به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، خلیل‌الله خلیلی، شاعر افغانستانی، یکصد سال پیش در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۲۹۳ قمری) در باغ شهر‌آرای شهر کابل متولد شد.

وی که به نام استاد خلیلی مشهور بود در سنين طفوليت والدينش را از دست داد و مدرسه را نیمه کاره رها كرد. او سالهاي نوجوانی خود را در كوهستان‌های اطراف کابل و بلخ گذرانيد. 

وی به مسئوليت هايي همچون معاونت دانشگاه کابل‌، سردبيری مجلس وزرا، رياست مستقل مطبوعات‌، مشاورت مطبوعاتی شاه‌، نمايندگی مجلس‌ و سفارت افغانستان در چند کشور خارجی رسيد، ولی مهمتر از اين ها، موقعيتی بود که او در عالم ادب کسب کرد و به‌ زودی نامدارترين شاعر معاصر افغانستان شد.

او سالهای ميانی عمر خود را در اوج شهرت گذراند و در کنار خدمات اداری‌، از سرودن شعر‌، پژوهش و شرکت در محافل و مجامع رسمی باز نماند.

با برپايی حکومت کمونيستی و سپس تجاوز شوروی به افغانستان‌، خليلی به صف مقاومت پيوست و کوشيد با شعر خويش‌، با استعمار مبارزه کند. 

او در پست هاي اساسي زيادي در دواير دولتي افغانستان در داخل و خارج از كشور كار كرد. در اوايل دهه بيست خورشيدي به حيث معاون دانشگاه كابل به كار گماشته شد.

خليلي پس از كودتاي "هفت ثور" مدتي در اروپا و امريكا به سر برد. او سپس به پاكستان آمد و در كنار هزاران هموطن مهاجرش مسكن گزيد و در اين دوره آثار زيادي از وي به نشر سپرده شد.

این شاعر در مجموع ۶۲ اثر منظوم و منثور در عرصه هاي مختلف هنر، ادب، سياست، فلسفه و عرفان دارد كه بيشتر شان در داخل و خارج از افغانستان به چاپ رسيده است.

خليل الله خليلی در بهار ۱۳۶۶ خورشيدی در شهر اسلام‌آباد کشور پاکستان چشم از جهان فرو بست.