یوسفعلی میرشکاک گفت: سرزمین قزوین زادگاه قلههای حقیقی طنزپردازی ایران است. طنز در ادب فارسی را عبید زاکانی پایه گذاشت و دهخدا آن را به کمال رساند.
وي تصريح كرد: طنز سختترین و دیریابترین هنرهاست و به همین دلیل، تنها یک یا دو درصد ادبیات یک سرزمین را طنز آن تشکیل میدهد.
میرشکاک با یادآوری این نکته که نوآموزان برای رشد ذوق و استعداد شخصی لازم است جملات و اشعار بزرگان طنزپرداز را گردآوری کنند، مطالعه مستمر آثار ادبی، تکیه بر ماهیت و اصل خود و شناخت ظرافتهای زبان و فرهنگ را از جمله ابزار طنزپردازی معرفی کرد.
ميرشكاك طنز را "هنر هنرها" توصیف کرد و اظهار داشت: شاعر طنز پرداز باید بیش از شاعران عادی وقت و انرژی صرف کند، چرا که او، جز به نظم، به ایجاز و نکته سنجی نیز باید نظر داشته باشند.
این طنزپرداز در پایان، دلیل ماندگاری آثار بزرگانی چون حافظ، عبید و دهخدا را علاوه بر دانش و تعهد ایشان، در دردمند بودن آنان دانست و تاکید کرد: طنز باید ذهن و قلب انسان را تحت تاثیر قرار دهد نه احساسات سطحی او را.
نظر شما