-
«ایبنا» ریتم و قدرت داستانگویی دو سریال اقتباسی را بررسی میکند؛
«بامداد خمار»، «موزه معصومیت» و دو روایت از هنر اقتباس
سریال «بامداد خمار» در صحنههای زیادی نگران حذف کردن است و دلش نمیآید سرعت داستان را بالا ببرد در حالی که اقتباس موفق، از شجاعت حذف کردن شروع میشود. احتمالا سازندگان «بامداد خمار» جمله معروف «قتباس خوب، کتاب را لاغر میکند» را نشنیدهاند و برای همین سعی در پروار کردن قصه به شکلی اشتباه دارند.
-
از داستانی خودانتشار تا تبدیل شدن به سریال پرمخاطب اپل؛
«Silo» چگونه از کتابی گمنام به سریالی پرطرفدار تبدیل شد؟
موفقیت «Wool» باعث شد اقتباس سینمایی آن خیلی زود مطرح شود. ریدلی اسکات و استیو زایلیان از جمله نخستین نامهای بزرگی بودند که به پروژه پیوستند. هاوی بعدها از آن دوره به عنوان بخشی از مسیر عجیب و طولانی اقتباس یاد کرد، مسیری که از زمانی آغاز شد که هنوز در کتابفروشی کار میکرد.
-
نگاهی به کتاب «تئاتر پستدراماتیک»؛
تئاتر در عصر فروپاشی روایت
امروز تئاتر بدون درام هم وجود دارد و این برای مخاطبان تئاتر سنتی هنگام مواجهه با تئاتر پستدراماتیک سخت و چالشبرانگیز به نظر میرسد. تئاتر پستدراماتیک خود را روایتی ادبی نمیبیند و بستری برای تلاقی هنرها معرفی میکند.
-
نبرد فیلسوف آتنی با ایلیاد و ادیسه هومر؛
چرا سقراط با اقتباس از آثار هومر مشکل داشت؟
در «جمهوری»، سقراط حتی تصریح میکند که از کودکی هومر را دوست داشته است اما این علاقه نباید او را از حقیقت دور کند. او هومر را بزرگترین شاعر میداند، ولی همین ستایش را مانعی برای نقد حقیقت نمیداند.
-
شباهتها و تفاوتهای کتاب «لوته و همتایش» با فیلم «خواهران غریب»؛
سرنوشت شگفتانگیز دو نیمه سیب
پوراحمد در «خواهران غریب» نیز هسته داستانی کتاب اریش کستنر را به سینمای ایران آورد، ولی آن را فقط به یک بازسازی ایرانی از رمان آلمانی تبدیل نکرد. فیلم او، در میانه دهه ۷۰، داستان را به فضای اجتماعی و خانوادگی ایران منتقل میکند.
-
درباره رمان و انیمیشن «مزرعه حیوانات»؛
چرا انیمیشن جدید «مزرعه حیوانات» نمیتواند حق مطلب را ادا کند؟
نسخه جدید انیمیشن «مزرعه حیوانات» تفاوتهای اساسی با رمان اصلی دارد؛ تفاوتهایی که تنها به حذف یا اضافه شدن چند صحنه محدود نمیشود، بلکه لحن، شخصیتپردازی و حتی پیام سیاسی اثر را نیز دگرگون کرده است.
-
ایبنا گزارش میدهد؛
چرا اقتباس جایی در برنامههای سازمان سینمایی ندارد؟
در جهان، صنعت اقتباس به این دلیل قدرتمند شده که رابطه کتاب و تصویر را به شانس و علاقه شخصی یک تهیهکننده یا کارگردان واگذار نکردهاند. حقوق آثار خریداری میشود، پروژهها توسعه پیدا میکنند، نویسندگان و فیلمنامهنویسان وارد فرایند میشوند و آثار ادبی بهعنوان یک منبع بالقوه برای تولید محتوای تصویری رصد میشوند.
-
نگاهی به جهان وجدی معوض و اجرای «آتشسوزیها» در تئاترشهر؛
تراژدی حافظه، جنگ و میراث خشونت
«آتشسوزیها» یکی از تأثیرگذارترین نمایشنامههای دو دهه اخیر در جهان است. اثری که این روزها با کارگردانی مرتضی میرمنتظمی روی صحنه تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر رفته و نام وجدی معوض را دوباره بر سر زبانها انداخته است.
-
از هومر تا نولان؛
چرا «اودیسه» پس از ۳ هزار سال هنوز تمام نشده است؟
فیلم یک میلیارد دلاری کریستوفر نولان چگونه بار دیگر جهان را به خواندن، ترجمه و بازخوانی هومر کشاند؟
-
احسان عبدیپور در سلسله دیدارهای نویسندگان و خوانندگان؛
چه چیزهایی هنوز میتواند ما را کنار هم نگه دارد
عبدیپور گفت: «اندوه من از بین رفتن عناصر مشترکی است که بر سر آنها اختلافی وجود نداشت. برای من اینکه افراد چه گرایش سیاسی یا عقیدتی دارند، در اولویت دوم و سوم قرار گرفته است؛ مسئله اصلی این است که چه چیزهایی هنوز میتواند ما را کنار هم نگه دارد.»
-
در نشست بررسی مجموعه «سی نمایشنامه» نغمه ثمینی مطرح شد؛
نمایشنامههای نغمه ثمینی شاهدیاند بر روزگاری که در آن زندگی کردیم
انتشار «مکاشفات جادو» مجموعهی سی نمایشنامهی نغمه ثمینی منتشر شده در نشر نی، بهانهای شد تا جمعی از اهالی تئاتر از مسیر چند دههای این نمایشنامهنویس، تجربههای مشترکشان با او، نسبت میان متن و اجرا و دشواریهای نوشتن در سالهای گذشته سخن بگویند.
-
در نشست «تئاتر پس از جنگ» مطرح شد؛
علی شمس: هنر در ایران راهی است برای گفتنِ «من هنوز هستم»
شمس گفت: در شرایط بحرانی هنر دیگر یک امر تزئینی نیست و راهی برای گفتن این جمله است که «من هستم، وجود دارم و هنوز میتوانم اندیشه تولید کنم.» این نگاه، برخلاف تصوری است که همه خلاقیت و ایدههای اصیل را منحصر به جهان غرب میداند. ما نیز میتوانیم تجربه تاریخی خود را روایت و آن را به جهان عرضه کنیم.
-
فرصتی که از دست سینمای ایران رفت؛
شکست «چشمهایش»، ناکامی بزرگ یک اقتباس ادبی
شکست «چشمهایش» از دست رفتن فرصتی است که میتوانست یکی از مهمترین رمانهای معاصر فارسی را بار دیگر به مرکز توجه مخاطبان بازگرداند و نشان دهد ادبیات معاصر ایران همچنان ظرفیت خلق آثار بزرگ سینمایی را دارد.
-
ایبنا گزارش میدهد؛
جای خالی کتاب و اسناد مکتوب در موزه بلدیه شیراز
فارس- موزه بلدیه شیراز که بارها توسط مسئولان ارشد استان به عنوان چکیدهای از تاریخ و منبع الهام هویت از آن یاد شده، از نظر میراث مکتوب و کتابها و اسناد تاریخی، آثار چندان در خور توجهی ندارد و صاحبنظران امر معتقدند مجموعه مدیریت شهری شیراز باید در تجهیز این موزه بازنگری داشته باشند.
-
از کتابهای تاریخ تا پرده سینما؛
اکبر عبدی، بازیگری که تاریخ مکتوب را به تصویر کشید
یکی از بخشهای کمتر دیدهشده کارنامه او، حضور مستمر در فیلمها و سریالهای تاریخی است. آثاری که بنیان آنها بر کتابهای تاریخ، اسناد، خاطرات، سفرنامهها و پژوهشهای تاریخی استوار بود.
-
روایتی مستند از حیدر رقابی در بخارا؛
تلاش برای بیرون آوردن «مرا ببوس» از دل افسانهها
نشست عصر یکشنبههای بخارا با محوریت رونمایی و بررسی کتاب «مرا ببوس، زندگی و سرودههای حیدر رقابی» با حضور کامیار عابدی، میرعلیرضا میرعلینقی و علی دهباشی برگزار شد.
-
محمدرضا مریدی در نشست «زیباشناختی شدن جنگ» بیان کرد؛
هنرمند جنگ را بازنمایی نمیکند، آن را دوباره تجربه میکند
مریدی گفت: اینگرام معتقد است هنر جنگ، بازنمایی جنگ نیست، بلکه اجرای دوباره جنگ است و البته آن را ضد اجرا یا ضد فعلیتبخشی مینامد. منظورش این است که هنرمند جنگ را بازنمایی یا تسهیل نمیکند، بلکه آن را برای خود دوباره میسازد.
-
نگاهی به جایگاه حماسه هومر و چالش اقتباس از یک میراث جهانی؛
بازگشت بزرگترین سفر ادبی تاریخ به سینما
اهمیت «اودیسه» در تاریخ ادبیات تنها به قدمت آن محدود نمیشود، بسیاری از پژوهشگران آن را یکی از نخستین نمونههای رمانس سفر و یکی از پایههای شکلگیری روایت مدرن میدانند.
-
نگاهی به جهان اقتباسی تقوایی به مناسبت سالروز تولدش؛
چرا ناصر تقوایی مهمترین اقتباسگر تاریخ سینمای ایران است؟
تقوایی، پیش از آنکه فیلمساز باشد، خوانندهای جدی بود. او ادبیات را میشناخت و مهمتر از آن، میدانست هر رمان، زبان مخصوص خودش را دارد. تقوایی شیفته و دلداده ادبیات بود و عشق و علاقهاش را چنین توصیف میکرد: «ادبیات، گریزگاه من نیست. حرفه اصلی من است و اگر بیش از سینما نگران ادبیات هستم، به خاطر است که وضع ادبیات نگرانکنندهتر است.»
-
از خودکشی پسر تا نگاهی به اندیشههای رواندرمانگری پدر در سینما؛
سینما روی کاناپه اروین یالوم
اهمیت یالوم برای اهالی فرهنگ، تنها به روانشناسی محدود نمیشود. اگر کتابهای او را ورق بزنید، خیلی زود متوجه میشوید که جهان فکریاش به طرز شگفتانگیزی به جهان سینما نزدیک است. او هرگز فیلمی نساخت، اما بسیاری از فیلمهایی که امروز شاهکارهای سینمای جهان محسوب میشوند، انگار سالها پیش در کتابهای او تفسیر شدهاند.
-
روایتی از هنری که در کوچه و بازار متولد شد؛
چگونه نقاشی قهوهخانهای حافظه مذهبی ایرانیان را ساخت؟
مهمترین ویژگی نقاشی قهوهخانهای، فاصله گرفتن از قواعد رسمی هنر درباری است. هنرمندان این سبک اغلب آموزش آکادمیک ندیده بودند و به همین دلیل بیش از آنکه به قواعد کلاسیک پایبند باشند، بر انتقال احساس و روایت تأکید میکردند.
-
تابلویی از محمود فرشچیان که روایت کربلا را جهانی کرد؛
«عصر عاشورا» چگونه مشهورترین نگاره مذهبی ایران شد؟
اگرچه فرشچیان آثار مشهور فراوانی همچون «پنجمین روز آفرینش»، «ضامن آهو»، «نیایش»، «ستایش پروردگار» و «کوثر» را خلق کرده است، اما بدون تردید «عصر عاشورا» شناختهشدهترین و اثرگذارترین اثر او به شمار میرود. اثری که بسیاری آن را مشهورترین نگاره عاشورایی تاریخ هنر ایران میدانند.
-
درباره «فهمیه اکبر» با نگاهی به کتاب «آهنگ سرگذشت»؛
خوانندهای که روسها را با آواز به چالش کشید
فهیمه اکبر در این سالها همواره چهرهای ناشناخته ماند؛ بانویی هنرمند که در سالهای اشغال گیلان با آوازهای وطنی به صدایی ماندگار تبدیل شد.
-
فیلمی که هم تحسین شد و هم محل مناقشه ماند؛
«ربهکا» موفقترین شکست هیچکاک در اقتباس ادبی
فیلم «ربهکا» نهتنها نخستین اثر آمریکایی هیچکاک بود، بلکه تنها فیلم او نیز محسوب میشود که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم اسکار شد. با این حال، بسیاری از دوستداران رمان معتقدند اقتباس هیچکاک هرگز نتوانست پیچیدگیهای روانشناختی، فضای گوتیک و ظرافتهای ادبی اثر اصلی را منتقل کند.
-
چرا اقتباسهای سینمایی از آثار ساراماگو ناکام میمانند؟
ساراماگو، نویسندهای که از پرده سینما بزرگتر ماند
ساراماگو سالها در برابر فروش حقوق اقتباس «کوری» مقاومت میکرد. او نگران بود فیلم نتواند روح اثر را منتقل کند. با این حال سرانجام با ساخت فیلم موافقت کرد، مشروط بر اینکه داستان در شهری بینام و غیرقابل شناسایی رخ دهد تا جهانشمولی رمان حفظ شود.
-
نگاهی به تجربه نویسندهای که جهان رمانش را خودش به تصویر کشید؛
نادر ابراهیمی و تجربهای متفاوت در اقتباس ادبی
نادر ابراهیمی را اغلب با کتابهایی چون «یک عاشقانه آرام»، «بار دیگر شهری که دوست میداشتم» و مجموعه عظیم «آتش بدون دود» به یاد میآورند.
-
جذابیتهای رمان مت هیگ برای کارگردانان سینما؛
چرا اقتباس از «کتابخانه نیمهشب» وسوسهانگیز است؟
هسته مرکزی «کتابخانه نیمهشب» بر یکی از جذابترین، قدیمیترین و در عین حال مدرنترین پرسشهای بشر بنا شده است. سوال این است که اگر در گذشته تصمیم دیگری میگرفتیم، زندگیمان چگونه میشد؟
-
محمد چرمشیر در بررسی دو نمایشنامه «آدمکش» و «پیچ خطرناک»؛
شفر، دیکتاتوری خوشآیندی را بر متن جاری میکند
نشست نقد و بررسی دو نمایشنامه «آدمکش» و «پیچ خطرناک» که در انتشارات رایبد منتشر شدهاند، با حضور شهرام زرگر و امین حسینیون، مترجمان آثار، اصغر نوری، مدیر جلسه و محمد چرمشیر و فرهاد مهندسپور بهعنوان منتقدان این نشست برگزار شد.
-
نگاهی به زندگی و زمانه یحیی دهقانپور، عکاس برجسته ایرانی؛
عکاسی خلق زیبایی از طریق نور است
دهقانپور یکی از چهرههای شاخص و اثرگذار در تاریخ عکاسی معاصر ایران محسوب میشود و نامش با عکسهایی از مراسم تشییع جنازه فروغ فرخزاد آنهم زمانی که فقط ۲۶ ساله بود، گره خورده است.
-
وقتی نویسندگان از مرز جنون به زندگی عادی رسیدند؛
خداحافظی دنیای تصویر با زندگی رازآلود نویسندگان
در فیلمها و سریالهای جدید، نوشتن دیگر نشانه نبوغ مرموز یا جنون نیست و بخشی از زندگی روزمره شخصیت به حساب میآید. نویسندگان دیگر آدمهایی دور از دسترس نیستند که در اتاقهای تاریک زندگی کنند و با ارواح ذهنی حرف بزنند. آنها حالا بیشتر شبیه آدمهای اطراف ما شدهاند، با همان اضطرابها، همان ضعفها و همان زندگی معمولی.