احتشامي به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: آموزش هنرهاي تجسمي به روش استاد، شاگردي و رودرو انجام ميشود. آموزش تئوريك در اين حوزه به نوعي فاقد معناست. اين روش سالهاست به واسطه انتقال تجربه انجام ميپذيرد كه به ريشه و سابقه تاريخي آموزش در هنر ايران برميگردد.
وي با بيان اينكه وضعيت كتابهاي آموزشي در حوزه هنرهاي تجسمي مطلوب نيست، اظهار داشت: كار پژوهشي در اين حوزه بسيار كم انجام شده و تنها به شکل شعاري گفته ميشود رشد داشته است. اگر هم پيشرفتي در اين زمينه حاصل شده، نهادينه و عميق نيست. اگر فردي اثري مينويسد به نوعي مطالب ديگر را تكرار ميكند.
احتشامي افزود: بسياري از هنرمندان فعال اين حوزه سواد نوشتن كتاب را دارند ولي حمايت نميشوند. از اين رو كمتر سراغ پژوهش ميروند. هرچند برخي بنا به علاقه شخصي و گذشتن از يكسري مشكلات، آثار در خور توجهي نوشتهاند. هنرمندان بايد بيشتر از حد معمول براي مكتوب كردن مطالب تئوريك وقت بگذارند چون در حال حاضر دچار نوعي روزمرگي شدهاند.
وي كه به آموزش تاريخ هنر و تاريخ تصويرسازي در مقطع کارشناسی ارشد مشغول است، با توجه به منابع تدريس خود ميگويد: در اين دو حوزه چند كتاب بيشتر نوشته نشده است؛ ولي تاريخ هنر اوضاع بهتري نسبت به كتابهاي تصويرسازي دارد.
احتشامي افزود: در حال حاضر مجلات تخصصي كه در حوزه گرافيك و نقاشي منتشر ميشوند روند رو به رشدي دارند. گسترش اين نشريات ميتواند به بهبود اوضاع كمك كند.
سهشنبه ۹ آذر ۱۳۸۹ - ۱۱:۲۸
نظر شما