اديبي به خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، گفت: در حيطه مباحث بنیادین و پایهای هنرهاي تجسمي، كتاب آموزشي بسيار كم نوشته شده است و عمده اين آثار، ويژه آموزش در مقاطع هنرستان است.
وي ادامه داد: بيشتر کتابهای منتشر شده حوزه تجسمی از نظر کمی، آثاری آلبوم گونهاند، بعد از آلبومها، آثار پژوهشي قرار میگیرند و چند كتابی را هم متون آموزشي تشکیل میدهند. در زمينه مباني فرم و رنگ كتاب بسيار اندك است. در حوزه مباني آموزش گرافيك نیز بسيار فقيريم گرچه در زمينه صفحهآرايي تعدادی كتاب تاليف شده است که نيازمند به روز شدن است.
اديبي با بيان اينكه كتاب آموزشي درباره گرافيك بسيار كم است و به تعداد انگشتان دست هم نميرسد، اظهار داشت: باقي آثاري كه در اين حوزه منتشر شده به نوعي كتابسازي است و يا دخل و تصرفي با عناوين ديگر منتشر شده ولي مطالب و تصاوير همان است و در شكلهاي گوناگون ارايه شده است.
وي افزود: دانشجويان از فقر منابع آموزشي هنرهاي تجسمي رنج ميبرند. لازم است با حمايت مسوولان، شيوههاي فراموش شده و روشهايی كه در حال از بين رفتن هستند احيا شوند و با ثبت آنها، نمونههای تثبیت شده را در کتابخانهها حفظ و ماندگار كرده و به نسلهای آینده آموزش دهیم.
اديبي توضيح داد: اطلاعات بيشتر افرادي كه در حوزه هنرهاي تجسمي معلماند، متكي به تجارب و دانستههاي خودشان است. این معلمها نكاتي را كه از استادان خود فرا گرفتهاند با تجربههای عملي و شخصي خودشان میآمیزند و به شاگردان خود میآموزند، از اين رو توجه زيادي به متون مكتوب ندارند.
وي درباره روش آموزش خود گفت: برنامه من براي آموزش شامل چند بخش است؛ چون تحويل كار، كار عملي سركلاس و درس گفتارهایي كه تنظيم كردهام. درس گفتارها بيشتر براساس مقالاتي است كه نوشتهام و همچنين تجربيات شخصي و عمليام که طي دوران كاري و تدريس، توامان کسب کردهام.
اديبي با بيان اينكه حيطه هنر به ويژه هنرهاي تجسمي نيازمند آموزش عملي است، اظهار داشت: هنر گرافیک، هنری پویا و به روز است و به دلیل رسانه بودناش در تعامل نزدیک با جامعه و فناوری روز است؛ بنابراین کتابهایی که درباره آموزش گرافیک نوشته میشوند، هر از چند گاهی نیازمند ویرایش تازهاند. این ویرایشها، شامل حیطه زیباییشناسی، ابزار و فناوری روز میشود.
وي با بيان اينكه نوشتن براي اهالي هنر دشوار است، افزود: به عنوان نمونه من ترجیح ميدهم طراحی کنم تا بنويسم. كار من نوشتن نيست. نوشتن انرژي زيادي از هنرمند ميگيرد. همچنين جنبه اقتصادي اين موضوع مطرح است كه ما از اين راه ارتزاق و كسب درآمد نميكنيم با كارمان كسب درآمد میکنیم، براي همين وقت گذاشتن براي نوشتن كتاب بازده قابل توجهي ندارد، وقت زيادي هم ميبرد از اين رو نيازمند حمايت است. البته با گفت و شنودهایی که با هنرمندان رشتههای دیگر داشتهام نیز به این موضوع بیشتر پی بردهام که اصحاب همه رشتههای هنری با زبان هنرشان ارتباط برقرار میکنند و از نوشتن گریزانند.
اديبي گفت: بخشي از كمبود متون در حوزه آموزش هنرهای تجسمی به نوع آماده سازی و چاپ اين کتابها برميگردد که برای نمونهها و مثالهای تصویری کتاب، تصویر با کیفیت و همچنین صفحهآرایی مناسب و چاپ متناسب لازم است.
وي تصريح كرد: به هرحال ضروری است هنرمندي كه صاحب ايده و سبك است شيوه و سبك خود را با پلی ارتباطی مثل کتاب و امکانات امروزی چون کتاب الکترونیکی (ای بوک)، فیلم و مالتیمدیا به دانشجویان و هنر آموزان منتقل كند.
ادیبی اضافه كرد: كار كردن در بخش آثار آموزشي دغدغه هميشگي من است ولي متاسفانه به علت دلايلي كه گفته شد اين فرصت و امکان تاكنون پيش نيامده است.
یکشنبه ۷ آذر ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱
نظر شما