به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از خبرگزاری آلمان، در زمان‌های گذشته وقتي زندگینامه شخصیت‌های مهم به رشته تحریر درمی‌آمد، نگارنده به عنوان دوست شخصیت مورد نظر مشکلات زیادی با زمان گذشته داشت، زيرا همانگونه که ایمیل‌های شخصی به طور معمول مدت زمان زیادی نگه داشته نمی‌شود، نامه‌های دست نویس با اهمیت موجود در میراث بزرگان قدیم نیز زمان زیادی حفظ نمی‌شد. 

نامه‌هایی از «توماس مان» یا «تئودور فونتانه» نه تنها برای نگارنده بیوگرافی چراغی روشن بر شخصیت مورد نظر می‌افکنند، بلکه گاهی مکمل آثار این شخصیت های مشهور هستند. 

نامه های «زیگموند فروید» روانکاو مشهور اهل وین به فرزندانش نیز در همین زمره قرار می گیرد که کار گردآوری آن‌ها را «میشائیل شروتر» با همکاری «اینگبورگ میر – پالمدو» و «ارنست فالسدر» برعهده گرفتند و نتیجه آن كتابی است که منتشر شده است. در مقدمه این کتاب آمده است: هیچ منبع دیگری همانند اظهار نظرهای «فروید» به عنوان یک پدر وجود ندارد که بتواند وابستگی میان شخصیت «فروید» و آثار او را به این صراحت نشان دهد. 

این اثر به دقت توسط «میشائیل شروتر» ویرایش شده و با مهمترین توضیحات و یا اظهارات مربوط به شرح حال، که «فروید» در نامه‌هایی برای فرزندانش به نام‌های ماتیلده، مارتین، الیور، ارنست و سوفی نوشته، تکمیل شده‌اند. اما نامه هایی که «فروید» به دخترش «آنا» نوشته ،بعدها به صورت جداگانه منتشر خواهد شد.«آنا» تنها فرزند این روانکاو اتریشی بود که به قلمروي کاری پدرش گام نهاد. 

فاصله زمانی این نامه ها تقريبا به جنگ اول جهانی و دوم، یعنی اندكي پیش از جنگ اول تا سال 1938 و درست پیش از آن زماني مي‌رسد که «فروید» از دست نازی‌ها از اتریش گریخت و به لندن مهاجرت کرد. «فروید» یک سال پیش از مرگش خطاب به پسرش «ارنست» نوشت: در این زمانه تاریک دو امکان در پیش روست؛ همه را با هم دیدن و یا در آزادی مردن. 

یکی از درونمایه‌های اصلی نامه‌ها این است که وقتي اغتشاشات از خارج به خانواده فشار می‌آورد، همه اعضای خانواده در کنار هم باقی بمانند. این مسئله همچنین از اصول زندگی این پدر دلسوز خانواده بوده است. 

«شروتر» در مقدمه تاکید کرده : «فروید» نه تنها از فرزندان خود انتظار اطاعت کردن نداشت، بلکه بر استقلال شخصی آن ها تاکید داشت. اما او با تمام نصایح خود، خویشتندار نبود. برای این انتشارات این امر حائز اهمیت است که این نامه ها گواهی بر نوع دوستی عمیق، فناپذیري و جدیت نویسنده است که از اینرو این نامه ها به اسنادی ارزشمند بدل شده اند. 

اگر چه برای «فروید»، خانواده به شکلی آشکار نقش مهمی را در کنار حرفه و علم دارا بود ولی او برای فرزندانش هر روز در دسترس نبود. او در مواقع اضطراری و دغدغه‌های روزانه هم به لحاظ فکری و عملی و هم به لحاظ مالی به خانواده خود کمک می‌کرد.او در وصیت نامه خود تنها به همسرش توجه كرده و امتیاز بازنویسی آثارش در آینده را به نوه‌هایش واگذار کرده بود. 

این کتاب یک ویرایش –نامه گسترده و غیرعادی است که این احساس را به خواننده می‌دهد که بسیاری از نامه ها برای روزمرگی‌های خانواده های آن زمان جذاب بوده و به مکاتبات بی‌شمار خانواده های ناشناس شباهت دارد و عباراتی از این دست را در خود گنجانده است: «مادر قصد دارد هفته آینده برای 14 روز به هامبورگ سفر کند». «بسیار خوشحالم که شما اتاق را پسندیده‌اید» و...همچنین این نامه‌ها نشان می دهند که این پدر تا چه حد به نیازهای فرزندانش توجه داشت و به سرعت به آن ها کمک می‌کرد. در این میان پاورقی‌های روانشناسی اجتماعی نیز وجود دارند.از جمله «به عنوان یک قانون، زنان بیشتر از مردان مقاومت می‌کنند». می‌توان گفت «فروید» در خصوص ازدواج ناموفق پسرش یک تشخیص حرفه ای را ارائه کرده و از طرف قوی حمایت می کند.
«زیگموند فروید» از سال 1856 تا 1939 می‌زیست.

این کتاب در 684 صفحه و به قیمت 34 یورو منتشر شده است.