به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از سایت اینترنتی بنیاد جیمز تاون، این کتاب 144 صفحهای مشتمل بر مجموعه مقالاتی از سه نویسنده به نامهای «میخاییل بارابانوف»، «آنتون لاوروف»، «ویاچسلاو تسلویکو» است.
نویسندگان در بخشی از کتاب خود، ضمن طرح این سوال که آیا روسها نمیدانستند که دوره جنگهای زرهی سپری شده، مینویسند: ارتشهای روسیه و گرجستان سلاحهای زرهی را به عنوان قدرت جنگی پایه خود استفاده میکردند و اگر هواپیماهای بدون سرنشین را به حساب نیاوریم، جنگ( آنها ) مثل جنگهای دوران صنعتی بود و هیچ کدام از طرفین توان تداوم جنگ را نداشتند.
آنها به اهداف سیاسی مسکو و تفلیس از این جنگ اشاره کرده و مینویسند: گرجستان روی حمله برقآسا به اوستیای جنوبی شرط بندی کرده بود و حکومت روسیه هم خطرات جنگی طولانی را که خطر مداخله خارجی را داشت، درک میکرد ولی هر دو طرف اهدافی سیاسی داشتند. حکومت گرجستان میخواست از ابزارهای نظامی استفاده کند تا با تسخیر تسخینوالی پایتخت اوستیای جنوبی ادعای استقلال آن را خاموش و حاکمیت گرجستان را تقویت کند. روسیه هم برای تنبیه حکومت ساکاشویلی و از بین بردن مشروعیت او در داخل و خارج وارد جنگ شد.
این سه نویسنده توان کارشناسی خود را به کار بستهاند تا سابقه، علل و پیامدهای جنگ 5 روزه روسیه و گرجستان در آگوست 2008 را ارزیابی کنند. «ویاچسلاو تسلویکو» تحلیلگر اوکراینی به روند اصلاحات نظامی ساکاشویلی پرداخته و به تلاشهای او برای پیروی از مدل سازمانی غربی و خرید و تجهیز ارتش گرجستان از خارج اشاره کرده است. به عقیده او روند انتقال تسلیحات بعد از به قدرت رسیدن ساکاشویلی تشدید شد که از جمله میتوان به ادوات جنگی و سیستم های شوروی سابق، توپخانه ها، رادارها و سیستمهای جنگ الکترونیک اوکراینی، جمهوری چک، بلغارستان و بوسنی و هرزگوین اشاره کرد. رژيم صهيونيستي و کشورهای ترکیه، یونان و آمریکا نیز از دیگر کمککنندگان به گرجستان هستند.
آنتون لاوروف دیگر نویسنده کتاب نیز گاهشمار جنگ 2008 را ارایه کرده است و این کا را با ارزیابی نیروهای طرفین، طرحهای عملیاتی و ... انجام داده و نقش آمریکا را در آموزش نیرو های نظامی گرجستان بررسی کرده است. او بخش مهمی از گاه شمار خود را به حوادث هفتههای قبل از جنگ اختصاص داده است.
یکشنبه ۴ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۹
نظر شما