به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، کتاب حاضر، گذري شتابناک و چشم‌اندازانه‌ای است بر پاره‌هایی از رفتار و سیره امام(ع) در ایام خلافت و حکومتش. این کتاب در ظاهر ارتباط مستقیمی با غدیر ندارد اما در واقع، پیوند وثیق و ارگانیکی با غدیر و خطابه غدیر داراست.

در بخشي از اين اثر آمده است:«غدیر، محل تلاقی رودخانه به دریاست. غدیر، پیوند نبوت به امامت است. غدیر، قله شکوهنده دستگیری و دلالت پیوسته آدمیان در جاری صلابت اعصار است. 
خطابه غدیر، منشور راهبردی تشیع است؛ تشیع نه به عنوان یک فرقه و اقلیت، بلکه به عنوان شیوع انسانی و همگرایی کلی.
خطابه غدیر، ریز برنامه و ریز پردازنده عملکرد آدمی است، در اینجا و آنجا، دنیا و آخرت.
خطابه غدیر، رژیم است، یک برنامه سلوک، رژیم فربهی روح و صیقل خوردگی جان، سلوک انسان است به سمت خودش، آدم شدنش، خدایی شدنش.»

تاكنون از واقعه غدیر و خطابه غدیر بسیار گفته شده است. حجم فراوانی از نگارش‌ها و گزارش‌های مکتوب و غیر مکتوب موجود، درباره غدیر است. غدیر، مقوله‌ای نيست که اهل خرد و دغدغه، از آن بگذرند و بررسي‌اش نکنند. تاكنون از دریچه‌های گونه‌گونی بر غدیر و خطابه غدیر نگریسته شده است؛ نظير تاریخ غدیر؛ سند خطبه غدیر؛ راویان حدیث غدیر؛ محتوای خطبه غدیر و بسیاری دیگر. البته از غدیر گفتن، بی‌اذن و اجازه صاحب غدیر ممکن نیست. 

در پيش‌نوشت كتاب حاضر آمده است: «گمان می‌رود که کاری هنوز باقی است. بخشی از خطابه غدیر، دست ناخورده باقی مانده است. منظورم از بخش، قسمت یا پاراگراف نیست، افق و سمت و سوست. بعد و منظری از خطابه غدیر، چندان مورد توجه قرار نگرفته است، با آنکه از مهمترین بخش‌هاست.
غدیر، برای آدمیست، همه آدمی، همه آدمیان. کاربرد و کارکرد غدیر، برای هر که انسان است و یا در پی این است که انسان باشد. محدود کردن غدیر، به یک مکتب، مذهب یا زاویه خاص، خلاف مبنا و دیدگاه خود غدیر است.
پیام غدیر، حقوق شهروندی است، حقوق تمام شهروندانی که در شهر خدا زندگی می‌کنند.
خطابه غدیر، آدمیان را به انسان برتر و انسان بربر تقسیم نکرده است. تقسیم غدیرانه، تقسیمی این چنین است: انسان و غیر انسان.
مخاطب غدیر، همه انسان‌هایند، حتی نا مسلمانان.
روز غدیر، روز انسان‌هاست، روز انسانیت.
روز غدیر، عید است، عیدی بر تمام آدمیان، برای برگشت و بازسازی آدمیت.»

محدود کردن غدیر، به رنگ و نژاد و زبان و آیین، به کنار کشیدن و میراندن برکه غدیر است. غدیر، نامش برکه است، اما وسعتش به فراخنای تعدد و تلون گونه‌های آدمی است. در حقيقت غدیر مدرسه است با شاگردانی به گستردگی عالم؛ برای ساختن انسان، انسانی برای این دنیا، انسانی برای آن دنیا، انسانی دو دنیایی، خالد و پرکشیده تا جاودانگی.

رسول غدیر، در تمام گفت‌وگوی خودش با مردم در روز غدیر، سخن از مسلمانان یا مومنان نمی‌راند، سخن از انسان می‌گوید.

پیامبر(ص) با آنکه حجم مشخصی(120 هزار نفر) را در مقابل دارد، اما خطابه غدیر را برای تمام تاریخ می‌خواند. 

پیام غدیر، خورشیدی است كه تاریخ را در می‌نوردد و عبور می‌کند، عبور نور از زمان و مکان و جاگذاردن زمان و مکان.

پیامبر(ص) را منزه از هوی و هوس می‌دانیم و فکر و سخنش را بارش وحی. پیامبری که نمی‌اندیشد و نمی‌گوید جز از وحی و جز به وحی. پیامبری این چنینی، انتخاب واژگانش هم از سلیقه و عادت نیست، از وحی است. بر اين اساس، باید فقه‌الحدیث را در حدیث غدیر که آن را خطابه غدیر می‌خوانیم، به کار ببندیم.

باید بدانیم واژگانی که معصوم(ع) در کلامش استفاده می‌کند، انتخاب و گزینش شده‌اند. خودش مصطفاست و واژگان را اصطفاء می‌کند. چنین است که باید بر واژه‌ها و ترکیب‌های استفاده شده در خطابه غدیر حساس باشیم و آنها را عادی و خنثی نبینیم.

در سراسر این خطبه، رسول خدا(ص) با مخاطبان به شکل «معاشرالناس» و «ایها‌الناس» سخن می‌گوید. این دو ترکیب، توسط رسول خداوند که «ما ینطق عن‌الهوی» است، انتخاب و چیده شده است. ام به راستي چرا «معاشرالناس» و نه «معاشرالمومنین» و چرا «یا ایهاالناس» و نه «یا ایهاالذین آمنوا»؟ غدیر، برای انسان‌هاست، تمام انسان‌ها؛ پس خطابش هم به انسان‌هاست، تمام انسان‌ها. همه سخنان رسول اکرم(ص) در روز غدیر بر این مبنا و در این معنا آمده است.

و مهدی(عج) تحقق حقیقی غدیر است و ظهورش تمدن حقیقی خطابه غدیر. مهدویت تفصیل اجمال غدیر بازگشایی و بازیابی قوانین و برنامه غدیر است. خطاب عصر ظهور هم به تمامی انسان‌ها و بلکه تمام خلائق است، اعم از انسان‌ها.

امام صادق(ع) فرمودند: «مهدی در تمام خلایق محبوب است.» امام مهدی(عج) آغازین سرود منظومه ظهورش چنین است: «انا بقيةالله في ارضه؛ (ای زمینیان)! من اندوخته خدایم در زمین.» لذا بر عهده ماست که غدیر و مهدویت را جهانی کنیم، یعنی جهانی معرفی‌اش کنیم برای جهانیان. این که پيامبر(ص) فرمود: «پیام غدیر را حاضران به غایبان برسانند» غایب بودن، به معنی غیبت در حضور و جسم نیست، غیبت در شعور و فهم است. آن کس که علی(ع) را نمی‌شناسد و غدیر را نمی‌شناسد، باید با آن آشنا شود.

پیام غدیر، پیامی جهاني و همه جایی است كه نباید آن را در زمان و مکان و رنگ و نژاد و آیین، حبسش کنیم.

اين مطالب در كتاب «بعد انسانی- اجتماعی غدیر» با شيواي بيان شده‌اند.

چاپ نخست کتاب «بعد انسانی- اجتماعی غدیر» در شمارگان 3000 نسخه، 144 صفحه و بهای 17000 ریال راهی بازار نشر شد.