به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در شیراز، لیلی گلستان در این برنامه گفت: کتاب گالری گلستان به پیشنهاد آرش تنهایی منتشر و آرشیوی از آنچه در سال‌ها تهیه کرده بودم در این کتاب گرد آمده است.

گلستان درباره گالری‌داری گفت: من در سال ۶۷ تصمیم گرفتم کتابفروشی خودم را به گالری تبدیل کنم درحالیکه همه به من گفتند الان جنگ است و این کار دیوانگی است اما من کار خودم را کردم. اولین نمایشگاه برگزار شده در گالری متعلق به سهراب سپهری بود. همه فکر می کردند سهراب فقط شاعر است وقتی فهمیدند نقاش هم است، آمدند.

این گالری دار پرسابقه از روزهای نخست گشایش گالری گلستان سخن گفت و خاطرنشان کرد: به قاطعیت بگویم ۷۰درصد نقاشان اکنون از گالری گلستان آمدند.

همچنین لیلی گلستان کشف استعدادهای جوان را موجب تشویق به ادامه کار گالری دانست و گفت: هیچ وقت دلسرد نشدم و اگر گالری را بستم صرفا به دلیل خستگی بود. در خلال ۸۳ سال، ۳۸ سال گالری داری کردم اما اکنون که دیگر گالری فعالیت ندارد دچار معضل بزرگی شدم که ذهنم یک آدم ۴۴ ساله است اما جسمم ۸۳ ساله است و سرگردان میان این دو است.

گلستان در بخش دیگری از سخنان خود گفت: کیهان بچه‌ها برای نسل من خیلی جایگاه والایی دارد. من یک کتابخانه داشتم که مورد توجه کیهان بچه‌ها قرار گرفته بود به این خاطر با من مصاحبه کردند. من هر هفته منتظر انتشار کیهان بچه‌ها بودم. با وجودی که کتاب می‌خواندم اما کیهان بچه‌ها چیزهای بیشتری داشت.

گلستان درباره کتاب اخیری که در دست انتشار است، توضیح داد: بخش‌هایی از زندگی که برایم جذاب بود به صورت جداگانه مثلاً اتفاقات گالری، مرگ‌های زندگی من، آدمهای معروف خارجی که من شناختم و با آنها مراوده داشتم را با بخشی که اصلاحات کتاب‌هایم است در این کتاب آوردم.

آرش تنهایی نیز در این نشست عنوان کرد: دومین بار است که در گالری سروناز حضور یافتم، نخستین بار با شماره اول آنگاه در شیراز حضور یافتم و امروز در شماره بیستم دوباره به شیراز آمدم.

وی عنوان کرد: در اثنای تعطیلی فیزیکی گالری گلستان پیشنهاد کتاب گالری گلستان مطرح شد و برای ثبت خاطرات لیلی گلستان گفت‌وگوها با او هر سه‌شنبه انجام شد. نقطه تمرکز کتاب، گالری و 30 سال فعالیت آن است. برای همه علاقه‌مندان بویژه بانوان کتاب گالری گلستان یک اثر آموزشی و حرفه‌ای برای کسانی است که‌می خواهند در حوزه فرهنگی کار یا گالری تأسیس کنند.

تنهایی درباره شماره ویژه آنگاه که درباره کیهان بچه‌هاست، عنوان کرد: در خانه ما همواره مجله و روزنامه به واسطه علاقه پدرم وجود داشت و اولین مجله زندگی من کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها برای من انگیزه نقاشی کردن بود و هر هفته برای این مجله نقاشی می فرستادم.

مدیرمسئول مجله آنگاه با بیان اینکه اولین شماره ای که کار شد به کتاب هفته احمد شاملو اختصاص داشت، ادامه داد: آنگاه ویژه کتاب هفته که برای بزرگسالان بود، مورد استقبال قرار گرفت. در این شماره آنگاه با توجه به اینکه خاطرات نیاز به بررسی داشت و نیاز بود افراد درباره کیهان بچه‌ها بنویسند و واکاوی کنند و خیلی‌ها کیهان بچه‌ها می خواندند، کار را ادامه دادیم. برای نسل امروز عجیب است که مجله‌ای با تیراژ دویست، سیصد هزار نسخه منتشر می شد و همین باعث خاطره مشترک میان مردم می شد.

تنهایی در ادامه گفت: نشریات اکنون خیلی ایدئولوژیک شدند. هنوز در دنیا مجلات کودک و نوجوان منتشر می شود و جای خود را دارد. نیاز است کسانی مجله با جدیت در این زمینه منتشر کنند.