به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به تازگی انتشارات سیب سرخ ۱۱ داستان کوتاه اجتماعی کیانا خسروی را در کتابی با نام «آینههای بیفرم» عرضه کرده است که عنوانهای «فقط همین یک شب»، «مو،لای درز یک نقشه»، «تهنشین شدن»، «من خائن نیستم»، «چیز مهمی نیست»، «یک تکه از من»، «اشتباه نمیکنم خودت هستی»، «بادکنک زرد»، «سایهی خورشید»، «کاش مرده بودی» و «یک ترک کوچک» را شامل میشود.
خسروی که مجموعه داستان دومش را نیز آماده انتشار دارد معتقد است، در سالهای اخیر با گرایش نویسندگان جوان به مدرننویسی علاقه به داستان کوتاه نیز در جامعه افزایش یافته و میتوان به آینده این قالب ادبی خوشبین بود. در ادامه گفتوگوی ما را با این نویسنده جوان میخوانید.
نویسندگی را از کی شروع کردید و نخستین داستانی که نوشتید کدام بود؟
از دوران نوجوانی علاقه زیادی به داستاننویسی، نوشتن خاطره و ادبیات داشتم و اولین داستانم را زمانی نوشتم که هفتساله بودم و برادر کوچکم دنیا آمد. هنوز هم دفتر خاطراتی را که آن داستان را در آن نوشتم دارم و برایم جالب است چرا در هفتسالگی فکر میکردم مهم است چنین داستانی نوشته شود. نخستین داستان حرفهای خود را ولی هشت سال پیش نوشتم.
چرا عنوان «آینهی بیفرم» را برای این مجموعه انتخاب کردید و این نام چه نسبتی با جهان داستانهای کتاب دارد؟
انتخاب اسم برای این کتاب برایم سخت بود چون نمیخواستم اسم یک داستان را برای تمام مجموعه بگذارم و آن را بر دیگران ترجیح بدهم. تصمیم گرفتم اسمی را انتخاب کنم که گویای تمام داستانهای مجموعه باشد و ارتباطی پنهان را میان آنها نشان دهد. تمام ما مانند آینههایی با فرمهای مختلف هستیم و اگر بتوانیم در آینه وجودمان خود واقعی را ببینیم راز هستی را درک کردهایم دوست داشتم بهنوعی در داستانهایم به درون آدمهایی بپردازم پس اسمی را انتخاب کردم که اشاره دارد هر کدام از ما چگونه میتوانیم جای واقعی خود را در دنیا بیابیم و دردهای پنهان خود و دیگران را درک کنیم تا آرامتر و عمیقتر باشیم.
کدام داستان این کتاب را بیشتر دوست دارید و چرا؟
جواب دادن به این پرسش سخت است. من وقتی داستانی را مینویسم هر بار که آن را بازنویسی و ویرایش و بازخوانی میکنم گویی دوباره متولد میشود. تمام داستانهایم را دوست دارم و انگار با شخصیتهایشان زندگی کردهام ولی از میان آنها مطالعه مجدد و چندباره«فقط همین یک شب»، «چیز مهمی نیست» و «یک ترک کوچک» برایم لذت بیشتری دارد.
چقدر تجربه زیسته خودتان در آثارتان تجلی دارد؟
خیلی زیاد. در نوشتههایم از تجربه زیسته و دریافتهایم از جهان زیاد استفاده میکنم. تمام آنچه مینویسم تجربه زیسته خودم نیست ولی بر اساس درک و نگاهم نسبت به محیط و انسانهای دورو برم آنها را مینویسم و احساس شخصی من نیز در آثارم تجلی دارد.

به نظر شما برای موفقیت در عرصه نویسندگی چقدر استعداد ذاتی و تخیل نویسنده و تا چه اندازه آموزش موثر است؟
اوایل ورود به عرصه نویسندگی تصور میکردم که فقط داشتن استعداد ذاتی مهم است و بعدها فهمیدم آموزش میتواند باعث تقویت استعداد شود؛ حتی اگر فردی کمی استعداد داشته باشد گذراندن دورههای آموزشی خوب و صحیح کمک میکند که به نویسنده حرفهای تبدیل شود. خود من احساس میکنم نوشتههای امروزم که بعد از حضور در کلاسهای آموزشی خلق شده نسبت به آثار اولیه من بسیار زیباتر هستند. خواندن بسیار زیاد هدفمند و با دقت نیز کمک میکند سطح داستاننویسی افزایش یابد.
کدام یک از نویسندگان ایرانی را بیشتر دوست دارید و از سبک نوشتاری و مضمونپردازی او تاثیر پذیرفتهاید؟
نویسنده خوب ایرانی زیاد داریم ولی من از میان آنها علاقه خاصی به مصطفی مستور، فریبا وفی، احمد محمود، هوشنگ گلشیری، زویا پیرزاد و صادق چوبک دارم.
شخصیت اصلی اغلب داستانهای شما زن هستند این شخصیتها ویژگی مشترکی دارند؟
من در نوشتههایم از تجربه زیسته خود خیلی استفاده میکنم و چون زن هستم به صورت ناخودآگاه یا زنان همذاتپنداری بیشتری دارم. البته تلاش دارم از طریق صحبت و تعامل با مردان بتوانم دنیای آنها را هم بهتر درک کنم. در داستانهای من بیشتر احساس و ذهن زنان در زندگی روزمرهشان تجلی دارد؛ اموری کوچک و کمتوجه که میتوانند منشا تغییرات بزرگ در زندگی شخصی و اجتماعی ما شوند و کمک کنند مسائل را بهتر درک کنیم و زندگی آسانتر و زیباتری کنار هم داشته باشیم.
اگر کتاب جدیدی در دست انتشار دارید معرفی کنید.
در حال تدارک کتابی جدید در قالب مجموعه داستان هستم که هنوز نامی ندارد و شامل داستانهای کوتاه تحلیلی با رویکرد اجتماعی و جنگ است.
چشمانداز داستان کوتاه ایران را چگونه میدانید؟
چشمانداز روشنی را پیش چشم میبینم چراکه در سالهای اخیر علاقه نویسندگان و خوانندگان به داستانهای کوتاه مدرن بیشتر شده است.دنیای امروز جهان سرعت است و انسانها وقت کمتری برای مطالعه دارند بنابراین خواندن مطالب مفید و جذاب در متنهای کوتاه دریافت خواننده را وارد مسیر صحیح میکند. در سالهای اخیر شاهد افزایش کمی و کیفی داستانهای کوتاه مدرن هستیم که از جذابیت و مهارت کافی برخوردارند و آینده روشنی را برای داستان کوتاه ایرانی پیش چشم ترسیم میکنند.
نظر شما