به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در رشت، «جنوب»، نوشته ژولین گرین و ترجمه فرخ لمعه است که نشر فرهنگ ایلیا آن را در ۱۶۶ صفحه منتشر کرده است. ۱۷ صفحه نخست کتاب شامل یادداشت ناشر و پیشگفتار نویسنده است و پس از این؛ ضمن اشاره به شخصیتها، داستان در سه پرده توضیح داده شده؛ پرده اول، پرده دوم و پرده سوم.
ژولین گرین در پیشگفتار کتاب نوشته است: من این نمایش را بهمنظور واکنش علیه ادبیاتی نوشتهام که منشأ آن حدوداً به سال ۱۹۲۵ میرسد و موضوع آن اینست که روز قبل از جنگ یک ستوان آمریکایی با مشاهده مرد جوانی که او را فقط از نامش میشناسد، اعماق سرشار و عشق بیش از حد متکبرانهاش را آشکار میکند و دستخوش هراسی میشود که مفهومی بیاساس است اما موفق میشود بر هراسش غلبه کند. در جستوجوی راه گریزی از تقدیر، خواستار ازدواج با دختر جوانی به نام آنژلینا میشود که تا آن موقع توجه چندانی به او نداشته با این حال مشخص است که عاشق آنژلینا نیست، سه نفر و هر کدام به روش خویش این موضوع را به او تذکر میدهند؛ ابتدا خود آنژلینا، سپس پدرش و بالاخره جیمی، پسری ۱۴ ساله که جز به سادگی و صداقت نمیتواند سخن بگوید. ستوان ویشفسکی میکوشد که رنج شاعرانهاش را به معشوق اعتراف کند اما کاملاً موفق نمیشود و با به یاد آوردن رفتار یکی از اجدادش در شرایطی مشابه، در صدد کشتن اریک مککلور برمیآید، برای برانگیختن او به دوئل به او ناسزا میگوید، به او سیلی میزند اما نهایتاً در جنگی تن به تن، خود را قربانی مردی میکند که از او دشمن ساخته و به دست او کشته میشود. ویشفسکی از اینکه مککلور را دوست دارد خود را گناهکار نمیداند بلکه گناهش این است که ستمگرانه باعث رنج زنی شده که بالاخره از زن طلب بخشایش خواهد کرد.
ژولین گرین (۶ سپتامبر ۱۹۰۰ - ۱۳ اوت ۱۹۹۸) نویسنده آمریکایی فرانسوی تبار رمانهای روان شناختی است و اولین آمریکایی محسوب میشود که به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد. آثار گرین به زبان فرانسوی نوشته شدهاند و معمولاً با محیط های روستایی یا مناطق جنوب آمریکا سروکار دارند؛ فضای پرتنش آثار گرین سرشار از شخصیتهای روان رنجوری است که درگیر روابط وسواس گونه شده و با پنهان کاری، گناه، خیانت و خشونت دست و پنجه نرم میکنند. اولین رمان گرین، خانه بخل (۱۹۲۶) درباره زن جوانی است که زندگیاش بهخاطر حرص و آز مادرش ویران میشود. این رمان در فرانسه و ایالات متحده آمریکا مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. رمانهای آدرین مزورا (۱۹۲۷) و لویاتان (۱۹۲۹) هم زنان جوانی را به تصویر میکشند که قربانی تمایلات جنسی افسارگسیخته خود یا دیگران میشوند. هر مردی در شب خویش (۱۹۶۰) ، دیگری (۱۹۷۱) و سرزمینهای دوردست (۱۹۸۷) رمانهای بعدی گرین است.
دشمن (۱۹۵۴) و سایه (۱۹۵۶) از جمله نمایشنامههای ژولین گرین است و جنوب (۱۹۶۳) دیگر نمایشنامهای است که گرین بهرشته تحریر درآورده و در سال ۱۹۷۳ زمینه ساز تهیه اپرای کنتونکو شد.
نظر شما