پنجشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۲۱:۵۸
از واکاوی «شعر سپید معاصر» تا تأملات فلسفی در شعر کلاسیک

زنجان- دومین روز از نخستین دوره آموزشی اقلیم شعر با محوریت کارگاه‌های تخصصی شعر کلاسیک، سپید و نقد ادبی برگزار شد. در این دوره‌، اساتید، ضمن واکاوی شگردهای روایی و ساختاری، مسیر تحول شعر معاصر ایران را برای شرکت‌کنندگان ترسیم کردند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در زنجان، دومین روز از کارگاه ملی «اقلیم شعر» که با هدف توانمندسازی شاعران جوان در زنجان در حال برگزاری است، با فشرده‌ترین برنامه‌های آموزشیِ خود، فضایی پویا و انتقادی را برای ادب‌آموزان حاضر از ۱۶ استان کشور رقم زد.

کالبدشکافی شعر کلاسیک و نقد روایی

صبحِ روز دوم، کلاس‌های آموزشی با حضور علی یاری آغاز شد. این استاد دانشگاه و پژوهشگر ادبی در نشستی تخصصی، مبحث «روایت‌شناسی در شعر کلاسیک» را واکاوی کرد.

یاری با تمرکز بر مؤلفه‌های روایی در متون کهن و معاصر، به شرکت‌کنندگان آموخت چگونه می‌توان ساختارهای روایی را با ظرافت‌های فرمی شعر کلاسیک پیوند داد.

در ادامه، سعید بیابانکی، شاعر و طنزپرداز برجسته کشور، در نشستی صمیمی به تدریس «شگردهای شعر» پرداخت. او با بررسی نمونه‌های موفق ادبی، به تکنیک‌های زبانی و استفاده از آرایه‌های ادبی در جهت افزایش تأثیرگذاری شعر پرداخت و نکات کلیدی را در زمینه ابزارهای بیانی با ادب‌آموزان در میان گذاشت.

پل میان فلسفه و نقد شعر

بخش دوم برنامه‌های آموزشی روز دوم با حضور قربان ولیئی همراه بود. این شاعر و منتقد ادبی، در کلاس «فلسفه و نقد شعر» به پیوند دیرینه میان اندیشه فلسفی و ساحت شاعرانه پرداخت.

ولیئی با تاکید بر ضرورتِ نگاه عمیقِ فلسفی در شعر، چگونگی نقدِ متون کلاسیک را با رویکردی تحلیلی برای شاعران جوان تشریح کرد.

شعر سپید؛ از نیما تا جریان‌های معاصر

بخش قابل‌توجهی از آموزش‌های روز دوم به شعر سپید اختصاص داشت. مرتضی کاردر در دو جلسه پیاپی، به بررسی تاریخچه و سیر تحولات شعر سپید معاصر پرداخت. کاردر با نگاهی دقیق به جریان‌های شعری به‌ویژه از دهه چهل خورشیدی به بعد، به تبیین جایگاه شعر سپید در ادبیات امروز ایران پرداخت و آثار شرکت‌کنندگان را نیز نقد و بررسی کرد.

شبِ شعر و دیدارهای فرهنگی

برنامه عصرگاهی روز دوم، به گشت‌وگذار فرهنگی و بازدید از بازار تاریخی زنجان اختصاص داشت تا ادب‌آموزان ضمن آشنایی با فضای فرهنگی این شهر، در جوار شاعران پیشکسوت استان زنجان و اساتید دوره، شب‌نشینی ادبی داشته باشند. در این محفل صمیمی، علاوه بر شعرخوانی جدیِ شرکت‌کنندگان، تجلیل از پیشکسوتان عرصه شعر استان زنجان نیز در دستور کار قرار گرفت.

روز سوم این کارگاه با برگزاری شعرخوانی جمعی و نقد نهایی آثار تولیدیِ ادب‌آموزان با حضور تمامی اساتید به پایان خواهد رسید تا در یک فضای کارگاهی، تمامی نکته‌نظرات آموزشی برای ارتقای کیفی آثار شاعران جوان نهایی شود.

برچسب‌ها

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 9
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • کاوه محسنی بروجردی GB ۰۰:۴۸ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۲
    شعر سپید و نیمایی خوش جلوه نموده مگر نیمای بزرگ شاعر کمی است مگر شاملو از شعر و متون گذشته رهتوشه ای گران ندارد مگر شعر سپید دارای شناسنامه نیست و شاعران باید هم رباعی بگویند و هم سپید و هم غزل و هم نیمایی اصلا شاعر این زمانی شدن طرفه غنیمتی باید نوشت نوشت شعر امروز کاوه محسنی بروجردی مبتکر شعر سپید ناگهانه سیمرغ اهورا
    • نقطه‌چین IR ۱۱:۴۴ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۶
      شعر سپید، نثرِ زیباییه :)
  • فردا IR ۲۲:۴۹ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۶
    شعرسپیدیعنی آزادشدن ازقید ولی این به معنای این نیست که شاعران بزرگ قدیم که باقیدوقافیه شعر میگفتند رالی ارزش جلوبدهند بلکه این فصلی نووجوان ازآزادی دربیان باشد ودرعین حال که به شاعران قدیم ازرودکی حافظ سعدیخیام فردوسی وووهمه بزرگان بااحترام وحق شناسی درجایگاه آنها گفته شده
  • حسین IR ۱۱:۵۹ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۷
    شاعری وذوق ادبی شاعران برمیخیزدوجوهرخودرانملیان میکند چه درشعرکامل کلاسیک وچه درشعرنو.آثارزیبا دردرون قلبها فرومیرودواعجاب میانگیزدوقضاوتهای سطحی مصطلح را پودرمیکند
  • رها IR ۱۵:۱۱ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۷
    بهتر است اسم شعر رو از روی شعر سپید برداشت. وقتی یکی مثل بهاره رهنما شعر میگه و خودش رو شاعر میدونه باید مولانا و حافظ رو چه نامید؟ شعر سپید حتی یک هزارم شعر نیمایی هم هنری نیست چه برسه در مقایسه با غزل مولانا و حافظ. بهش بگین نثر سپید
    • اَردَوان US ۰۸:۵۹ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۸
      کیمیاگر به غصه مُرده و رَنج اَبلَه اَندَر خرابه یافته گَنج
    • باقر IR ۱۶:۳۹ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۸
      استادان و سخن سازان ادبیات زبان پارسی در بستر اخلاق و بر پایه خرد گفتار خود را در وزن موزون بیان کرده و هویت فرهنگی مارا به یادگار به ما ارزانی داده آند. حال شعر نو با هویت فرهنگی ما، این رود خروشان زبان پارسی آیا می تواند چون فردوسی، سعدی، حافظ، مولانا ...مارا مقاوم کند که از این هویت فرهنگی در برابر میراث خوار استعمار و تجاوز وحشیانه‌ای آن ایستادگی کنیم،
  • جلال کیانی IR ۰۹:۵۸ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۸
    اساسا شعر ربطی به قالب ندارد بلکه مربوط به حوزه ی زبانشناسی است به علت عدم آگاهی و نبود دانش در این زمینه آثار را معمولا از روی قالب تفکیک می کند که این بدیهی ترین و ساده ترین نوع تفکیک است چنین واژگان در کنار هم از منظر نشانه شناسی از سه وضعیت خارج نیست یا اثر ساختارگرا ست و یا پساساختارگرا و یا طبق نظریة ی فرانسوا لیوتار اثری فیگورال است یعنی شدت احساسات ابهام تلفیقی از سوبژکتیو و یا ابژکتیو در یک شعر نمونه های مصداقی چه در آثار گذشته و چه در شعر معاصر بسیار است که آوردن آن در این مقال نمی گنجد می توانید به صفحه ی اینیستاگرام این حقیر پیام بگذارید تا نمونه های زیادی را ارائه دهم با احترام
  • احمدرضا مریدسادات زاده IR ۱۱:۴۳ - ۱۴۰۵/۰۵/۰۸
    شعر بیان احساسات،تفکرات،اوهام،خیالات،تصاویر عینی و ذهنی در قالبهای رایج زبان فارسی هر چه شیواتربدیع تر و بهتر، شعر باید به دل بنشیند،شعر باید سرشار از ناگفته ها در نثر باشد،شعر باید درمان دردهای نهفته روزگار ما باشد

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها