به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب «دانش و هنر فن بیان» با نگاهی نو به مقوله‌ سخنوری و ارتباطات انسانی، تلاش می‌کند فن بیان را نه صرفاً مجموعه‌ای از مهارت‌های اجرایی، بلکه ابزاری برای افزایش کیفیت زندگی فردی و اجتماعی معرفی کند.

این اثر که حاصل چهار دهه تجربه‌ عملی نویسنده در عرصه‌ی اجرا، گویندگی، تدریس و پژوهش است و می‌کوشد در کنار آموزش اصول و فنون سخنوری، به ابعاد عمیق‌تری چون اخلاق گفت‌وگو، مسئولیت اجتماعی کلام، خودشناسی، خلاقیت و انسانیت بپردازد.

کتاب «دانش و هنر فن بیان» در دو جلد مستقل تدوین شده است. جلد نخست این اثر با رویکرد عمومی و مقدماتی، به موضوعاتی همچون ارتباط مؤثر، صدا، تنفس، اعتمادبه‌نفس، کنترل هیجان، نظام آراستگی، ذهن، نگرش و مبانی سخنوری اختصاص یافته و جلد دوم، مخاطب را وارد فضای متوسط و پیشرفته‌ی فن بیان می‌کند؛ جایی که مباحثی نظیر روایت‌پردازی، موسیقی کلام، زبان بدن، مدیریت صحنه، تقویت بداهه‌گویی، افزایش دایره‌ی واژگان، خلاقیت در لحظه، مشارکت مخاطب، اجرای حرفه‌ای و ظرافت‌های ارتباط انسانی، مورد بررسی قرار گرفته است.

آنچه «دانش و هنر فن بیان» را از بسیاری آثار مشابه متمایز می‌کند، تلفیق مباحث علمی با تجربه‌های واقعی و روایت‌های زیسته است. نویسنده در طول کتاب با بهره‌گیری از خاطرات، تجربه‌های حرفه‌ای و تمرین‌های عملی، تلاش کرده است مخاطب را با واقعیت‌های دنیای ارتباط و سخنوری آشنا کند.

ایمانی در پیش‌گفتار این اثر، فن بیان را بازتابی از جهان درونی انسان می‌داند و می‌نویسد: «بهداشت کلام، مبتنی بر بهداشت روان است» یا به سخنی دیگر «بیان خوب، از درون خوب می‌آید». او معتقد است سخن گفتن تنها به معنای ادای صحیح واژه‌ها نیست، بلکه بازتابی از شخصیت، اندیشه، احساس و جهان درونی انسان است. از نگاه نویسنده، فن بیان برای درست اندیشیدن، زیبا گفتن و انسانی زیستن است.

در بخشی از کتاب نیز آمده است: «قرار نیست همه‌ انسان‌ها مجری، گوینده یا سخنران شوند، اما همه باید بتوانند با کلام درست، زندگی نادرست را سامان بدهند و روایت شایسته‌ای از خویشتن ارائه کنند».

نویسنده در این مجموعه، فن بیان را تنها مهارتی برای حضور بر صحنه نمی‌داند، بلکه آن را ضرورتی برای زندگی امروز معرفی می‌کند؛ ضرورتی که می‌تواند از بسیاری سوءتفاهم‌ها، فاصله‌ها و آسیب‌های فردی و اجتماعی جلوگیری کند و زمینه‌ساز گفت‌وگویی سازنده‌تر میان انسان‌ها باشد.

کتاب «دانش و هنر فن بیان» در دو جلد، چهار بخش و دویست فصل تدوین شده و مخاطبان آن تنها سخنرانان، گویندگان و مجریان نیستند؛ بلکه بازیگران، صداپیشگان، سخن‌گویان سازمانی، خبرنگاران، معلمان، مدیران، قضات، وکلا، پزشکان، روان‌شناسان، مهندسان، کارمندان بانک، فروشندگان، دانشجویان، هنرجویان، فعالان فرهنگی و سایر مشاغل و هم‌چنین تمامی علاقه‌مندان به هنرِ ارتباط مؤثر را نیز دربرمی‌گیرد.

کارشناسان حوزه‌ی ارتباطات، انتشار این اثر را گامی ارزشمند در مسیر ارتقاء فرهنگ گفت‌وگو و توسعه‌ی مهارت‌های ارتباطی در جامعه‌ی امروز ایران ارزیابی می‌کنند؛ اثری که می‌کوشد مخاطب را از «آموختن سخن‌گفتن» به «هنر زیستن با کلام» رهنمون سازد.