به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در یزد، سید عبدالعظیم پویا در مراسم بزرگداشت اصغر دادبه، استاد فلسفه و ادبیات، وی را دانشمندی چندوجهی و مروج فرهنگ ایرانی-اسلامی توصیف کرد.
پویا گفت: دادبه در دوران دانشجویی، رشته فلسفه را دنبال میکرد، اما علایق و گرایشهای وی بیشتر به ادبیات بود و در نهایت در هر دو رشته به چهرهای ماندگار تبدیل شدند.
وی افزود: پس از سالها دوری، دادبه در اوایل دهه ۹۰ به یزد بازگشت و با دانشگاه یزد ارتباط برقرار کرد و به تدریس مشغول شد. این اتفاق مقدمهای برای ارتباط بیشتر ایشان با یزدیان و بهرهمندی شهر از اندیشههای ارزشمندش بود.
پویا با اشاره به گستره دانش دادبه، بیان کرد: استاد دادبه همانند فلاسفه ، در رشتههای کلام، فلسفه اسلامی، ادبیات و عرفان اسلامی، تحلیلگر و صاحب نظر بود.
وی با تاکید بر اهمیت نظریه « کم آزاری » که دادبه مطرح کرد، گفت: این نظریه با استناد به آثار بزرگان ادبیات فارسی از فردوسی تا حافظ، به درک بهتر و آشنایی نسل امروز با داشتههای فرهنگی خودشان کمک میکند و باعث کسب آبرویی برای یزدیان در مجامع فرهنگی کشور شده است.
پویا این مراسم را نه بزرگداشتی، بلکه یادوارهای برای گرامیداشت یاد و خاطره استادی دانست که جای خالیاش در میان ما احساس میشود.
پویا با اشاره به برگزاری مراسم مشابهی در حدود بیست سال پیش به همت دوستان حاضر در مراسم برگزار شد که بزرگداشتی در اقدامات این استاد بزرگ در عرصه علم و دانش بود و امروز نیز از فقدان این مراسم را برگزار می کنیم که ناراحت کننده است.
دکتر دادبه؛ پژوهشگری دقیق و دانشنامه نویسی ارجمند
یدالله جلالی پندری از نویسندگان برجسته یزدی نیز در این مراسم گفت: در سال ۱۳۷۹، دوره دکتری ادبیات فارسی در دانشگاه یزد راهاندازی شد و تصمیم بر این شد که از استادان مقیم تهران برای تدریس دعوت شود. در این میان، علاقهای به یزد در بین این بزرگواران وجود داشت، اما مشکل این بود که رشته تحصیلی دکتر دادبه، فلسفه و کلام اسلامی بود و دانشگاه به دلیل قوانین موجود، این رشته را برای راهاندازی کافی نمیدانست. با نوشتن طرح توجیهی، سرانجام موافقت شد که ایشان به یزد آمده و تدریس را بر عهده بگیرند که شرح این ماجرا در کتاب خرد ایرانی، جشننامه بزرگداشت استاد دکتر در سال ۱۳۹۳ منتشر شده است.
وی با اشاره به تاثیرگذاری اساتید دکتر دادبه در شکلگیری شخصیت پژوهشی وی، گفت: دادبه در دانشکده الهیات دانشگاه تهران، دو استاد نکونام و ارزشمند داشت که دکتر آریانپور از جمله کسانی بود که مرحوم فروزانفر در مقدمه غزلهای شمس، به استفاده شفاهی از ترجمههای وی اشاره کرده است.
جلالی پندری با معرفی دو مکتب دقت و سرعت در پژوهشهای ادبی، افزود: علامه قزوینی سرآغاز مکتب دقت و سعید نفیسی سرآغاز مکتب سرعت بودند. دکتر یزدگردی در کنار مرحوم مجتبی مینوی، در مکتب دقت بسیار سختگیری داشتند و دکتر دادبه در چنین محیطی پرورش یافت.
جلالی پندری با اشاره به فعالیت دکتر دادبه در دانشگاه مکاتبهای (دانشگاه انقلاب) پس از پیروزی انقلاب، گفت: این دانشگاه با هدف ادامه تحصیل سربازان در روستاها راهاندازی شد و دکتر دادبه در آنجا مشغول به کار شد. پس از انقلاب، این دانشگاه با چند مجموعه آموزشی دیگر، عنوان دانشگاه علامه طباطبایی را به خود گرفت و امروز یکی از دانشگاههای موفق ایران است.
وی افزود: دادبه پس از درگذشت مرحوم دکتر زرینکوب، مدیریت گروه ادبیات دایره المعارف بزرگ اسلامی را بر عهده گرفتند. با نگاهی به آثار دکتر دادبه، میبینیم که او مانند استاد خود، آثار مکتوب زیادی ندارند که یکی از دلایل آن، سختگیری و دقت عالمانه وی است و دلیل دیگر این است که آثار نویسندگان مدخلنویس در دانشنامهها پنهان میمانند، مگر اینکه توسط افرادی مانند آقای مسرت استخراج و منتشر شوند. دکتر دادبه مدخلهای ارزشمندی در دانشنامه بزرگ اسلامی نوشت که امروز محل مراجعه بسیاری از پژوهشگران است.
جلالی پندری در پایان با اشاره به ارتباط دکتر دادبه با انجمن دوستداران کتاب، گفت: این ارتباط باعث شد که ایشان در موضوعات مختلفی از سوی این انجمن درخواست تالیف شوند.
جعفری ندوشن: دکتر دادبه از تفسیر فلسفی حافظ تا ایراندوستی اصیل
علی اکبر جعفری ندوشن نیز در این مراسم، با ابراز افتخار از گرامیداشت یاد این استاد، فقدان وی را در مجالس فرهنگی یزد بسیار احساس کرد.
جعفری ندوشن گفت: دادبه در طول بیش از دو دهه گذشته، در تمامی مجالس و محافل فرهنگی یزد، سخنران اول، خطیبی توانمند و پرشور علمی، فرهنگی، حماسی و ادبی بودند و امروز خلأ وجود ایشان به شدت احساس میشود.
وی با یادآوری جلسات فرهنگی انتشارات یزدان در حدود ۳۰ سال پیش، افزود: در آن جلسات عصر سهشنبه، دادبه محوریت داشت و با حضور چهرههای فرهنگی و ادبی، فضایی جذاب و گیرا ایجاد میکردند. وی بلافاصله پس از هر صحبتی، اشعاری از حافظ را با صدایی دلنشین و متین، همراه با لهجه زیبای یزدی، چاشنی صحبتهای خود میکرد که این موضوع، جذابیت خاصی به مجلس میبخشید.
این عضو هیات علمی دانشگاه یزد با اشاره به تفاوت رویکرد دادبه در تفسیر شعر، گفت: برخلاف سایر شرکتکنندگان که غالباً اهل ادب و فرهنگ بودند، دکتر دادبه شعر را به خوبی میخواند و سپس با روشی منطقی و مبتنی بر فلسفه، اشعار را تفسیر میکرد که این نوع نگاه متفاوت، برای جوانان و دانشجویان رشتههای غیرادبی بسیار جذاب بود.
وی افزود: به مرور زمان، با دعوتهای مکرر از دکتر دادبه در یزد و حضور ایشان در مجالس فرهنگی، نام ایشان در صدر اطلاعیهها، مجالس را پر میکرد و با استقبال گسترده روبرو میشد.
جعفری ندوشن با تاکید بر ایراندوستی دادبه، گفت: وی با شوق و ذوق فراوان، این ایراندوستی را در تمامی سخنرانیهای خود بروز میدادند و چنان این شوق را در دل مستمعین برمیانگیختند که حتی کسانی که پیش از آن نسبت به ایران و ایراندوستی کمتوجه بودند، با حضور در جلسات ایشان، علاقه بیشتری به ایران پیدا میکردند.
وی افزود: دادبه به خوبی میدانست که ایران یک گنجینه پربار فرهنگی است و برای حفظ آن باید کوشید و تلاش کرد. ایشان همواره تاکید میکردند که به فرزندان خود سعدی و حافظ را یاد بدهید و کودکان را از همان دوران کودکی با شعر حافظ و سعدی مأنوس کنید.
جعفری ندوشن با یادآوری خاطرهای از فرزندان خود، گفت: یادم میآید وقتی فرزندانم در سنین کوچکی بودند و با دادبه روبرو میشدیم، بلافاصله از آنها میپرسیدند که چه شعر بلدند و وقتی اشعار حافظ و سعدی را از بر میخواندند، وی را بغل میکردند و میبوسیدند و این نشاندهنده علاقه و توجه ایشان به کودکان و نوجوانان بود.
در این مراسم علاوه بر سخنرانی دیگر اساتید و مخافر فرهنگ و ادب ایران و استان یزد، پیامهای صوتی از کورش کمالی سروستانی رئیس مرکز سعدی شناسی و نیز قرائت شعری از حسین جنتی برای شرکتکنندگان پخش شد.
همچنین همزمان با این آیین که به کوشش انجمن دوستداران کتاب یزد و با همکاری بنیاد میبدی، دانشگاه جواد، موسسۀ اندیشه روشن، انجمن اهل قلم استان یزد و نیز ادارۀ کل فرهنگ و ارشاد یزد، مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی دستمالچی و انجمن ایرانشناسی شاخه یزد برگزار شد، ویژهنامهای که به کوشش دکتر پیام شمس الدینی و حسین مسرّت تهیه شده بود، رونمایی شد.
نظر شما