سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)؛ نقاشیها و طراحیهای احمد امیننظر که اغلب آثاری بیانگر با موضوعات فیگوراتیو هستند را میتوان به کاوشی در روابط میان نگارگری و ادبیات ایرانی تشبیه کرد.
این هنرمند با مطالعه دقیق هنر شرق و فراگیری شیوههای نقاشی مدرن در غرب، به زبانی اکسپرسیو برای نمایش ناسازگاری میان مدرنیته و سنت در هنر دست یافته است.
آثار او همواره متاثر از ویژگیها و عناصر نگارگری ایرانی بوده که به شکلی هنرمندانه در همنشینی با شیوههای اکسپرسیونیستی قرار گرفتهاند. موضوع اصلی در اغلب نقاشیهای او نمایش حالات فیگورهای انسانی، و تمرکز هنرمند بر بیانگری خطوط بوده است بهطوری که میتوان گفت روایتگری در اثر اهمیت چندانی ندارد؛ با این وجود در سالهای پس از وقوع انقلاب اسلامی موضوعات اجتماعی در برخی آثار وی وارد شده است.
امیننظر با همه توجه و احترامی که برای مکتب کمالالملک و نقاشان پس از کمالالملک از جمله علی محمد حیدریان، جعفر پتگر، محمود اولیا و... قائل است و همچنین با همه شیفتگی وصفناپذیری که برای آثار بزرگان هنر اروپا به ویژه «تیسین» قائل بود؛ اما از پنجرهای به جهان مینگریست که ابعاد و اندازهها و زوایای آن را با دست خود ساخته است.
این هنرمند نقاش با شناخت کامل بر نقاشی و مینیاتور ایرانی، در کارهایش دست به تلفیق آن با هنر مدرن زد و ماحصل فعالیتهایش به تربیت هنرمندان برجستهای همچون رکنی حائریزاده در عرصههای بینالمللی منجر شد.
هنرمندی با هوش و سواد بصری بالا
احمد امیننظر در آبادان متولد شد. در هنرستان هنرهای زیبا و بعدها در دانشکده هنرهای زیبای تهران زیرنظر استادانی چون هانیبال الخاص و محسن وزیری مقدم هنر آموخت. او همواره بهعنوان فردی با سواد بصری بسیار بالا، توانایی طراحی دقیق و همچنین یکی از پرکارترین هنرمندان شناخته میشود.
این هنرمند در سالهای ابتدایی کار خود مدت زیادی با تکنیک چاپ اچینگ کار میکرد که این تکنیک از بسیاری جهات با خصلت طراحانه و اهمیت خط در آثار او همراستا بود. تعدادی از اچینگهای احمد امیننظر در نمایش بینالمللی چاپ موزه هنرهای معاصر تهران در سال ۱۳۶۴ شرکت داشت و طی سالهای بعد نقاشی و طراحی به تکنیکهای اصلی آثار او بدل شدهاند.
او هنرمندی بود که هم از هوش و توان طراحی برخوردار بود و هم سواد بصری بسیار قابل اعتنایی دارد. او در ارکستراسیونی از فهم خط و رنگ و سطح و بافت، ذهن خلاق خود را به کار انداخته و در آخرین نمایشگاهش ثابت کرد که دست به هر سطحی بکشد، آن را به کیمیا بدل میکند.
رسول معرکنژاد، هنرمند معاصر درباره او میگوید: احمد امین نظر را باید یک استثنا به حساب آورد، چرا که در محیط ذهنی این هنرمند، تأثیرات مسمومکننده نوعی مدرنیسم عاریتی که پس از کمالالملک و شاگردان و پیروان اصیل او، هنر معاصر ما را آلوده ساخت؛ اصلاً دیده نمیشود.
امیننظر در میانه دو قطب: یکی در مرکز و نقطه عطف تحول نقاشی معاصر ایران (کمالالملک و نسل اول پس از او) و دیگری مؤثر از نوعی مغناطیس بارورکننده از سرچشمههای هنر والای اروپایی و به ویژه «تی سین» ذهن و زبان نقاشانه خود را سر و سامان داده است. او نقاشی مضمونگرا بود اما مضمونگرایی او فقط تعبیر و ترجمهای فیگوراتیو نیست. حتی فیگور در آخرین تابلوهایش کارکرد تازه و معنای متفاوتی نسبت به گذشتهاش داشت. مضمون در آخرین آثار امین نظر، از نوعی پس زمینه فلسفی و شاعرانه سرشار میشود.
انرژی بصری همان چیزی است که هنرمند نقاش آن را ابداع، توزیع و کنترل میکند
امیننظر به خوبی میدانست که یک طراح یا نقاش اصیل، در واقع دیدهبان تحولات بصری جامعه خود است. امیننظر، نشان داد که طراحی یعنی پدیدهای که عشق، توجه و شعور را به زندگی میافزاید، مرحله بسیار مهمی از تکوین هنری یک نقاش است. انرژی بصری ساطع شده از آثار امیننظر، بیننده را وادار به سکوت، احترام و تمرکز میکند. به گونهای که بیننده فراموش میکند تا قبل از ورود به نمایشگاه چه حال و احوالی داشته است. انرژی بصری همان چیزی است که هنرمند نقاش آن را ابداع، توزیع و کنترل میکند.
امیننظر پس از پایان تحصیلاتش علاوه بر نقاشی، بهعنوان گرافیست فعالیت میکرد و مدتی نیز به تدریس در مدرسه هنرهای تجسمی تهران مشغول بود. او در سال ۱۳۶۵ ابتدا به پاریس و سپس به آلمان مهاجرت کرد. طی این سفر با گرایشهای نئواکسپرسیونیست اروپا آشنا شد و تاثیرات بسیاری از آن گرفت. این هنرمند پس از پیوستن به اتحادیه نقاشان کلن آلمان B.B.K و برگزاری نخستین نمایش انفرادی خود در این کشور، در سال ۱۳۷۳ به ایران بازگشت.
پس از بازگشت به ایران، امیننظر به تدریس در دانشگاه آزاد هنر تهران و دانشگاه هنر یزد مشغول شد. او علاوه بر شرکت در چند دوره بیینال نقاشی موزه هنرهای معاصر تهران و نمایشهای گروهی متعدد، چندین نمایش انفرادی در گالریهای زیادی از جمله گالری اثر، گالری آریا، گالری سیحون تهران و گالری بی.۲۱ دبی برگزار کرد. ارائه مجموعههای «مرکز نمیتواند دوام بیاورد» و «سالتو» در گالری ایزابل فندن آینده دبی در سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۹۱ متاخرترین نمایشهای انفرادی آثار احمد امیننظر بودهاند.
«دگردیسی» امیننظر
در سال ۱۳۸۹ کتاب آثار احمد امیننظر با عنوان «دگردیسی» توسط نشر نظر به چاپ رسید. این کتاب که توسط این هنرمند و به تصویرگری رضا عابدینی تنظیم شده، شامل تعدادی از نقاشیهای او و همچنین تصاویری از عکسهای قدیمی، آثار تاریخی و متنهایی میشود که در آثارش به آنها رجوع کرده است. این کتاب شامل دو بخش فارسی و انگلیسی با جلد شومیز و صفحات گلاسه است و به بهای یک میلیون تومان عرضه شده است.
این هنرمند در معرفی این کتاب نوشته است: «در این کتاب، عکسهایی از آلبوم خانوادگی، کودکی خود و عکسها و آثار تاریخی که در کارهایم به آن ها ارجاع کردهام و عکسی دوباره عکاسی شده از گوستاو مالر، نت نوشته سمفونی پنج او و دیگر متون و تصاویر مورد نظر من به انتخاب رضا عابدینی، در لابه لای صفحات کتاب طراحی شده او جای گرفتهاند.»
آثار این هنرمند در سالهای اخیر در تعداد زیادی نمایش گروهی و همچنین آرتفرهای جهانی از جمله آرتفر ابوظبیآرت و آرمریشو نیویورک شرکت داشته است.
نظر شما