به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، علی موذنی در این رمان یکی از پیچیدهترین مناسبتهای انسانی را بازنمایی میکند، یعنی مادری بهمثابه میدانی برای قدرتورزی که خواننده را با تناقضها و اشتیاقهای پنهان شخصیتها مواجه میکند. رمان «مادر و مامان» داستان زنی که فرزند را زاییده و زنی که او را بزرگ کرده و نیز داستان فرزندیست که در کشاکش تصاحب مهر، هویتش تکهپاره شده است. این رمان همچنین داستان مردانیست که میان این رقابت عاطفی، نظارهگر و بیپناه باقی میمانند.
موذنی در «مادر و مامان» کشمکشهای روانی را در دل زندگی روزمره به تصویر میکشد. فلاشبکها در این رمان، در خدمت شناخت انگیزهها هستند و شخصیتپردازی به گونه است که حتی گرایش خواننده نسبت به افراد را مدام تغییر میدهد. هیچکس در این خانه مطلقاً قهرمان یا شرور نیست؛ همه بهنوعی قربانیاند.
«مادر و مامان» تصویری ملموس از خانوادهی طبقه متوسط ایرانی ارائه میدهد؛ جایی که مهر، گاه چهره مالکیت به خود میگیرد و زخمها بیشتر از آنکه با مرگ تمام شوند، تازه سرباز میکنند و نتیجه اثریست تأثیرگذار، پرتعلیق و بسیار انسانی؛ داستانی که پس از خواندن، ذهن را رها نمیکند.
نظر شما