به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در رشت، رئیس حوزه هنری گیلان در آیین نکوداشت زهرا سیاوش آبکنار بیان کرد: فلسفه این برنامه آن است که به یاد آوریم از ستادهای دستگاههای فرهنگی تا مدیران استانی و کارشناسان، جز همراهی و ارائه خدمت به هنرمندانی مثل خانم آبکنار شأنیت دیگری وجود ندارد.
سید رسول منفرد ادامه داد: در تلاش هستیم قدردان هنرمندان گیلانی که با وجود محدودیتها و مرارتها ماندن را به رفتن ترجیح دادند، باشیم و شکرانه حضور، تجلی آموزه قرآنی مبنی بر این است که باید این امانتها، فرصتها و جایگاهها در اختیار اهلش قرار بگیرد.
هادی حقشناس استاندار گیلان نیز نکوداشت هنرمندان و اهالی فرهنگ را اقدامی ارزشمند خواند و بیان داشت: سرزمین گیلان سرشار از اندیشهورزان، روشنفکران، شعرا و بزرگان علم و فرهنگ است و گیلانیها نقش برجستهای در شکلگیری فرهنگ و دانش معاصر ایران داشتهاند و یاد و نام بزرگان این دیار همواره در تاریخ کشور ماندگار است.
وی با اشاره به اهمیت تاریخ شفاهی افزود: متونی همچون روایت زندگی استاد سیاوش که رنجها، خاطرات تلخ و شیرین، وقایع تاریخی مانند زلزلهها، برف سنگین سال ۱۳۵۰ رشت و تحولات اجتماعی و فرهنگی را در بر میگیرد؛ سرمایهای ارزشمند برای تاریخ معاصر گیلان و ایران است و میتواند دستمایه تولید آثار هنری همچون فیلم کوتاه قرار گیرد.
حق شناس همچنین با تجلیل از نقش زنان در خانواده و جامعه گفت: پرستاری تنها محدود به بیمارستان نیست؛ پرستاری از خانواده، تربیت فرزندان فرهیخته و خدمت به جامعه، از بالاترین مراتب مسئولیت اجتماعی است و پشت هر خانواده موفق، نقشآفرینی مؤثر بانویی فداکار و آگاه قرار دارد.
در آیین نکوداشت «زهرا سیاوش آبکنار» پیشکسوت شعر گیلان در سلسله برنامههایی با عنوان «شکرانه حضور» که به همت حوزه هنری استان برگزار می شود؛ حمیرا خدابنده، ملاحت اسداللهی، سیده حدیثه هاشمی، بتول رحیمی، الهام کیان پور، جمیله منوری و پونه نیکوی از شاعران شناخته شده استان، به شعرخوانی پرداختند.
زهرا سیاوشآبکنار متولد فروردین ماه سال ۱۳۳۱، شاعر، نویسنده، پژوهشگر و منتقد ادبی است. او اولین مجموعه شعر خود را با نام «فصل سکوت شاخه ها» توسط انتشارات معین در سال ۱۳۷۵ به چاپ رساند و یلدای خاموش، دلنامههای سپید، سبز، پرندِ خیال، آیینههای موازی، الههی دریایی، غزل گفتی برای کشتن من، بادامنی رباعی و آنا از دیگر کتابهای شعر سیاوش آبکنار است که در همه قالب های شعری از کلاسیک تا شعر سپید و گفتاری سروده شدهاند.
نظر شما