نمايشنامه «اثر پرتوهاي گاما بر روي گلهاي هميشه بهار ساكنين كره ماه» نوشته پل زيندل با ترجمه شهرام زرگر روانه بازار كتاب شد.
زيندل درباره اثرش در يادداشتي كه به عنوان مقدمه كتاب نوشته، عنوان ميكند، «به گمان خودم اين نمايشنامه يك شرح حال است؛ زيرا هر وقت اجرايي از آن را ميبينم، بيش از هر كس ديگري از تماشاگران ميخندم و گريه ميكنم». در واقع اين نمايشنامه با طرح مضموني علمي به ترسيم لايههاي رواني و روابط عاطفي شخصيتها ميپردازد. تجربههاي كودكي نويسنده در خانهاي بدون پدر با مادري عصبي و خواهري صرعي و علاقه به گلهاي هميشه بهار، مستقيما به نمايشنامه راه پيدا كرده است.
زرگر در مقدمه اين كتاب توضيح ميدهد، تجربه زيندل در بهرهگيري از علم در درام، پيش از وي، در گستره ادبيات منجر به آفرينش آثاري چون «شمعي در باد» اثر الكساندر سولژنيتسين، «اختراع والس» اثر ولاديمير ناباكوف و سالها بعد «كپنهاگ» اثر مايكل فرين شده است.
ولي آنچه اثر زيندل را از آثاري از اين دست متمايز ميكند، نگاه انساني و عاطفي اثر است كه پيش از آنكه به ما چشماندازي از مضمون علمي طرح شده ارايه دهد، به ترسيم لايههاي رواني و روابط عاطفي شخصيتها ميپردازد.
شايد بتوان به جرات زيندل را در آفرينش اين فضا و روابط شخصيتها با تنسي ويليامز برابر و الگوي پرداخت شخصيتها در اين اثر را متاثر از «باغ وحش شيشهاي» ويليامز دانست.
در «پرتوهاي گاما بر روي گلهاي هميشه بهار ساكنين كره ماه» پرتوهاي گاما «بئاتريس» زني است بسيار عصبي كه همچون «آماندا» باغ وحش شيشهاي بيش از آنكه فكر كند، سخن ميگويد و در كمال علاقه فرزندانش را آزار ميدهد. بئاتريس تنديسي از اميد به روياي بزرگ آمريكايي است كه دستاورد نهانياش تنها در كابوسهاي او خفته است. بتائريس، بدون داشتن مادر، با پدري بزرگ شده است كه در حومه شهر به فروش ميوه و سبزيجات اشتغال داشته و همواره نگران اسبهاي گارياش بوده است؛ ولي با مرگ پدر و ازدواج ناموفق بئاتريس، تمام فانتزي ذهن او در نگراني براي فرزاندان و چگونگي گذران زندگي خلاصه شده است.
نمايشنامه «اثر پرتوهاي گاما بر روي گلهاي هميشه بهار ساكنين كره ماه» نوشته پل زيندل با ترجمه شهرام زرگر در شمارگان 1100 نسخه و با قيمت 2200 تومان از سوي نشر بيدگل روانه ويترين كتابفروشيها شده است.
پل زيندل نويسنده آمريكايي در سال 1936به دنيا آمد و در سال 2003 درگذشت. او در سالهاي نوجواني چند نمايشنامه نوشت. در رشته شيمي تحصيل كرد و پس از فراغت از تحصيل، چند ماهي را در يك كارخانه شيمايي به كار پرداخت. سپس آنجا را ترك كرد و در دبيرستاني در استاتن آيلند به نام توتن ويل به تدريس شيمي مشغول شد.
در سال 1964 نخستين و معروفترين نمايشنامهاش «پرتوهاي گاما بر روي گلهاي هميشه بهار ساكنين كره ماه» را نوشت. اين اثر در سال 1970 روي صحنه رفت و جايزه معتبر پوليتزر در شاخه نمايشنامهنويسي را از آن خود كرد. در سال 1972 پل نيومن نسخه سينمايي را در كمپاني فوكس قرن بيستم كارگرداني كرد.
از جمله خصوصيات نوشتههاي او بهرهگيري از علم در درام، بازنمايي تقابل فرزندان و والدين، تفاوت تلقي نسلها از مفاهيم و رويدادهاي پيرامون، سوژههاي تلخ همراه با نوعي طنز و ظرافت خاص است.
نظر شما