از سوی دبیرخانه این کنگره اسامی و شرح سابقه میهمانان خارجی کنگره ادبیات امریکای لاتین به شرح زیر اعلام شده است.
فرانسيسكو آثولا (Francisco Azuela) فرانسيسكو آثولا (Francisco Azuela) آثولا در سال 1948 در شهر لئون مكزيك ديده به جهان گشود. وي نوه ي ماريا آثوئـلا ، اولين و مشهورتريــن نويسنـده ي انقلابـي مكزيـك است،
آثـولا فارغ التحصيل از دانشگاه هاي گوآن خوآتو (Guan joato) و ايبرو آمريكانا (Iberoamericana) و اونام (Vnam) و عضو هيئت علمي دانشگاههاي پاناماي مكزيك (Panama) و كمپلو تنسه مادريد (complutenese) است. او همچنين عضو اتحاديه ي ملي نويسندگان مكزيك و انجمن پانا آمريكايي (Cicas) و نيز عضو اتحاديهي بين المللي نويسندگان است.
آثوئلا از سال 1973 تا 1983 ديپلمات سفارت مكزيك در كاستاريكا و هوندوراس بوده است. او در سال 1981 از سوي آكادمي زبان هوندورينا (Hondurena) براي دريافت جايزه ي بين المللي سروانتسِ اسپانيا نامزد شد.
آثوئلا صاحب آثار مشهوري چون افسونگر، قطار آتش، ساعت 100، فرشته ي درياي روياهاي من و ... است. وي در سال 1999 همراه با شماري از نامدارانِ ادبيات آمريكاي لاتين ، مركز فرهنگي «اِل كُندر دِلوس آندس» (El condor de los Andes) را در شهر"كوچابامبا"ي بوليوي تأسيس كرد و به دبير كلي اين مركز انتخاب شد. اين نويسنده ي بزرگ مكزيكي در حال حاضر در شهر پاثِ بوليوي اقامت دارد و با سمتِ رياست مركز اسناد و اطلاعات موسسه ي بين المللي كونينو آندرس بلّو (conenio Andres Bello) به فعاليت فرهنگي اشتغال دارد.
لوئيز براوو (Luis Bravo) لوئيز براوو (Luis Bravo) او متولد مونته ويدئوي اروگوئه است و به عنوان شاعـر، مقاله نويس، روزنامه نگار،
استاد دانشگاه، مدير فرهنگي و ناشر شناخته شده ، به فـعاليتـهاي مختلـف فرهنگــي
اشتغال دارد. از ميان آخرين مجموعه هاي شعر او مي توان :
- Arbol Veloz 1998
- Liquen 2003
- Tarja (2004)
را نام برد.
لوئيز براوو در بسياري از كنفرانس هاي بين المللي فرهنگي ـ ادبي در كشورهاي مختلف به عنوان شاعر و سخنران شركت كرده است كه آلمان، كلمبيا، مكزيك، بوليوي، پاراگوئه، شيلي، آرژانتين و ... از آن جمله اند. اشعار براوو تاكنون به زبان هاي انگليسي، فرانسوي، پرتقالي، سوئدي، آلماني و ... ترجمه شده اند.
از او به عنوان يك نويسنده و منتقد ، آثار پرشماري در مجلات و رسانه هاي كشورش و نيز در كشورهاي اسپانيا، فرانسه، كانادا، كلمبيا، پرو، برزيل، آرژانتين و ... منتشر شده است.
لوئيز براوو در سال 2002 "Nomadas y Profugos " را كه مجموعه اي از 30 مصاحبه ي ادبي است در دانشگاه كلمبيا منتشر كرده است.
در سال 2007 با انتشار مقاله ي "Escritvras Visiorarias " جايزه ي وزارت فرهنگ و معارف اروگوئه را به خود اختصاص داد.
او در سال هاي 1993 و 2006 دو فستيوال بين المللي شعر را در اروگوئه ـ با همكاري شهردار مونته ويدئو ـ برگزار كرد.
او از سال 1983 به گروه شاعران و ناشران" Edicionesdeuno" شد و تا سال 1994 نشر مقالات سمينار بزرگ "برچا" را مديريت كرد.
براوو در حال حاضر مجله ي Hermes criolloرا متنشر مي كند و به عنوان استاد ادبيات مدرن جهان و استاد زبان و ادبيات آمريكاي لاتين در دانشگاه مونته ويدئو به تدريس مشغول است.
اُسلاوو پيكاردو (Oslavo picardo) اُسلاوو پيكاردو (Oslavo picardo) او در شهر Mardel plata كشور آرژانتين متولد شده است. تحصيلات
خود را در رشتـة فلسفـه و هنـرهاي زيبـا در دانشـگاه ملي پلاتـا ادامـه داد و
سپــس در رشتــه ي زبــان و ادبيــات اسپانيولي فارغ التحصيل شد. در حال حاضر به تدريس ادبيات در كالج ملي Dr. Arturo دانشگاه ملي پلاتا مشغول است و همزمان مديريت مجله ي فرهنگي La pecera را بر عهده دارد.
از جمله ي كتابهاي اوست:
1. Apenes en el mund 1988
2. Poemas con tu altura 1989
3. Letras en una esfera armilar 1993
4. Dejas sin ventanas la verdud 1993
5. Quis quid ubi : Poems de Quintiliano (1996 y 1998 )
6. Una complicidad que sobrevive (2007)
7. Mar de plata 2005
پيكاردو ، جايزه هاي مهم و معتبري دريافت كرده است از آن جمله :
- Prermio de poesia del fondo nacional de las artes2000
- Premio municipal alfonsina a la creacion litera 2004
- Premio " lobo de mar " 2005
كريستينا پيثارو (Cristina Pizarro) وي در 24 نوامبر 1949 در آرژانتين ـ در شهري از بوئنوس آيرس به نـام
«بني فيلد» متـولدگشـت. شمـاري از مجموعـه هـاي شعـري چاپ شـده ي او
عبارتند از:
- شعرهاي آب و آتش (1993)
- صدايي از دوردست به گوش مي سد (1995)
- زنبق هاي ممنوعه (1998)
- اعترافات خرتراويس گِلااوبِن (2006)
از او چندين اثر ديگر نيز منتشر شده است.
پيثارو در حال حاضر استاد ادبيات است و همچنين كرسي ادبيات را در موسسه ي عالي «سارا دِ اكلِسِتن » (Sara de Eclesten) بوئنوس آيرس در اختيار دارد. به عنوان يكي از مهمترين فعاليتهاي ادبي او مي توان به ادغام كميته ي فعاليت هاي فرهنگي موسسه ي فرهنگي ادبي هيسپانيك ـ واقع در كاليفرنيا ـ با كميته ي گرداننده ي اين همايش در كشورش آرژانتين ياد كرد. كريستينا پيثارّو در كنگره هاي ادبي كشورش و چندين كشور آمريكاي لاتيني پاراگوئه ، شيلي، ونزوئلا، كلمبيا، پرو، مكزيك؛ و نيز در چندين شهر جهان چون لوس آنجلس، ميامي، سوِيا، مادريد و دهلي نو حضور چشمگيري داشته است.
او در حال حاضر با انتشار اشعار و مقالات خويش با چندين مجله ي ادبي از جمله لِتراس دِ بوئنوس آيرس (Letrad de Buonos Aires) و آلبادِ آمريكا ( Alba de America) همكاري مي كند. همچنين در"APOA" (انجمن ملي شاعران آرژانتيني) و انجمن شعر آمريكاي لاتين "SEA" و نيز "ALIJA" (انجمن ادبيات كودكان و نوجوانان آرژانتين) عضويت دارد. شايان ذكر است كه او از سال 2004 رياست مركز فرهنگي «ايندو ـآرخنتينو دِ كولتورا »Indo Argantino در بوئنوس آيرس را به عهده دارد و در سال 1996 نيز جايزه ي ادبي «خنته دِ لتراس» ((Gente de letras را دريافت كرده است.
لائورا هرناندز (Laura Hernandez)
لائورا هرناندز (Laura Hernandez)، متولد مكزيك، متخصص در تاريخ ـ فارغ التحصيل تاريخ از دانشگاه كوآدلاخارا
بورسيه ي موسسه ي فرهنگ اسپانيايي براي گذراندن دكترا با موضوع تئوري هاي
اقتصادي در تاريخ در دانشگاه كمپلوتنه مادريد، روزنامه نگار، خبرنگار راديو و تلويزيون، شاعر، نويسنده و نمايشنامه نويس است.
- عضو: Pen club ، اهل قلم اسپانيايي و انجمن كانادايي اسپانيست هاست.
- تاكنون در دانشگاههاي واشينگتن، هوبارت، نيويورك، فلوريدا، بلگرارندو (آرژانتين) تورنتو، پرو و ... سخنراني و شعر خواني كرده است.
- موسس بنياد پيشرفت فرهنگي براي زنان : IDECOM A.C است.
- در روزنامه هاي :
Informador - Por escrito - El diario - Mural فعاليت داشته است.
- برنده ي جايزه ي تئاتر ميكل مارون در سال 1975 و مسابقه ي بين المللي داستان روماريو در سال 2000 است.
شماري از آثار مهم او عبارتند از:
1. Enter nosotras 1992
2. Quiero platicar contigo 1994
3. Escribia a oscuras 2000
4. Chata quintana
غالب اين آثار به زبانهاي انگليسي، فرانسوي و ايتاليايي نيز منتشر شده اند.
از مجموعه هاي (شعر ـ مقاله) اوست:
- Las siete pesados 1997 ـ La mentira 1998 ـ El svicidio 1999 ـEl secvestro 2000
- La positivcion 2002 ـ El wouyerismo 2003
- La mayor perversitud 2004
- Cuentos aposrifos del panteon de Belen 2005
- Liberated condicional 1994
ماريا كلارا سالاس (Maria clara Salas)
ماريا كلارا سالاس (Maria clara Salas) شاعر و نويسنده ي مشهور ونزوئلايي، متولد كاراكاس و استاد كرسي فلسفه و ادبيات در دانشگاه ملي ونزوئلا ست. از ميان آثار پرشمارش، 3 مجموعـه ي شعر او برنده ي جايزه ي شعر خوسه رافائل پوكاترلو و كلوناك شده اند:
- Dibujos de sombra 1978
- Lions 1989
- Un timpo man bajo los araboles 1991
آثار اين شاعر به زبانهاي مختلف از جمله فارسي ترجمه و منتشر شده است.
پروفسور نورين خان (Noorin Khan)
- دكتر فلسفه و متخصص در فلسفه و ادبيات آمريكاي لاتين.
- استاد دانشگاه دهلي.
- استاد مدعو دانشگاه جواهر لعل نهرو از سال 2001 تا 2006 .
- استاد مدعو ايتاليايي در مدرسه عالي زبان هند از سال 2004 تا 2005 .
- استاد مدعو اسپانيايي در كالج آچاريا نارندرا در دانشگاه دهلي از 2001 تا 2004 .
- استاد مدعو اسپانيايي در كالج هاوس اندري دانشگاه دهلي از 2001 تا 2004. از جمله ي آثار اوست:
- سيمون بوليوار : در اسپانيك هوريزون Hispanic Horizon ، 2006
- درنگي بر دو چهره ي مستقل : " قندهي و بوليوار " براي كتابي از دانشگاه آدعان مريدا ونزوئلا، 2005
- مقاله اي در معرفي آلوارو موتيس . منتشر شده در كنفرانس بين المللي Hispanism در دهلي.
گزارشي از ديدار با خانم ماريا كوداما همسر نويسنده¬ي معروف آرژانتيني خورخه لويس بورخس،2006
مشاركت در سمينار ها و كارگاه ها:
1. ارائه ي مقاله با عنوان " Allama Igbalin Masjid e quartobah" در كنفرانس بين المللي ريسمان عرب و ايراني در پرده نقش دار هندي در سال 2007 .
2. تدريس در كارگاه آموزش زبان در دانشگاه دهلي .
3. درنگي بر آثار آلوارو موتيس در پنجمين نمايشگاه Hispanism در دهلي 2003 .
لئوناردو گارِت (Leonardo Garet) لئوناردو گارِت (Leonardo Garet) در سال 1949 در شهر سالتوي اوروگوئه ديده به جهان گشود. اين شاعر،
داستان نويس و روزنامه نـگار نامدار اروگـوئه¬اي در حـال حاضر در سالتو
اقامت داشته و به فعاليتهاي ادبـي به ويژه اداره كردن كارگاههاي ادبي اشتغال دارد. او سالها مديريـت كـارگـاه ادبـي وزارت آموزش و فرهنگ كشورش را بر عهده داشته است. در سال 1990 به طور افتخاري در دانشگاه سانتا مارياي برزيل (Santa Maria) و در سال 1992 در دانشگاه ساپنثاي رُم (Sapenza) به تحقيق و تدريس پرداخته است. گارت، جوايز ملي و بين المللي بسياري دريافت كرده است. از جمله در سال 2000 برنده ي «جايزه ي ملي شو» و در سال 2002 برنده ي «جايزه ي اخوت » شده است.
از ميان آثار شعري منتشر شده او مي توان به كتابهاي زير اشاره كرد:
- صفحه ي اول (1975) ـ ماشين آخر (1978) ـ پرنده ي خارجي (1988) ـ كلام از پي كلام (1991)
از آثار او در زمينه ي داستان ميتوان كتابهاي زير را نام برد: مردان آتش (1993) خانه ي قصه گو (1996 )
از او همچنين مجموعه نقدهاي ادبي مهمي منتشر شده است كه از جمله ي آنهاست:
- ملاقات با كيدوگا (1994) ادبيات سالتو (1990) سروانتس (1976)
داستان هاي او به زبانهاي فرانسوي و پرتغالي و اشعارش به زبانهاي آلماني، ايتاليايي و چيني ترجمه شده اند. لئوناردو گارت پيشگفتارهاي كتابهاي مهمي را قلم زده است و در انتشارات گروهي و روزنامه اي حضور چشمگيري داشته است.
لوئيس آرياس مانثو (Luis Arias Manzo) لوئيس آرياس مانثو (Luis Arias Manzo) در سال 1958 در شيلي ديده به جهان گشود. 17 ساله بود كه مجبور به ترك
وطنش در مـاه مــارس سـال 1975 شــد. در فـوريه 1991 بـه كشـور خويـش
بـازگشــت و 12 ســـال اخير را در كشور فرانسه در تبعيد گذراند. پس از بازگشت به شيلي در مركز كتابفروشي سانتياگو كه كتابهاي فرانسوي عرضه مي كرد مشغول به كار شد. ماه روشن، صد سال عاشقي و ثانيه ها سه اثر مهم او به شمار مي روند. دو كتاب اول در ارتباط با يافته هاي عرفاني اوست كه در آنها به طور كلي به تعريف بخشي از تجربياتش در دوران ديكتاتوري پينوچه مي پردازد. او در اين كتابها به طور هنرمندانه اي بيداري روحاني و احساس خويش را به تصوير مي كشد. در كتاب سوم نيز خاطراتش را از فراز و نشيب هاي زندگي اش در آرژانتين طي 4 سال تبعيدش در دوران ديكتاتوري ژنرال «رافائل ويولا» بيان مي كند.
رونالدو منندث (Ronaldo Menendez) دوم "مي " سال 1970 در كوبا متولد شد و در حال حاضر مقيم كشور اسپانيا
است. او فارغ التحصيـل رشتـه ي تـاريـخ هنـد از دانشكـده ي هنـر و ادبيـات
دانشـگاه "هـاوانـا"است. از فعاليت هاي وي مي توان به همكاري با مجلات كوبايي نظير «لاگاستا دِ كوبا » (La Gaseta de Cuba) ، «گائيمان باربودو» (Caiman Barbudo) ، «كارسا دِ لاس آمِريكاس» (Casa las Americas) و نيز «اونيون» (Union) نام برد.
از ميان كتابهاي منتشر شده ي وي مي توان به آثار زير اشاره كرد:
- كسي مي خواهد همه چيز را ببلعد (1969)
- اعداميان نيز حق پايكوبي دارند. (1997)
- وقتي مرگ، مرگ مي شود. (2002)
- پوست اينِسا (1999) : اثري كه به خاطر آن برنده ي جايزه ي لنگورآ دِ تراپو شد. (Lena de Trapo)
وي در طي سال ها جايزه هاي فراوان و مهمي را به دست آورده است . از جمله :
- جايزه ي «داويه» (Davia) از سوي انجمن نويسندگان و هنرمندان كوبا (1990)
- جايزه ي ملي انجمن منتقدان ادبي برادران سائيث (Hermanos Saiz) 1995
- جايزه ي ملي «دادور» (Dador) از سوي موسسه ي كتابهاي كوبايي (1996)
- جايزه ي بين المللي «كاسا دِ لاس آمريكاس» (Casa de las Amerizas) (1997)
- جايزه ي بين المللي «نورلا لنگوآ دِ تراپو» ي مادريد (Norela lenga de Trapo)
در سالهاي 1999 تا 2004 در دانشگاه پرو ، به تدريس روزنامه نگاري پرداخت. دوره هاي آموزشي روزنامه نگاري و ناآگاهي و همچنين روزنامه نگاري چاپي ، برنامه نويسي راديويي و نيز چندين دوره ي روزنامه نگاري ديگر را برگزار كرده است.
از سال 1999 تا سال 2003 به مقاله نويسي در بخش فرهنگي روزنامه اي پرويي به نام «اِل كُمِرسيو» (El comercio)است. همچنين در سال 1997 در دانشگاه ملي «مايور دِ سان ماركوس» (Mayor de san Mazcos)
واقع در ليماي پرو دوره هاي «هنر آمريكايي لاتين» و نيز «تاريخ تفكر زيبايي شناسي» را تدريس كرده است.
همچنين در همين سال در موسسه ي عالي «اوروال دِ آرتِ اي دي سينو» ي پرو (Drval de Art y Diseno) به تدريس دوره هاي طراحي داخلي پرداخته است. او در سالهاي 2005 و 2006 نيز به تدريس در كارگاههاي هنري فنون داستان نويسي مشغول بوده است.
لائور باربوسا (Alaor barbosa) آلائور باربوسا (Alaor barbosa) شاعر، منتقد ادبي و نويسنده ي نامدار برزيلي.
روز 13 ماه مارس 1940 در شهر مدرنيهوس از ايالت گوياس , که تحصيلات دوران ابتدايي و متوسطه خود را به پايان رساند. سپس در شهر ريودوژانيرو اقامت گزيد و تا سال سوم رشته حقوق را در دانشگاه پتروپليس به پايان رساند. او وکيل دولت فدرال و مشاور مجلس سناي دولت فدرال بود و در سال 1993 بازنشسته شده است.
وي نويسندگي را از 13 سالگي آغار کرد و با هفته نامه "ليبرال" همکاري داشت. از16 سالگي به عنوان يک روزنامه نگار فعال با روزنامه گويانيا همکاريکرد. از 19 تا 24 سالگي روزنامه نگار حرفه اي در شهر ريودوژانيرو بود. او با همه روزنامه هاي ايالت سائوپوئولو همکاري نزديک داشته است. باربوسا مقالات زيادي در روزنامه هاي برزيل نوشته است.
رونالدو کاجيانو (Ronaldo Kagiano)رونالدو کاجيانو، روز15 آوريل 1961 شهر کاتا گوازي, ايالت ميناس جرايس متولد شد.
او از سال 1979 در برازيليا ساکن است. او در اين شهر توانست در رشته حقوق تحصيلات خود را
تمام کند. کاجيانو کارمند بانک توسعه فدرال است . او نقد و مقالات ادبي و اشعار بسياري در روزنامه هاي برزيل منتشر کردهو در همايش هاي ادبي داخلي و خارجي بسياري نيز شرکت داشته است.او مقام اول مسابقه ادبي بزازبليا در سال 2001 را با کتاب داستانهاي کوتاه "دسامبر تلخ " به دست آورد.
کتابهاي منتشره شده عبارتند از:
_ کلمات سياسي (اشعار ـ سائوپائولو 1989)
_ خشکسالي تلخ (اشعار ـ سائوپائولو 1990)
_ تبعيد (اشعارـ سائوپائولو 1990)
_ کلمات سرد (اشعارـ کاتاگوازي ـ برازيليا 1994)
_ انتقاد ادبي ـ برازيليا 1997
_ خستگي در ميانه شب (اشعارـ برازيليا 1999)
_ آئينه (برازيليا 2000)
_ دسامبر سياه
_ فرهنگ لغات
پابلو کاسي (Pablo Cassi)پابلو کاسي، نويسنده و شاعر شيليايي، لوييز آريامانز و استاد دانشگاه ملي پرو است.
نخستين کنگره ادبيات آمريکاي لاتين توسط کانون ادبيات ايران با همراهي سازمان ميراث فرهنگي ،شبکه راديويي فرهنگ و معاونت هنري سازمان فرهنگي و هنري شهرداري تهران، برگزار مي شود.
در اين كنگره که در آن نويسندگان و مترجمان ايراني مرتبط با ادبيات امريكاي لاتين نیز حضور خواهند داشت، حضور برای عموم آزاد است.
نظر شما