شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ - ۱۵:۰۳
برنده افریقایی نوبل ادبیات ۶۸ ساله شد

جان مکسول کوتسی، برنده آفریقایی نوبل ادبیات و خالق آثاری چون «در انتظار بربرها»، ۶۸ ساله شد. بیش از ۱۵ کتاب از این نویسنده به فارسی ترجمه و در ایران منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، جان مکسول کوتسی، نویسنده افریقایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، ۶۸ سال پیش در ۹ فوریه ۱۹۴۰ میلادی، در افریقای جنوبی دیده به جهان شود.

پدر او حقوق‌دان و مادرش معلم بود. وی در سال ۱۹۵۷ میلادی به دانش‌گاه کیپ تاون وارد شد و به تحصیل انگلیسی و ریاضی پرداخت و در سال ۱۹۶۰ مدرک کارشناسی‌ ادبیات و در ۱۹۶۱ میلادی کارشناسی‌ ریاضیات‌اش را دریافت کرد.

او بین سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ میلادی در لندن به عنوان برنامه‌نویس کامپیوتر برای شرکت آی.بی.ام کار می‌کرد.در همین حال روی تزش (که درباره فورد مدوکس‌ رمان‌نویس انگلیسی بود) به پژوهش پرداخت.

وی در سال ۱۹۶۳ میلادی با فیلیپا جابر ازدواج کرد. حاصل ازدواج او دو فرزند به نامهای نیکولاس (۱۹۸۹-۱۹۶۶) و گیزلا (Gisela) (متولد ۱۹۶۸) است.

کوتسی در سال ۱۹۶۵ میلادی دوره‌ تحصیلات دکترای خود را در رشته‌ زبان‌شناسی از دانشگاه تگزاس در آستین آغاز کرد و ۱۹۶۸ میلادی مدرک دکترای خود را در انگلیسی، زبان‌شناسی و زبان‌های آلمانی دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه‌ او درباره‌ کارهای اولیه‌ ساموئل بکت‌ (نمایشنامه‌نویس ایرلندی) است.


کوتسی در ۲۰۰۲ به استرالیا مهاجرت کرد و هم‌اکنون استاد افتخاری در دانشگاه آدلاید است. وی علاوه بر جایزه نوبل (که در سال ۲۰۰۳ دریافت کرد)، تاکنون یازده جایزه ادبی دیگر به دست آورده است که از جمله آنها می‌توان به جوایزی چون جایزه CAN، جایزه اول ادبی افریقای جنوبی (سه بار)، جایزه بوکر (دوبار)، جایزه فمینا برای رمان خارجی، جایزه ادبی «Lannan»، جایزه بین‌المللی رمان از نشریه آیریش تایمز و جایزه نویسندگان کشورهای مشترک المنافع اشاره کرد.

این نویسنده زندگی شخصی ویژه‌ای دارد. او گیاه‌خوار است، به دوچرخه‌سواری عشق می‌ورزد و لب به الکل نمی‌زند.

کوتسی مرد گوشه گیر و آرامی است، به ندرت با رسانه‌های گروهی ارتباط دارد و ترجیح می‌‌دهد از طریق پست الکترونیک با رسانه‌ها مصاحبه کند. 

او برای دریافت دو جایزه بوکر شخصا به لندن نرفت و در سال ۲۰۰۳ هم پس ازاعلام برنده شدن نوبل حاضر به مصاحبه با خبرنگاران نشد. او در جایی نوشته است : «راه سومی میان حرف زدن و سکوت وجود دارد و آن ادبیات است. زبانی که من حرف می‌‌زنم مناسب نوشتن است، و نه گفت و شنود.» 

منتقدان سبک پاکیزه و جمع و جورش را نمایانگر نحوه زندگی پارسایانه او می‌‌دانند. منتقدان همچنین وی را وارث برحق کافکا (نویسنده آلمانی زبان اهل چک) می‌‌خوانند و آثارش را شبیه به آثار نویسندگان اگزیستانسیالیست قرن بیستم می‌‌دانند.

در ایران بیش از ۱۵ کتاب از آثار این نویسنده به فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند و به تنهایی از رمان «در انتظار بربرها»، سه ترجمه متفاوت وجود دارد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها