علي‌محمد صابري، دبير اين نشست، در گفت‌وگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، سقراط را حكيم و فيلسوف قرن چهارم پيش از ميلاد و استاد بزرگ افلاطون معرفي كرد و گفت: البته افلاطون شاگردان زيادي داشت، اما سقراط مهم‌ترين و سرشناس‌ترين آنها به شمار مي‌آيد.

به گفته صابري، سقراط فلسفه و حكمت را با شعار «خودت را بشناس» آغاز مي‌كند و معتقد است اين شناخت ميسر نمي‌شود، مگر آن كه حقيقت را مورد پرسش قرار دهيم، چرا كه از اين طريق راه براي تحقيق نيز باز مي‌شود.

وي افزود: سقراط خود را مامايي مي‌داند كه به زايش انديشه كمك مي‌كند. او خود را سوفيست يا دانشمند نمي‌پنداشت، بلكه خود را «فيلوسوف» يعني دوست‌دار دانش معرفي مي‌كرد. واژه فيلسوف نيز از همين جا نشات مي‌گيرد.

صابري ادامه داد: سقراط به گفته خودش، جاهلي در جست‌وجوي هميشگي حقيقت است و در اين راه سوالاتي اساسي نظير اين كه «علم اصيل چيست؟» را مطرح مي‌كند. به اعتقاد او، علم اصيل آن است كه ذهن‌هاي خفته را بيدار مي‌كند و انسان را به يافتن حقيقت با استفاده از حكمتي كه در سينه دارد سوق مي‌دهد.

به گفته اين نويسنده و مترجم، سقراط معتقد بود كتابت علم از ارزش آن مي‌كاهد و به همين دليل هيچ‌گاه كتابي ننوشت و آن چه از وي بر جاي مانده، توسط شاگردش افلاطون جمع‌آوري شد. او حكمت را امري ذوقي و شفاهي مي‌دانست.

وي با اشاره به مباحث مهم سقراط در حوزه اخلاق گفت: او نسبيت اخلاق را كاملا رد مي‌كند و از همين جا اختلاف او با سوفسطاييان آغاز مي‌شود كه به محاكمه او مي‌انجامد.

صابري ماجراي مرگ سقراط را بسيار جالب توجه و موضوع تحقيقات بسياري دانست و گفت: او از فناناپذيري روح سخن مي‌گفت و معتقد بود كه مرگ سبب انتقال روح مي‌شود و گامي به سوي زندگي ديگر است. همچنين او مبحثي درباره اساطير نيز مطرح كرد.

وي با اشاره به بررسي تمامي مطالب مطرح درباره سقراط در نشست روز چهارشنبه گفت: اين موضوعات به همراه دكتر شهين اعواني، معاون پژوهشي موسسه حكمت و فلسفه ايران بررسي مي‌شوند.

نشست «سقراط كيست» چهارشنبه، 29 دي ماه، ساعت 16:30 در سراي اهل قلم خانه كتاب برگزار مي‌شود. علاقه‌مندان مي‌توانند براي شركت در اين نشست به نشاني خيابان انقلاب، خيابان فلسطين جنوبي، كوچه خواجه نصير، شماره دو مراجعه كنند.