آناهيد خزير؛ پژوهشگر تاريخ ايران باستان: هنگامي كه استاد عبدالعظيم رضايي «تاريخ ده هزار ساله ايران» را نوشت، بسياري مي‌كوشيدند تاريخ تمدن ايران را به دو هزار و پانصد سال پيش فرو بكاهند و پيشينه دراز دامن مردم ايران را ناديده بگيرند. از اين رو شگفت‌آور نبود كه كتاب چهار جلدي و مفصل استاد رضايي با استقبال فراوان خوانندگان روبه‌رو و بارها تجديد چاپ شد. 

او در «تاريخ ده هزار ساله ايران» كوشيده بود تا رد پاي تمدن و فرهنگ ايراني را از گذشته‌هاي دور جست‌وجو كند و گذر تاريخي و فراز و فرود زندگي مردم ايران را تا به روزگار معاصر نشان دهد. رضايي بعدها كوشيد كه در آثاري مختصر، با تكيه بر يافته‌هاي تازه تاريخي، سير زندگي و رويدادهاي تاريخي ايران را نشان دهد. 

بي‌گمان شناخته شده‌ترين كتاب رضايي، مجموعه چهار جلدي «تاريخ ده هزار ساله ايران» است. در اين كتاب، كه بارها تجديد چاپ شده است، او تاريخ سياسي و فرهنگي ايران را از سپيده دم تاريخ تا روزگار معاصر پي مي‌گيرد و زمينه‌اي فراهم مي‌آورد تا خواننده نمايي يكپارچه از دوره‌هاي تاريخ ايران به‌دست بياورد و با حوادثي آشنا شود كه بر اين سرزمين گذشته است. نثر روان و ساده او نيز دشواري خواندن رويدادهاي تاريخي را آسان مي‌سازد و علاقه خواننده را براي دنبال كردن رويدادها بر مي‌انگيزد. 

كتاب‌هاي «پيشينه ايرانيان»، «تاريخ تمدن و فرهنگ ايران»، «گنجينه تاريخ ايران»، «سرشت و سيرت ايرانيان باستان»، «انگيزه شكست‌ها و پيروزي‌هاي ايرانيان باستان در جنگ‌ها»، «تاريخ تخت جمشيد» (انتشارات اقبال) و شماري ديگر از تاليفات او، براي همين آگاهي‌بخشي و يادآوري تاريخي نگاشته شده بود. 

به ويژه آن كه او تاريخ را تنها در شرح جنگ‌ها و كشمكش‌هاي نظامي خلاصه نمي‌كرد و تلاش داشت تا سير فرهنگي و فكري ايرانيان را در دوره‌هاي گوناگون تاريخي و اجتماعي، شرح و توضيح دهد. 

توجه استاد رضايي به اديان نيز برخاسته از همين نگاه و نگرش بود. او به ادياني كه در گذر تاريخي ايرانيان بر ذهن و انديشه آنان تاثير گذارده بودند، توجه خاص داشت و با مطالعه دقيق مباني و پايه‌هاي انديشگي ايرانيان، مي‌كوشيد تا به گوهر و درونمايه پيام پيامبران دست يابد. اگر به ياد بياوريم كه او مدرك دكتراي خود را در رشته اديان كسب كرده بود، آنگاه به اهميت شيوه علمي و آكادميك او بيشتر پي خواهيم برد. كتاب‌هاي «اصل و نسب دين‌هاي ايرانيان»، ‌«زندگاني امام حسين»، «پيام‌هاي والاي زرتشت به جهانيان»، «مسيح كيست و مسيحيت چيست؟»، از شمار كتاب‌هاي او در اين زمينه است. 

افزون بر آن، كتاب‌هاي چاپ نشده ديگري درباره اديان مانند«بودا كيست و پيام او چيست؟»، «پيام كنفسيوس و دائو»، «پژوهش در آيين يهود»، «پژوهش در آيين مسيح» و... از او به يادگار مانده است. 

عبدالعظيم رضايي استاد و تاريخ‌نويس پركار، كه به «پدر تاريخ ايران باستان» شهرت يافته بود، هنگامي كه در 12 تيرماه سال 1387 در تهران درگذشت، هفتاد و شش سال از زندگي پربارش سپري مي‌شد. حاصل زندگي رضايي، تاليف بيش از هفتاد جلد كتاب و آموزش شمار فراواني از دانشجويان بود. 

استاد رضايي در روستاي بيارك شهريار متولد شده بود. دوران ابتدايي تحصيل را در زادگاهش گذراند و آنگاه راهي تهران شد و مدرك كارشناسي‌ارشد در رشته علوم معقول و منقول را به‌دست آورد. همزمان، به آموختن زبان پهلوي پرداخت و رشته حسابداري را فرا گرفت. در كنار آن، در رشته زبان انگليسي نيز به تحصيل سرگرم شد. او كه استاد تاريخ دانشگاه شهيد بهشتي بود، در سال 1385 دكتراي افتخاري دانشگاه تاجيكستان را دريافت داشت.