به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)،  قرآن كريم در آياتي مي‌فرمايد: «و نزلنا عليك‌الكتاب تبيانا لكل شيء و هدي و رحمة و بشري للمسلمين؛ و ما بر تو اين كتاب (قرآن) را فرستاديم تا حقيقت هرچيز را روشن كند و براي مسلمين هدايت و رحمت و بشارت باشد(سوره نحل، آيه 89)» ، «و ما من غائبة في‌السماء والارض الا في كتاب مبين؛ هيچ امري در آسمان و زمين پنهان نيست جز اينكه در كتاب (علم الهي) آشكار است(سوره نمل، آيه 75)» ، «هذا بصائر للناس و هدي و رحمة لقوم يوقنون؛ اين كتاب براي عموم مايه بصيرت بسيار و براي اهل يقين هدايت و رحمت پروردگار است(سوره جاثيه، آيه 20)» يا «ان عدةالشهور عندالله اثنا عشر شهرا في كتاب‌الله...؛ همانا ماه‌ها نزد خداوند دوازده ماه است در كتاب خدا... و از آن دوازده چهار ماه حرام خواهد بود(سوره توبه، آيه 36)».

آري بنا به فرموده حضرت حق جل جلاله در قرآن، هرچيز كه مايه هدايت است براي مسلمين و براي عموم مردم مايه بصيرت و براي اهل يقين، رحمت پروردگار را داراست آورده شده و بنا به فرمايش قرآن همه چيز حتي اموري كه بر ما مخفي است، در كتاب علم الهي ثبت و آشكار است و آنچه را هم كه حضرتش عيان فرموده، در كتاب خدا ضبط است و اين كتاب هدايت و سعادت را براي بشر و بشريت به ارمغان مي‌آورد.

قرآن كتابي است كه سعادت دنيا و آخرت بشر را تامين مي‌كند  و اگر آن‌را تنها كتابي براي سعادت اخروي بدانيم به نظر دچار اشتباه شده‌ايم. آيا مي‌شود گفت عبادات تصريحي در قرآن تنها اثر اخروي دارند؟ آيا احكام تبيين شده در قرآن از احكام و قوانين قضائي مانند؛ حدود و قصاص و ديات، احكام ارث، تا مقررات مربوط به جهاد، احكام ازدواج و طلاق، بحث اداره زندگي انسان‌ها و جامعه انساني در اين دنيا نيست؟ آيا پيامبر اعظم حضرت محمدبن عبدالله(ص) نفرموده است «دنيا مزرعه آخرت است». اگر چنين است كه هست، آيا برداشت محصول سعادت جاويد از مزرعه دنيا بدون شكوفايي آن ميسر است؟

كتابي كه نحوه امانت سپردن، قرض دادن مال دنيا را به شخصي و نحوه گواه گرفتن يا نوشتن رسيد دريافت پول و مال را بيان مي‌كند؛ حتما مباحث مربوط به اداره جامعه و سعادت دنياي انسان‌ها را نيز تبيين كرده است. همين دلايل اندك ما را بر اين باور كه قرآن مكتب انسان‌سازي و قانون اساسي براي سعادت انسان و جامعه است، رهنمون مي‌گردند.

خود قرآن كريم بيان داشته كه همه چيز در قرآن هست، البته به دو نكته ظريف ولي اساسي بايد توجه داشته باشيم. نخست؛ همه چيز براي هدايت بشر و جامعه در قرآن عنوان شده و ديگر اين كه طرح مسائل و امور در قرآن كريم به اشكال مختلف است. به اين نحو كه در مواردي اصول و مباني را بيان فرموده، در اموري مصاديق را عنوان داشته، براي عبرت گرفتن، مثال‌ها و تجربيات تاريخي را ذكر فرموده، در جاهايي اهداف را در آياتي تصريح كرده، اموري را با زمان و مكان بيان داشته و در اموري زمان‌ها را به صورت كلي بيان كرده و در آياتي زمان وقوع اموري را با جملات، زود، دير نيست، در آينده، و هر چه زودتر و نزديك است؛ شرح داده ، در آياتي الگوهايي را چه فردي و چه اجتماعي ارائه فرموده و انسان‌هايي را كه جلوه‌هاي عيني عمل به احكام و آيات الهي هستند را نام مي‌برد و همين‌طور چهره‌هاي شاخص باطل را نيز همچون فرعون، نمرود و اقوام مخالف با اديان الهي را كه به عذاب گرفتار شده‌اند را برمي‌شمرد. 

آيات قرآن كريم متشكل از اهداف، راه‌ها و شيوه‌هاي رسيدن به سعادت اين دنيا و آن دنياست. در حقيقت، قرآن سعادت و عزت و فلاح جاويدان را در حيات طيبه دنيوي مي‌داند.

كتاب حاضر در چهار بخش «طرح و برنامه، اسلام و ضرورت مديريت، قرآن تجلي طرح و برنامه الهي، نتايج و درس‌ها» سامان يافته است.

چاپ نخست كتاب «نيم‌نگاهي به مديريت طرح و برنامه در قرآن» در شمارگان 3000 نسخه، 76 صفحه و بهاي 8000 ريال راهي بازار نشر شد.