به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، دكتر عباس حري، عضو هيات علمي گروه كتابداري و اطلاعرساني دانشگاه تهران، اين مطلب را در همايش ملي ISI و ISC عنوان كرد.
وي در اين همايش كه هشتم بهمن توسط اداره كل كتابخانههاي كرمانشاه و همكاري انجمن كتابداري و اطلاعرساني ايران در سالن آمفيتئاتر دانشگاه رازي برگزار شد، خاطرنشان كرد: ریشه علمسنجی برخاسته از رشته کتابداری و اطلاعرسانی است.
دكتر حري ادامه داد: در دهه 60 میلادی که قرار بود نمایه استنادی علوم به وجود آید، دغدغه اصلی صاحبنظران تعیین ضابطه برای ارايه مقالههاي علمی بود، بنابراين به این نتیجه رسیدند مبناي نمايهسازي هر مقاله را بر اساس تعداد استنادهاي مقالههاي ديگر به آن قرار دهند.
این استاد دانشگاه تهران تصریح کرد: در نظام ISI علم تعریف نشده است و معیار ارزشمندی علم تعداد استنادهای صورت گرفته به آن مقاله است. پذیرش مقالههاي علمی در نشريههاي معتبر دنیا به محتوای آن بستگي ندارد، بلکه تنها به رعایت ساختار علمی در آن مقاله توجه میشود.
وی با اشاره به اينكه استناد یک حرکت علمی است و مقالهها و متون علمی مرهون استنادها هستند، گفت: هر متن علمي نیازمند استفاده، بهرهگیری و استناد به متون دیگر است. بنابراين در متن علمی جدید چه به متنهای پیشین استناد كنيد يا نه، مرهون داشتهها و دانستههاي پيش هستيد. هر چه قدر بیشتر یک منبع علمی مورد استناد قرار گیرد، علمیتر است. رتبهبندیهایی که امروزه درباره جایگاه علمی افراد، دانشگاهها و کشورها صورت میگیرد بر اساس همین اصل است.
دكتر حري افزود: متاسفانه امروز در بسیاری مآخذ پایاننامههای دانشجویی استنادهای آورده میشود که در متن پایاننامه از آن استفاده نشده است يا برعكس، در متن پایاننامه از متون و مقالههايي استفاده شده که در قسمت مآخذ، به آنها هیچ استنادی نشده است. از سوي ديگر، در بسیاری از مقالهها در بخش مآخذ استنادهایی ميشود که در متن شاید تنها یک کلمه يا جمله از آن استفاده شده باشد.
وی تاکید کرد: معضل مهمتری که امروز گریبانگیر علم شده، کثرتگرایی است. باید توجه داشت، افرادی كه مقالههاي علمی بسیاری در ISI داشته باشند عالمتر نيستند. زماني که علم جنبه کاسب کارانه (مادي) به خود بگیرد، آسيب ميبيند.
شنبه ۱۰ بهمن ۱۳۸۸ - ۱۳:۴۲
نظر شما