شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۷
کتابخانه‌ای که یک روستا را به مرکز فرهنگی تبدیل کرد

سیستان و بلوچستان - گاهی یک کتابخانه، فراتر از آن چیزی می‌شود که در روزهای نخست برایش تصور کرده‌ام. شاید روزی که در وشنام دری قدم‌های نخست ترویج کتابخوانی را برداشتم، فکر نمی‌کردم کتاب، روزی ما را به موزه، فرهنگ، تاریخ و یادگارهای نسل‌های گذشته پیوند دهد.

سرویس استان‌های خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - عبدالقادر بلوچ: هفته کتاب امسال در روستای دوستدار کتاب وشنام دری، برای ما تنها برگزاری چند برنامه فرهنگی نبود بلکه فرصتی بود برای دیدن و لمس کردن پیوندی که میان کتاب، فرهنگ و هویت شکل گرفته است. دیشب، در کنار برنامه‌های هفته کتاب، از موزه مردم‌شناسی و آثار قدیمی بلوچستان در روستا بازدید کردیم، جایی که هر وسیله، هر ابزار و هر یادگار، قصه‌ای از زندگی مردمان گذشته را در خود دارد. قصه‌هایی که شاید در صفحات کتاب‌ها کمتر نوشته شده باشند، اما در همین آثار، در همین اشیای قدیمی و در حافظه مردم زنده مانده‌اند.

آن لحظه بیشتر از همیشه احساس کردم کتاب و موزه از یک جنس‌اند، هر دو برای حفظ حافظه، هویت و روایت زندگی مردم تلاش می‌کنند. کتاب، گذشته و امروز را در واژه‌ها نگه می‌دارد و موزه، بخشی از آن زندگی را در اشیا و آثار به نمایش می‌گذارد.

شاید یکی از اتفاقات زیبای مسیر کتابخوانی در روستای دوستدار کتاب وشنام دری همین باشد، کتابخانه‌ای که با هدف نزدیک کردن کودکان به کتاب شکل گرفت، امروز در کنار کتاب، زمینه‌ای برای توجه به فرهنگ، تاریخ و میراث مردم روستا و منطقه نیز فراهم کرده است. امروز وشنام دری تنها یک روستا در جغرافیای بلوچستان نیست، این روستا به یک مرکز فرهنگی تبدیل شده که رویدادها و نشست‌های آن، نه‌تنها با استقبال مردم منطقه، بلکه با حضور علاقه‌مندان و فعالان فرهنگی از گوشه‌وکنار ایران همراه است. تقریباً هر ماه در این روستا نشست، برنامه و رویدادی فرهنگی برگزار می‌شود، دورهمی‌هایی که کتاب، شعر، فرهنگ، هنر و گفت‌وگو را بهانه‌ای برای گردهم آمدن آدم‌ها می‌کنند.

اما این استقبال، در کنار خوشحالی و امید، یک نیاز جدی را نیز پیش روی ما گذاشته است. فضای کتابخانه دیگر پاسخگوی حضور همه علاقه‌مندان نیست. در بسیاری از برنامه‌ها، کودکان، نوجوانان، زنان، دختران، شاعران، نویسندگان و مهمانانی از شهرها و مناطق مختلف کشور در کنار هم جمع می‌شوند، اما فضای محدود کتابخانه امکان حضور همه را فراهم نمی‌کند. ما به یک سالن فرهنگی نیاز داریم، فضایی برای همه، فضایی که کودکان، نوجوانان، زنان و دختران بتوانند حضور پررنگ‌تری در برنامه‌های فرهنگی داشته باشند، استعدادهایشان دیده شود، صدایشان شنیده شود و بدون محدودیت مکانی، برنامه‌ها و رویدادهای بیشتری برگزار کنیم.

باور دارم توسعه فرهنگی تنها به خواندن کتاب محدود نمی‌شود، گاهی از یک کتاب آغاز می‌شود، به شناخت فرهنگ می‌رسد، به حفظ میراث می‌انجامد و در نهایت، ریشه‌های یک جامعه را عمیق‌تر می‌کند. ما در وشنام دری و منطقه همچنان به این مسیر ادامه می‌دهیم مسیری که بیش از یک دهه پیش با عشق به کتاب آغاز شد و امروز به پیوندی میان کتاب، فرهنگ، تاریخ، مردم و امید به آینده تبدیل شده است. شاید این همان معنای واقعی دوستدار کتاب بودن باشد، دوست داشتن کتاب و در کنار آن، دوست داشتن روایت‌ها، هویت و میراث مردمی که گذشته‌شان را برای آینده به یادگار گذاشته‌اند.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

پربازدیدترین

تازه‌ها

پربازدیدها