به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در گرگان، گاهی یک نقش بر دیوار، فراتر از یک اثر هنری، بهانه‌ای برای بازخوانی خاطرات و زنده نگه‌داشتن نام چهره‌هایی می‌شود که بخشی از هویت فرهنگی یک سرزمین را شکل داده‌اند.
این بار در روستای آزادتپه(شغال تپه)، دیواری به قاب یادبود نازمحمد پقه، شاعر فقید ترکمن، تبدیل شده است؛ اقدامی فرهنگی که با ابتکار دهیاری و شورای اسلامی روستا صورت گرفته و فرصتی برای یادآوری جایگاه شاعران بومی و آشنایی نسل‌های جدید با میراث ادبی آنان فراهم آورده است.
زنده‌یاد نازمحمد پقه از جمله چهره‌های ادبی ترکمن بود که شناخت زندگی، فعالیت‌ها و آثارش می‌تواند دریچه‌ای به بخشی از تاریخ شعر و ادبیات این قوم در عصر حاضر بگشاید که در ادامه، مروری بر زندگی و کارنامه ادبی این شاعر فقید خواهیم داشت.
نازمحمد پقه، در سال ۱۳۳۸ در روستای آزادتپه (شغال تپه) آق قلا چشم به جهان گشود. این روزنامه‌نگار و شاعر رباعی سرای ترکمن، کارش را با ماهنامه جهاد روستا آغاز کرد و در هفته‌نامه‌های آتیه وابسته به سازمان تأمین اجتماعی، هفته‌نامه زن، خبرگزاری ایرنا و همین طور در مطبوعات محلی چون صحرا، یاپراق، فصل نامه فراغی و گلشن مهر قلم زد.
با انجمن‌های شعر و ادب آینا و میراث همکاری نزدیک داشت و مجموعه شعر رباعی با نام «سویجک بولسانک» (دوستم می داری اگر...)، کتاب «باغ احساس» مجموعه اشعار گردآوری شده در خصوص روستا به زبان فارسی و ترجمه مجموعه یادداشت‌های شاعر بلندآوازه کریم قربان نفس از جمله فعالیت های دیگر او بود.
همچنین نازمحمد پقه در سال ۱۳۵۷ به عضویت شورای اسلامی روستاهای شغال تپه، عاشوربای و کوزه‌لی در آمد و در سال ۱۳۵۸ وارد شغل معلمی شد هرچند زیاد دوام نیافت و مشاغل دیگری را نیز تجربه کرد.
در اشعار نازمحمد پقه بیش از هر چیز صفا و صداقت سخن و مضامین ازلی عشق، هجران، غم و شادی به چشم می‌آید و کلام شاعر در بیشتر اوقات از عمق و ژرفایی حکیمانه برخوردار است و حس انسان‌دوستی عمیق و صمیمانه و همدلی و دلسوزی برای تمام موجودات در سرتاسر شعرش موج می‌زند که با توجه به قالب اشعار، برخی نازجان را «بابا طاهر» یا «خیام ترکمن‌ها» نامیدند.
تا اینکه بالاخره زنده‌یاد پقه در ۲۳ شهریور ۱۳۸۱ بعد از تحمل یک دوره بیماری چشم از جهان فرو بست.
نظر شما