به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، حوزه فنون و صنایع شعری، به ویژه دانش عروض و قافیه، همواره از بخش‌های بنیادی و در عین حال پیچیده پژوهش‌های ادبی بوده است.
بخش عمده‌ای از منابع سنتی عروض ما تحت سیطره رویکردهای ساختاری کتاب‌های بزرگی چون المعجم شمس قیس رازی قرار دارد با این حال، متون گران‌بهایی در لایه‌های نسخ خطی وجود دارند که زاویه دید متفاوتی را به سنت شعری ما باز می‌کنند.
کتاب معیار الاشعار الشمسیه که در فاصله سال‌های ۶۸۱ تا ۶۹۰ هجری قمری نگاشته شده یکی از همین نمونه‌های درخشان است که پس از قرن‌ها گوشه‌نشینی در کتابخانه‌ها، اکنون با تصحیح علمی و روش‌مند در دسترس جامعه دانشگاهی قرار گرفته است.
حسام‌الدین خویی در این اثر تلاش کرده است قواعد عروض را که در آن روزگار با پیچیدگی‌های شدیدی همراه بود، برای شاعران و ادیبان ساده‌سازی کند. بر خلاف شیوه‌های مرسوم زمانه، نویسنده در این رساله دست به ابداعات و رویکردهای طبقه‌بندی متمایزی در تبیین بحور و اوزان زده است که آن را از آثار هم‌عصر خود متمایز می‌کند.
نویسنده قوانین عروض را که خاستگاهی عربی داشتند، کاملاً با روح خوش‌آهنگ، نرم و روان شعر فارسی بازآفرینی و دسته‌بندی کرده و گروه تصحیح متون کهن فرهنگستان زبان و ادب فارسی با تکیه بر نسخه‌های خطی معتبر، متنی منقح، منسجم و همراه با حواشی پژوهشی عمیق ارائه داده که فرآیند قرائت و تحلیل متن را برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی و پژوهشگران وزن شعر بسیار آسان می‌کند. این اثر پنجره جدیدی را رو به تطور تاریخی نقد ادبی و عروض‌دانی در ایران عصر ایلخانی می‌گشاید.
انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی به‌تازگی این کتاب را با مقدمه و تصحیح محسن ذاکرالحسینی در ۱۷۴ صفحه و با قیمت ۳۷۵ هزار تومان عرضه کرده است.
نظر شما