مهدی حقیقی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) در زنجان، با اشاره به مسیری که او را به دنیای شعر رسانده است، گفت: آغاز جدی شعر برای من به سال ۱۳۹۹ و پس از یک سانحه رانندگی برمی‌گردد. بعد از آن تصادف، نوشتن را شروع کردم و نخستین کتابم با عنوان «فریاد سکوت» شکل گرفت.

او درباره آثار خود افزود: «فریاد سکوت» نخستین کتاب من بود و بیشتر حال‌وهوای دل‌نوشته و متن موزون داشت. بعد از آن، مسیر فکری و روحی‌ام اتفاقاتی در زندگی‌ام افتاد که از مسیر راستین خارج شدم اما بار دیگر خودم و مسیرم را پیدا کردم. حاصل آن دوره، کتاب «اختلاف اختلاط» بود که رنگ‌و بوی عرفانی بیشتری داشت و در مدت سه ماه نوشته شد.

حقیقی ادامه داد: موضوع اصلی «اختلاف اختلاط» را می‌توان نوعی مناظره یا حتی جنگ میان روح و جسم دانست. بعد از این کتاب، مسیر شعر من از عشق و موضوعات متعارف فاصله گرفت و به سمت مفاهیم دیگر رفت. در ادامه، کتاب «عشق و جنون» نوشته شد که بیشتر در قالب غزل و با حال‌وهوای کلاسیک است و چند شعر ترکی هم در آن آمده است.

این شاعر درباره تازه‌ترین اثر خود نیز توضیح داد: کتاب «جهل و عقل» اکنون در دست چاپ است و اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود،به زودی منتشر می‌شود. این کتاب بیشتر در دوره چله‌ها نوشته شده و برای خود من هم تجربه مهمی بود، چون بیش از هر زمان دیگری فهمیدم شعر چیزی نیست که با صرف تلاش بتوان آن را ساخت؛ شعر وقتی در وقت خودش برسد، قلم را به حرکت درمی‌آورد و چیزی نوشته می‌شود.

او درباره درون‌مایه آثارش گفت: اگرچه در برخی آثارم، به‌ویژه کتاب آخر، مضامین اجتماعی، سیاسی و وطن‌دوستانه هم دیده می‌شود، اما در مجموع بیشتر شعرهایم حال‌وهوای عرفانی دارند. بعد از «فریاد سکوت»، بقیه کتاب‌ها بیشتر از آنکه زمینی باشند، به سمت مفاهیم فرازمینی رفته‌اند. البته این‌طور نیست که از پیش برای خودم تعیین کنم به چه سمتی بروم؛ آنچه از درون می‌جوشد، مسیر خودش را پیدا می‌کند.

حقیقی در توضیح گرایشش به شعر عرفانی اظهار کرد: همان‌طور که گفتم، بعد از تصادف، اتفاق‌هایی برایم افتاد که خیلی تازه و سنگین بود و نمی‌توانستم آن‌ها را بپذیرم. احساس می‌کردم مسیری که آمده‌ام، نباید به انحراف ختم شود و باعث شد از نو برگردم و نگاهم تغییر کند. پس از آن بود که «اختلاف اختلاط» را نوشتم.

او افزود: پیش از نوشتن این کتاب، با عطار و مولوی آشنا شدم. از عطار، «الهی‌نامه» را خوانده‌ام و از جنبه‌های معنوی آثار این بزرگان الهام گرفته‌ام.

این شاعر درباره ساختار کتاب‌هایش نیز گفت: «فریاد سکوت» بیشتر شامل دل‌نوشته‌ها و شعرهای موزون است. «اختلاف اختلاط» هم چند بخش مثنوی و غزل دارد. در کتاب «جهل و عقل» نیز حدود ۸۰ تا ۸۵ غزل آمده و دو سه اثر دیگر هم در کنار آن قرار گرفته است.

حقیقی با تاکید بر اینکه ورودش به شعر از مسیر علاقه صرف ادبی نبوده است، گفت: من از ابتدا آنچنان اهل ادبیات به معنای رایجش نبودم. بیشتر یک درد درونی باعث شد به این سمت کشیده شوم. همان‌طور که در آثار عرفانی هم آمده، گاهی درد است که انسان را به حرکت و پیشرفت وامی‌دارد. برای من هم همین درد، جرقه‌های اولیه را ایجاد کرد و سبب شد نوشتن را آغاز کنم.

او در ادامه، درباره نیاز امروز جامعه در حوزه اخلاق و عرفان گفت: از نظر من، جامعه امروز بیش از هر چیز به عمل نیاز دارد، نه صرفا گفتار. مردم امروز خیلی اهل حرف زدن شده‌اند، اما آنچه کم داریم، عمل است. چیزی که اکنون در جامعه ما آزاردهنده است، همین فاصله میان گفتار و عمل است. من اهل آن نیستم که بخواهم درباره همه‌چیز قضاوت کنم، چون قضاوت نهایی با خداست، اما از نگاه من، مهم‌ترین نیاز امروز ما همین یکی شدن حرف و عمل است.

او درباره تاثیر شعر و ادبیات در حوزه مسائل اجتماعی و ملی گفت: شعر و ادبیات می‌تواند بسیار اثرگذار باشد. چندی پیش، به مناسبت روز معلم، در جلسه‌ای شعری درباره رهبر شهیدمان خواندم که همان صبح، پس از شنیدن خبر، آن را نوشته بودم. در آن جمع، حتی در چهره کسانی که شاید پیش‌تر با این فضا همراه نبودند، بغض و تاثیر را دیدم. همین نشان می‌دهد که اثر شعر، گاهی از حرف مستقیم و بسیاری از شیوه‌های دیگر بیشتر است.