به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، ابراهیم حیدری به مناسبت روز قلم، پیامی به شرح زیر نوشت:

قلم چیزی به جهان می‌افزاید: گاهی یک روایت، گاهی یک اندیشه و گاهی راهی برای گفت‌وگو. آنچه از قلم بر صفحه کتاب می‌نشیند، عمر نویسنده را پشت سر می‌گذارد و همچنان با خوانندگان تازه سخن می‌گوید. شاید به همین دلیل است که روز قلم، بیش از هر چیز، روز گفت‌وگو با میراث مکتوب یک ملت است؛ گفت‌وگویی که در سکوت کتابخانه‌ها آغاز می‌شود و در ذهن مخاطبان ادامه پیدا می‌کند.

کتاب آرام‌ترین شکل گفت‌وگوست. نویسنده فرصت می‌یابد اندیشه خود را با دقت صورت‌بندی کند و خواننده نیز می‌تواند بدون شتاب آن را بخواند، درباره‌اش بیندیشد و دوباره به آن بازگردد. بسیاری از جریان‌های بزرگ فکری و فرهنگی جهان از همین مسیر شکل گرفته‌اند؛ یعنی از راه قلم‌هایی که به کتاب رسیدند و کتاب‌هایی که نسل‌های مختلف را به گفت‌وگو دعوت کردند. به همین دلیل هم باید از این نقش تاریخی که اهالی قلم برای اعتلای ایران ایفا می‌کنند، همیشه یاد کرد و آنان را ستود.

میان بزرگان تاریخ معاصر ایران، شهید آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای از جمله شخصیت‌هایی است که بخش مهمی از اندیشه او در آثار مکتوبش قابل پیگیری است. ترجمه، تالیف، پژوهش، درس‌گفتارها، تقریرات و مجموعه کتاب‌هایی که طی دهه‌های مختلف منتشر شده‌اند، مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته را شکل می‌دهند که مطالعه آنها، امکان آشنایی مستقیم با مبانی فکری ایشان را فراهم می‌آورد. این آثار را می‌توان در امتداد سنتی دید که کتاب را محل تبیین اندیشه و زمینه‌ساز گفت‌وگو می‌داند.

در این منظومه فکری، صلح جایگاهی روشن دارد. صلح در پیوند با عدالت، کرامت انسان، امنیت و مسئولیت ملت‌ها معنا پیدا می‌کند و گفت‌وگو راهی برای شناخت، فهم متقابل و نزدیک شدن به حقیقت به شمار می‌آید.

نگاه آیت‌الله خامنه‌ای به کتاب نیز از همین مبنا سرچشمه می‌گیرد. ایشان در دیدارهای متعدد با نویسندگان، ناشران، کتابداران و فعالان حوزه نشر، کتاب را زیربنای رشد فرهنگی جامعه معرفی و بارها از کتاب‌خوانی به‌عنوان ضرورتی برای پیشرفت کشور یاد کرده‌اند. این تاکید بیانگر اعتمادی عمیق به قدرت قلم در ساختن فرهنگ، گسترش فهم و تقویت گفت‌وگوست.

ما اکنون در روزگاری قرار داریم که سرعت انتشار خبر و فراوانی روایت‌های کوتاه، فرصت تامل را محدود کرده است و به همین دلیل توصیه بازگشت به کتاب در چنین شرایطی اهمیتی دوچندان پیدا می‌کند. کتاب، مخاطب را به خواندن پیوسته، سنجیدن استدلال‌ها، دنبال کردن مسیر یک اندیشه و مواجهه بی‌واسطه با متن دعوت می‌کند. هر صفحه مجالی برای اندیشیدن است و هر کتاب، افقی تازه برای گفت‌وگو می‌گشاید.

روز قلم می‌تواند فرصتی برای بازخوانی این میراث مکتوب باشد؛ میراثی که در آن، فرهنگ، عدالت، صلح، هویت، اخلاق و آینده جامعه در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. معرفی دوباره این آثار، برگزاری نشست‌های خوانش و نقد، گسترش ترجمه و فراهم ساختن دسترسی نسل جوان به این کتاب‌ها، زمینه‌ای برای تداوم گفت‌وگوی فرهنگی در جامعه خواهد بود.

قلم، هنگامی به ماندگاری می‌رسد که اندیشه را به کتاب بسپارد و کتاب، هنگامی اثر خود را بر جامعه می‌گذارد که خوانده شود. روز قلم، یادآور همین پیوند است؛ پیوندی که راه فهم متقابل را هموار می‌کند و فرهنگ را از مسیر مطالعه، تامل و گفت‌وگو غنا می‌بخشد.