سرویس میهن و مقاومت خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- حجتالاسلام سعید فخرزاده، تاریخنگار: در یکی از جلسات که خدمت حضرت آقا بودیم ایشان خاطره تاریخی از دوران مبارزه تعریف و از یک اقدام رژیم صحبت میکردند. من سوال کردم تحلیلتان از اقدام رژیم چه بود؟ ایشان فرمودند یادم نیست آن موقع چه تحلیلی داشتم ولی الآن تحلیل دارم اگر بخواهید بگویم. این جمله ایشان برای من که مورخ بودم خیلی اهمیت داشت. چون ایشان در بیان خاطره آنقدر دقیق بودند و صداقت در بیان داشتند که تحلیل امروز را به جای زمان واقعه بیان نمیکردند و بین آن تفکیک قائل میشدند. در حالی خیلیها در بیان واقعه این تفکیک را رعایت نمیکنند.
در یکی از جلسات در باره دوران دفاع مقدس خاطراتی تعریف میکردند؛ در ۱۶دیماه سال ۵۹ در هویزه شهید علمالهدی با تعدادی از دانشجویان پیرو خط امام در نبردی نابرابر با بعثیان و در محاصره همگی به شهادت رسیدند که به حماسه هویزه شهرت یافت. من در دوران جنگ مصاحبههای با افرادی در این خصوص داشتم و حتی یک کتاب توسط انتشارات سپاه در این باره نوشته و منتشر شد. اکثراً مقصر به محاصره افتادن این عزیزان را بنیصدر که آن موقع فرماندهی کل قوا را بعهده داشت میدانستند که نیرو برای کمک آنها نفرستاد! وقتی از حضرت آقا در این باره سوال کردم، ایشان فرمودند: من خودم در آن ایام آنجا بودم و از نزدیک شاهد ماجرا بودم، اصلأ بنیصدر در این ماجرا مقصر نبود و این عزیزان خودشان بدون هماهنگی برای آزاد سازی هویزه رفته بودند و متاسفانه در محاصره دشمن بعثی گرفتار شدند و به شهادت رسیدند. در آن مقطع حضرت آقا یکی از مخالفین اصلی سیاستهای بنیصدر بود. بعدها با روشنگریهای حضرت آقا در مجلس، با طرح عدم کفایت رئیسجمهور و با فرمان امام، بنیصدر از ریاستجمهوری خلع شد و با همراهی مسعود رجوی رییس منافقان از کشور گریخت، اما حضرت آقا در بیان تاریخ بر خلاف روایت مشهور از بنیصدر رفع اتهام کردند.
نظر شما