محمود اکرامی‌فر در آستانه برگزاری مراسم تشییع رهبر شهیدمان در گفت وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) عنوان کرد: آقای شهید توجه خاصی به شعر جوانان داشتند و همواره آنها را به پیگیری مسائل روز و هویت یابی همچنین خواندن و مطالعه اشعار و کتاب‌های مفید دعوت می‌کردند. هر زمان که نوبت به شعرخوانی یکی از شاعران جوان می‌رسید ایشان سراپاگوش می‌شدند و بیشتر احسنت‌گفتن و تشویقشان برای آنها بود.

وی همچنین با اشاره به اینکه بیش از ۲۰ مرتبه در جلسات دیدار شاعران با رهبر شهیدمان حضور داشته، گفت: در دیدارهای نخستین که اداره آنها را مرحوم براتی‌پور بر عهده داشت تعداد شاعران حدود ۴۰ نفر یا کمتر بود. ایشان همواره در تمام جلسات در کنار استماع فعال شعر شاعران به دلیل تسلط بسیار بر ادبیات به بیان نکته‌های دقیق در باب نقد ادبی می‌پرداختند. با وجود مشغله‌های بسیار بیش از سه ساعت از حدود ساعت ۲۰ تا نیمه شب اشعار شاعران را گوش می‌دادند و نظر می‌دادند. در دیداری یادم است من یکی از اشعارم را خواندم «خدا از ما نگیرد روزی شب زنده داری را/ نصیب ما کند یک بار دیگر بی‌قراری را/ نشستم بر سر راه دلم یک عمر تا دیدم/ غروب جاده‌ها را، لذت چشم انتظاری را/ خراسان است اینجا گاه می‌بینی که تک‌بیتی/ به آتش می‌کشد بازار آواز قناری را/ دوبیتی‌های تربت می‌زند آتش به جان و دل/ سه‌خشتی‌های قوچان می‌برد از سر خماری را/ به شیخ آذری بردم توسل تا بپوشاند/ به بلقیس غزل‌هایم ردای گل اناری را/ شبانان خراسان نقل‌های دیگری دارند/ دوبیتی خوانده می‌فهمد شب تلخ صحاری را/ شنیدم با زبانی زبده می‌گویند شب تا صبح/ خیابان‌های بیهق قصه‌های سربداری را/ ملایک نیز در تنهایی آفاق مشتاق‌اند/ دوتار حاج قربان و سرود سبزواری را» وقتی به مصراع «سه‌خشتی‌های قوچان می‌برد از سر خماری را» رسیدم ایشان از من درباره سه‌خشتی پرسیدند و من توضیح دادم قالبی از شعر کرمانجی است. این دقت و توجه ایشان به تک تک واژه‌های اشعار شاعران ما را شگفت‌زده می‌کرد.

این شاعر آیینی کشورمان با اشاره به کارکردهای مختلف ادبیات افزود: یکی از کارکردهای اصلی شعر و ادبیات انتقال فرهنگ و دیگری تربیت صحیح اجتماعی است. همچنین چون شاعر تولیدکننده محتوای فرهنگی است ادبیات به انباشت سرمایه فرهنگی می‌انجامد و ضمن غنی‌سازی اوقات فراغت می‌تواند سرمایه معنوی و بخشی مهم از میراث ناملموس ما باشد. رهبر شهیدمان نیز به دلیل ظرفیت بالای ادبیات در انسان‌سازی و هویت‌یابی همچنین غنی‌سازی اوقات فراغت خود بسیار اهل مطالعه آثار ادبی بودند و به دیگران نیز سفارش می‌کردند از این مهم غافل نشوند. در نظرگاه ایشان شاعر تولیدکننده فرهنگ و دارای نقشی مهم در خلق میراث ناملموس بود.

اکرامی‌فر با اشاره به اینکه آقای شهید شعر را سرمایه ملی می‌دانستند، بیان کرد: اگر به این جمله ایشان با دقت توجه کنیم شعر و ادبیات را میراث معنوی کشورمان می‌دانیم و همان‌گونه که اگر یک خشت چغازنبیل برداشته شود یا خطی بر یکی از ستون‌های تخت جمشید کشیده شود اعتراض می‌کنیم از ناپدیدشدن نسخه‌ای از شاهنامه یا دست بردن در دیوان شاعران نیز خشمگین می‌شویم. خوشبختانه دیدیم که توجه خاص رهبر شهیدمان به شعر و ادبیات الگوی خوبی برای تدارک بودجه و برنامه‌های فرهنگی در بسیاری از اداره‌ها و سازمان‌ها شد.

وی با اشاره به محدود بودن تعداد اشعار منتشرشده رهبر شهیدمان گفت: بیشتر اشعار ایشان در قالب غزل عارفانه است و به شعر کلاسیک علاقه خاص داشتند. از میان غزل‌های ایشان شعر «یاران خراسانی» را بسیار دوست دارم «سرخوش زسبوی غم پنهانی خویشم/ چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم/ در بزم وصال تو نگویم زکم و بیش/ چون آینه خو کرده به ویرانی خویشم/ لب باز نکردم به خروشی و فغانی/ من محرم راز دل طوفانی خویشم/ یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی/ عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم/ از شوق شکرخند لبش جان نسپردم/شرمنده جانان زگران جانی خویشم/ بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر/ افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم/ هر چند امین، بسته دنیا نیم اما/ دلبسته یاران خراسانی خویشم»