به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کاورد نمایشنامه «پس از مرگ» را در سال ۱۹۳۰ نوشت؛ نمایشنامهای که تفاوتهای عمدهای با سایر آثار او دارد. کاورد در این اثر، برخلاف سایر نمایشنامههایش که عمدتا مضامین عاطفی و اجتماعی دارند، به مبحث جنگ پرداخته و جنگ را از منظر رذایل و نقاط ضعف آن مدنظر قرار داده است.
کاورد که خود هرگر در هیچ جنگی شرکت نکرده است، با جسارت و شهامت تمام، به انتقاد از این پدیده میپردازد و خط بطلانی میکشد بر تطهیر بیقید و شرط جنگ و پدیده قهرمانپروری جنگی. در حقیقت، او از مخاطب میخواهد که با عینک واقعبینی به جنگ نگاه کند و در مواجهه با چنین رویکردی از هیجان و خیالپروری بپرهیزد. جنگ در بهترین و ضروریترین حالت ممکن هم متضمن خرابی و مرگ و ویرانی است و با آنچه در اشعار حماسی و داستانها و فیلمهای پرشور جنگی میبینیم زمین تا آسمان تفاوت دارد.
این نمایشنامه در زمان خود نظرات مثبت و منفی بسیاری را به دنبال داشت. برخی آن را ستودند و برخی دیگر آن را نمایشی ضدجنگ و افراطی دانستند و زبان به سرزنش کاورد گشودند و او را مردی خطاب کردند که چون هرگز ماشه هیچ تفنگی را در هیچ نکشیده است، صلاحیت حرف زدن از جنگ را ندارد.
«پس از مرگ»، اولین بار در سال ۱۹۴۴ در اردوگاه اسرای جنگی شهر آیشتت آلمان به نمایش درآمد. در سال ۱۹۶۶، این نمایشنامه در مدرسه گرامر لرد ویلیامز در شهر تیم برای عموم اجرا شد. در سال ۱۹۶۸ با اقتباس از آن یک فیلم تلویزیونی ساخته شد. اما اولین نمایش حرفهای از این اثر در سال ۱۹۹۲ یعنی دو دهه بعد از مرگ نوئل کارد انجام شد.
نمایشنامه «پس از مرگ» به نویسندگی نوئل کاورد و ترجمه مهدی فیاضیکیا در ۱۲۰ صفحه و با قیمت ۳۱۰ هزار تومان توسط نشر قطره منتشر شده است.
نظر شما