علی چنگیزی در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) با تاکید بر اینکه برگزاری نمایشگاه کتاب تهران به‌صورت مجازی در این شرایط محل اعتناست، عنوان کرد: این نمایشگاه بهانه‌ای می‌شود و شده که درباره کتاب با هم حرف بزنیم. البته که ارزش کتاب کاغذی در شرایطی که اینترنت محدود است بیش از گذشته آشکار شده که اطلاعات عمیق را باید در کتاب و متن یافت نه به‌صورت سطحی تنها با جست‌وجویی در اینترنت. این ارزش حالا به‌دلیل شرایط آشکار شد یا به آن دوباره توجه شد. درعین‌حال نیازمند بازنگری اساسی در شیوه‌ برگزاری این رویداد هستیم تا باتوجه به تجربیاتی که در این چند ساله داشته‌ایم بتوانیم رفع معایب کنیم و نکات مثبت آن را برجسته کنیم.

وی توضیح داد: نمایشگاه کتاب یک رویداد فرهنگی است نه صرفا یک فروشگاه عرضه محصولات فرهنگی، محل گفت‌وگو است و باز شدن باب گفتن و شنیدن از کتاب و کتابخوانی و بررسی مشکلات حوزه نشر و نوشتن؛ تعاملی بین مخاطب، نویسنده، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دو وزارت خانه مهم دیگر که در حوزه آموزش فعال هستند یعنی آموزش و پرورش و وزارت علوم. از سوی دیگر کم‌کم باید ناشران و نویسندگان و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خود را برای تاثیرگذاری هوش مصنوعی بر حوزه نشر آماده کنند.

این نویسنده خرید و مطالعه کتاب‌های «زمین سوخته» نوشته احمد محمود، «موبی‌دیک» به قلم هرمان ملویل با ترجمه صالح حسینی و نیز مجموعه اشعار قیصر امین‌پور را پیشنهاد کرد و توضیح داد: «زمین سوخته» نوشته احمد محمود روایتی است از جنگ اول تحمیلی و آغازین روزهای شروع جنگ ایران و عراق. در کنار زبان پالوده و روایت کم نقص محمود و نگاه اجتماعی او به پدیده‌ها ازجمله جنگ، روایتی که نویسنده در این کتاب آورده با توجه به جنگ تحمیلی اخیر، به‌قدری ملموس و ناب است که هم به دل می‌نشیند و هم خواننده را به تفکر می‌اندازد که عجبا انسان در مواجهه با این اتفاق نامیمون، واکنشی مشابه نشان می‌دهد. من این کتاب را در ایام جنگ سوم تحمیلی خواندم و واقعا به دلم نشست و دیدم که چقدر محمود در انتقال تجربه‌اش دقیق، صادق و چیره دست بوده است. نویسنده این رمان را در دهه شصت و همان ایامی که خودش در اهواز بوده نوشته و از اولین رمان‌هایی است که درباره جنگ نوشته شده و اتفاقا بهترین آن است.

وی درباره دلیل پیشنهاد کردن کتاب «موبی‌دیک» نوشته هرمان ملویل نیز گفت: این اثر یکی از بزرگترین رمان‌های جهان است. این اثر ظاهرا رمانی ماجراجویی و دریایی است اما در بطن آن رمانی فلسفی و عمیق و نمادین است. نمادپردازی موبی دیک به قدری پیچیده است که خواننده باید مختصری درباره فلسفه و ادیان اطلاعات داشته باشد تا بیشتر از خواندنش لذت ببرد. در این رمان کاپیتان اهب یک ضد قهرمان جذاب است، نمادی از تکبر و انتقام، گرفتار در گذشته که کمابیش بی‌شباهت با نهنگ سفید هم نیست. انگار هر دو از یک جنس هستند. موبی دیک نماد طبیعت بی‌رحم است، نماد ایستادن این طبیعت در برابر انسان طاغی و یاغی. موبی دیک بر نویسندگان پس از خود به ویژه فاکنر بسیار تاثیر گذاشته است. چندی پیش این کتاب با ترجمه صالح حسینی توسط انتشارات نیلوفر چاپ شد با عنوان «موبی دیک یا نهنگ بحر» که ترجمه خوب و قابل اعتنا و درخوری است. هر چند ترجمه دیگر این کتاب هم با نام موبی دیک یا وال سفید که نشر امیرکبیر چاپ کرده و قدیمی تر هم هست خواندنی است.

این نویسنده همچنین گفت: در حوزه شعر نیز با اشعار قیصر امین پور بیشتر مانوس هستم و با روحیه من سازگارتر است.