علیاشرف صادقی، زبانشناس و عضو پیوسته فرهنگستان زبان وادب فارسی در گفتوگو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) با تاکید بر اینکه برای داشتن زبانی ورزیده و ذهنی منسجم، راهی جز آشتی با میراث کهن نداریم، گفت:«مردم متون کلاسیک ادبی بخوانند تا ریشههای سوادشان غنی شود.»
وی افزود: در صدر این فهرست، «تاریخ بیهقی» قرار دارد؛ کتابی که خواندن آن، ذهن را صیقل میدهد. در کنار آن، «کلیله و دمنه» با ظرایف حکیمانهاش و «گلستان سعدی» که معیار بیبدیل فصاحت است، باید همیشه خوانده شوند.
عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی با تاکید براینکه این آثار تنها متعلق به گذشته نیستند، افزود: این کتابها ابزاری برای درست اندیشیدن در امروزند. همچنین شاهکارهای منظومی چون «شاهنامه» فردوسی، «مثنوی» معنوی و «آثار نظامی» گنجوی نباید از قلم بیفتد.
بخش دیگری از این راهنمای خرید، به ادبیات داستانی معاصر اختصاص یافت. علیاشرف صادقی بر این باور است که پیوند میان گذشته و حال نباید گسسته شود. وی همچنین پیشنهاد داد که علاقمندان در فضای داستان و از نویسندگان معاصر، داستانهای گلشیری، دولتآبادی و احمد محمود را بخوانند.
این سه نام اضلاع مثلثی است که تکنیک، حماسه و رئالیسم اجتماعی را به کمال رساندهاند. هوشنگ گلشیری با وسواسهای فرمی، محمود دولتآبادی با نثری که بوی خاک و رنج میدهد، و احمد محمود با روایتهای پرخون و جاندار از جنوب، نویسندگانی هستند که زبان فارسی را در دوران مدرن زنده و بالنده نگاه داشتهاند.
این زبانشناس برجسته، ضمن توجه به کیفیت زبان در آثار ترجمه شده، هشدار میدهد که هر ترجمهای ارزش وقت گذاشتن ندارد و باید به سراغ استانداردها رفت. توصیه اکید ایشان به مخاطبان نمایشگاه کتاب، انتخاب: «ترجمههای خوب ابوالحسن نجفی و نجف دریابندری» است.
ابوالحسن نجفی با آن دقتِ زبانشناختیِ مشهورش، فارسی را در ترجمه به اوجِ پیراستگی رساند و نجف دریابندری با زبانی که مثل موم در دستش نرم بود، به متون جهانی جانی دوباره بخشید. مطالعه آثار این دو مترجم، نهتنها ما را با ادبیات جهان آشنا میکند، بلکه ناخودآگاه روش درستِ نوشتن و صراحت در بیان را نیز به ما میآموزد.
نظر شما