به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، اسدالله عباسیان در نشست هفتگی محفل ادبی «صائبخوانی و کارگاه شعر» با محوریت بررسی شعر کلاسیک معاصر و واکاوی نقش خلاقیت در تکوین سبک هندی در کتابخانه عمومی استاد محتاط اراک با اشاره به فرآیند خلق اثر هنری اظهار کرد: بر اساس دیدگاه مشترک بسیاری از مدرسان و پژوهشگران، هر کنش خلاقانه دستکم از دو مرحله متمایز تشکیل میشود؛ نخست تولید ناآگاهانه و سپس کنترل آگاهانه که در مرحله دوم، اثر تولیدشده مورد بازبینی، بازپردازی و ویرایش قرار میگیرد تا به انسجام و کیفیت بالاتری دست یابد.
عباسیان با تبیین این دو مرحله افزود: اگر این فرآیند را در قالب تفکر تصویری و تفکر مفهومی توضیح دهیم، در واقع به کارکرد مکمل دو نیمکره مغز اشاره کردهایم؛ کارکردی که نه در تقابل، بلکه در تعامل و هماهنگی معنا پیدا میکند و میتواند به خلق اثری منسجم و خلاق بینجامد.
این شاعر و مدرس ادبیات با اشاره به سخنی از شمس لنگرودی مبنی بر اینکه «شعر امروز، شکل منفجر شده شعر سبک هندی است»، گفت: در جهان معاصر گرایش به تصویر و بیان تصویری پررنگتر شده است؛ از این رو، بازخوانی ظرفیتهای سبک هندی میتواند برای نسل جدید، بهویژه کودکان و نوجوانان، الهامبخش باشد.
وی با بیان اینکه سبک هندی یکی از دورههای مهم و اثرگذار در تاریخ شعر فارسی است، افزود: شاعرانی چون صائب تبریزی، کلیم کاشانی، بیدل دهلوی و طالب آملی، با وجود تأثیرگذاری گسترده، در مطالعات عمومی و برنامههای آموزشی کمتر بهصورت نظاممند بررسی شدهاند.
به گفته عباسیان، بازخوانی نازکخیالیها و تصویرپردازیهای این شاعران میتواند در درک تحولات شعر معاصر نیز نقشآفرین باشد.
وی یکی از ویژگیهای شاخص سبک هندی را اتکای آن به تصویر و تخیل فشرده دانست و تصریح کرد: این ویژگی افزون بر افزایش ظرفیت ترجمهپذیری آثار، برای مخاطبان نوجوان نیز جذابیت بیشتری ایجاد میکند.
عباسیان درباره ساختار محفل «صائبخوانی و کارگاه شعر» توضیح داد: در کنار خوانش غزلیات صائب، محور اصلی برنامه بر آموزش نوشتن خلاق استوار شده است. در این رویکرد، شرکتکنندگان میآموزند چگونه از ظرفیتهای تحلیلی و منطقی زبان بهره ببرند و همزمان کیفیتهای تصویری و شهودی بیان را نیز تقویت کنند.
وی تأکید کرد: یکی از اصول بنیادین این محفل آن است که آثار صائب و متون مرتبط از منظر نویسندهمحور مطالعه شوند؛ به این معنا که مخاطب صرفاً به شرح و تفسیر بسنده نکند، بلکه با رویکردی خلاقانه به تجربهورزی زبانی و تولید اثر تازه بپردازد.
عباسیان با اشاره به ضرورت بازنگری در شیوههای آموزش زبان مادری خاطرنشان کرد: نوشتن خلاق زمانی شکل میگیرد که پیش از تکیه صرف بر قواعد از پیش تعیینشده، حس و ملودی درونی نویسنده مجال بروز یابد؛ توازنی میان تفکر مفهومی و تفکر تصویری که میتواند زمینهساز شکوفایی استعدادهای نوشتاری نسل جدید باشد.
نظر شما