به گزارش خبرگزاري كتاب ايران (ايبنا) به نقل از نيويورك تايمز، «ميچل زوكوف» كه پيش از اين كتاب «شرم پونزي» را نوشته، كتاب «بيوگرافي شفاهي رابرت آلتمن» را برمبناي 200 مصاحبه كه با دوستان و دشمنان واعضاي خانواده آلتمن و نيز خود او ترتيب داده شكل داده است. آلتمن سال 2006 در 81 سالگي و پيش از اين كه آخرين كارش را به پايان برد، درگذشت.
بيش از 150 صفحه از بيوگرافي رابرت آلتمن درباره فيلم «مش» اوست كه در سال 1970 كارگردانش را به يك چهره صاحب سبك بدل كرد و «آلتمنسك» را خلق كرد. سبكي كه تا 36 سال بعد كه اين كارگردان زنده بود به حيات خود ادامه داد.
بهترين آثار آلتمن مثل «نشويل» و «راههاي ميان بر» كه برمبناي داستاني كوتاهي از «ريموند كارور» در سال 1993 ساخته شد، نگاهي غيراحساساتي و سياسي به آمريكاست. وارن بيتي، جولي كريستي، ليلي باملين، كيت كارادين، جولين مور ، تس گالاگر بيوه كارور، از چهرههايي هستند كه براي اين فيلم با آلتمن همكاري داشتند و در اين كتاب درباره اين فيلم سخن گفتهاند. مريل استريپ، پل نيومن، تيم رابينز، مارتين اسكورسيزي و رابين ويليامز از ديگر چهرههايي هستند كه در اين كتاب درباره آلتمن سخن گفتهاند.
مايكل تالكين هم كه فيلمنامه «بازيگر» را با اقتباس از رماني به همين نام نوشته از ديگر كساني است كه از رابطهاش با آلتمن سخن گفته است.
كاترين همسر سوم آلتمن كه 47 سال شريك زندگي او بود و استفن پسر اوهم درباره ارزش كار سينما براي مردي كه همسر و پدر بود سخن گفتهاند.
او يکی از تجربهگراترين فيلمسازانی بود که هاليوود میتوانست او را تحمل کند، منتقدان فيلم همواره توجه خاصی به فيلمهای آلتمن نشان دادهاند و برخی چون پالين کيل فيلمهای او را وجه ديگری از سينمای غيرهاليوودی خواندهاند. تجربهگرايی و درک متفاوت و منحصر به فرد مخاطب از روايت سيال برای وی از اهميت بسياری برخوردار بود و در فيلمهایش، نافرمانی از ساختار روايی سينمای هاليوود را آشکارا نشان میداد.
رابرت آلتمن كه ساخت حدود نود فیلم را در کارنامه خود دارد، برای کارگردانی فیلمهای مش 1971، نشویل 1976، بازیگر 1993، راههای میانبر 1994 و گاسفورد پارک 2002 نامزد اسکار بهترين كارگردان بود. دو فیلم نشویل و گاسفورد پارک همزمان نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم در سال 2002 شد ولی هیچگاه اسکاری به رابرت آلتمن تعلق نگرفت. با اين حال در سال ۲۰۰۶ جايزه اسکار دستاورد يک عمر فعاليت هنری را از دستان مريل استريپ و ليلی تاملين دريافت كرد.
دیدگاههای رادیکال آلتمن و نیش و کنایههای آشکارش به هالیوود سبب شد که مافیای بورلی هیلز چندان روی خوشی به وی نشان ندهند و برخی از سینمایینویسان از آلتمن به عنوان تبعیدی یاد کردند.
ميچل زوكوف 47 ساله كه استاد روزنامهنگاري دانشگاه بوستون است، از مدتها پيش در حال تهيه اين كتاب بود و با آلتمن ساعتها و ساعتها به گفتگو پرداخت، در خلال اين گفتگوها چهره او را به عنوان يك مرد و يك هنرمند نشان ميدهد.
كتاب «بيوگرافي شفاهي رابرت آلتمن» در 592 صفحه به تازگي توسط انتشارات ناپف منتشر شده است.
یکشنبه ۱۷ آبان ۱۳۸۸ - ۱۴:۲۷
نظر شما