به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، شادروان ابراهيم پورداوود، ۱۵ اسفند۱۲۶۴ خورشيدي در محله سبزهميدان رشت چشم به جهان گشود.
وي از دانشمندان نامدار ايران و استاد تاريخ و ادبيات ايران، شاعر و پژوهشگر آيين زرتشتي و اوستا بود. پورداوود نخستين کسي است که پس از 1300 سال اوستا را به زبان کنوني ايران برگرداند و در بازگرداني و تفسير اوستا بيشتر پيرو بارتولمه بود.
پورداوود پنج يا شش ساله بود که وي را براي آموزش به مکتب ميرزامحمدعلي نامي سپردند و تحصيل خود را تا 20 سالگي در رشت گذراند و در سال ۱۳۲۳ با برادرش سليمان داوودزاده به تهران رفت و طب قديم را نزد ميرزامحمدحسين خان سلطانالفلسفه آموخت.
چندي پس از آن در مدرسه اليانس زبان فرانسوي را آموخت. سه سال پيش از مرگ مظفرالدين شاه قاجار براي ادامه تحصيل از راه قم و کرمانشاه به بغداد رفت، در اين سفر بود که براي نخستين بار بازماندههاي تمدن کهن ايراني را در بيستون، طاق بستان، قصر شيرين و طاق کسري ديد و اين سازهها در پديد آمدن انديشههاي او نقش بسياري داشت.
وي از راه بغداد به دعوت پارسيان هند با زن و تنها فرزندش به هندوستان سفر کرد و دوسال و نيم در آنجا به انتشار گزارشهايي از اوستا پرداخت. گزارشي که او از اوستا گرد آورد، نخستين گزارش اوستا به زبان فارسي کنوني بود.
پورداوود در سال ۱۳۰۷ خورشيدي به آلمان رفت و به پژوهش درباره تمدن ايران باستان و اوستا پرداخت. در سال ۱۳۱۱ به دعوت رابيندرانات تاگور به هند رفت و در دانشگاه ويسوبهاراتي به تدريس پرداخت.
وي همچنين در آنجا به دستياري دو تن از استادان آن دانشگاه صد بند از شعرهاي تاگور را از بنگالي به فارسي برگرداند. او عضو گروه اوستاشناسي و همچنين رئيس بخش فارسي و عربي اين دانشگاه بود.
وي پس از بازنشستگي سالهاي آخر زندگي را در منزل خود به مطالعه و پژوهش پرداخت و سرانجام روز يکشنبه 26 آبانماه ۱۳۴۷ بر اثر سکته قلبي درگذشت، آرامگاه زندهياد ابراهيم پورداوود در سبزه ميدان رشت است.
«گزارش گاتها»، «يشتها»، «خرده اوستا»، «يادداشتهاي گاتها»، «ويسپرد»، «تاريخچه مهاجرت ايرانيان به هند»، «خرمشاه»، «سوشيانس»، «پوراندختنامه»، «يزدگرد شهريار»، «سرودههاي پورداوود در گزارش خرده اوستا»، «گفت و شنود پارسي»، «فرهنگ ايران باستان»، «هرمزدنامه» و... از جمله آثار او بهشمار ميرود.
یکشنبه ۲۶ آبان ۱۳۸۷ - ۱۳:۰۴
نظر شما