به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در رشت، محمد شهدی نژاد لنگرودی معروف به شهدی لنگرودی شاعر نام‌آشنای گیلانی است که اشعاری به دو زبان فارسی و گیلکی دارد و کتابفروشی نیلوفر لنگرود با حضور جمعی از شاعران و اهالی فرهنگ و ادب، در مراسمی از دیوان اشعار شهدی لنگرودی که ۳۴ سال بعد از مرگ شاعر توسط انتشارات اهورا چاپ شده است، رونمایی کرد.
عباس مهری‌آتیه نویسنده، شاعر و منتقد در این مراسم با توضیح ویژگی‌های غزل شهدی اظهار داشت: شهدی‌لنگرودی در دهه‌هایی زیست می‌کرد که هم‌عرض زندگی بزرگانی همچون رهی معیری، ابوالحسن ورزی، پژمان بختیاری و امیری فیروزکوهی بوده و مقدمه اولین کتابش با عنوان «شباهنگ» را هم امیری فیروزکوهی نوشته است.
وی ادامه داد: این موضوع نشان‌دهنده اهمیت شعر او در آن دوران است و اگرچه شهدی لنگرودی در سبک عراقی شعر می‌نوشت، اما مایه‌هایی از سبک خراسانی و هندی هم در آثارش وجود دارد و غزل‌هایش بیشتر در دو وزن سالم از بحر رمل و هزج سروده شده‌اند؛ وزن‌هایی که کمتر دچار ضعف می‌شوند.
مهری‌آتیه افزود: شهدی لنگرودی در ترانه‌سرایی نیز فعال بود و به همین دلیل از قافیه‌های درونی در شعرهایش بهره برده و این موضوع به موسیقی شعرش کمک زیادی کرده است.
وی شهدی لنگرودی را فردی مسلط به زبان فارسی معرفی و خاطرنشان کرد: شعرهایش فصیح و عاری از خطاهای دستوری و نحوی است و در کنار این‌ها استفاده از جناس‌های زیبا و سجع متوازی در آرایه‌ها و استفاده از ترکیب‌های بدیع و بازی‌های زبانی ظریف باعث شده که اشعارش هنوز طراوت خود را حفظ کنند.
محمد شهدی نژاد لنگرودی معروف به شهدی لنگرودی شاعر نام‌آشنای گیلانی است که دوم دی‌ماه سال ۱۳۰۹ در شهر لنگرود به دنیا آمد. او اشعاری به دو زبان فارسی و گیلکی دارد؛ « شباهنگ » دیوان اشعار فارسی اوست و دفتر «ترانه‌های گیلکی» را نیز به اتفاق محمود پاینده لنگرودی و ناصر فرهادیان منتشر کرد. شهدی در ترانه‌سرایی هم آثاری خلق کرده که با صدای خوانندگانی ازجمله احمد عاشورپور، ناصر مسعودی، شاپور جفرودی و.... به حافظه مردم راه یافته است؛ یکی از مشهورترین غزل‌های او با مطلع «در هر نگهت مستی صد جام شراب است/چشمان تو میخانه دل‌های خراب است» با صدای زنده‌یاد محمدرضا شجریان به گوش علاقه‌مندان رسیده است. شهدی لنگرودی در ۲۳ دی‌ماه سال ۱۳۷۱ در سن ۶۲ سالگی در زادگاه‌ش لنگرود چشم از جهان فروبست.
کتاب دیوان شهدی لنگرودی (سروده‌های محمد شهدی نژاد لنگرودی) به اهتمام مسعود و مزدا شهدی نژاد لنگرودی توسط انتشارات اهورا در ۲۲۴ صفحه منتشر شده است. این دیوان شامل غزل‌های شهدی، قصاید، ترجیع بند، مثنوی‌ها، چهارپاره و قطعات پراکنده، رباعیات و دو بیتی‌های اوست و در انتها نیز دو بیتی‌های گیلکی شهدی لنگرودی چاپ شده‌اند.
مزدا شهدی نژاد لنگرودی در مقدمه نوشته است: دیوان پیش رو، گنجینه‌ای از سروده‌های شهدی لنگرودی است؛ شاعری که با قلم و احساسش نه تنها فرهنگ و زیبایی‌های سرزمین گیلان را جاودانه کرد، بلکه در آسمان ادب پارسی چون ستاره‌ای درخشید. شهدی در سرودن اشعار فولکلور، بی‌همتا بود، بسیاری از سروده‌هایش که ریشه در فرهنگ و آداب مردم گیلان داشتند، با صدای هنرمندان بسیاری به آواز درآمد ... همچنین شهدی با شاعران بزرگی مانند استاد شهریار و دیگر چهره‌های ادبی معاصر، پیوندی عمیق و عاطفی داشت که ردپای این همدلی در تبادلات ادبی و سروده‌هایش به خوبی پیداست. شهدی در پاسخ به غزل عیدانه‌ای که استاد شهریار در فروردین ماه سال ۱۳۴۸ به خط خویش نگارش و به او هدیه نمود (تو لیلی وش چو بنشینی به محمل، محمل آرایی – چو از محمل فرود آیی به منزل، منزل آرایی) آنچنان دل از استاد ربود (به صحرای غمت ای گل از آنم نیست پروایی – که من مجنون فرهادم تو شیرین وش چو لیلایی) که جای او را در زمره غزل‌سرایی قدرتمند در بین اهل هنر گشود ... گردآوری این دیوان، تلاشی است برای پاسداشت نام و یاد شهدی‌لنگرودی و معرفی دوباره او به نسلی که تشنه زیبایی‌های شعر پارسی و فرهنگ غنی گیلان است.
نظر شما