مسئول انتشارات فکور آذر در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اردبیل، درباره محتویات این کتاب بیان کرد: جامعهشناسی توحید، تلاشی برای ارائه یک پارادایم جدید در علوم اجتماعی است که از مبانی توحیدی آغاز میشود و تا تحلیل جامعه، تمدن و آینده بشریت امتداد مییابد. این کتاب بر این فرض استوار است که توحید تنها یک اصل اعتقادی نیست، بلکه روشی برای شناخت انسان، جامعه، تاریخ، قدرت، اقتصاد، فرهنگ و علم است.
هانیه فکوری با ارائه مقدمهای از این کتاب بیان کرد: کتاب جامعهشناسی توحید میکوشد جایگزینی نظری برای الگوهای سکولار و مادی علوم اجتماعی ارائه دهد و نویسنده نشان میدهد که بسیاری از روشهای علوم اجتماعی جدید، هرچند در بستر تمدن دینی شکل گرفتهاند، بهتدریج با حذف غایت الهی، از مسیر توحید فاصله گرفته و به انسانمحوری، قدرتمحوری و ساختارهای سلطه انجامیدهاند. در مقابل، جامعهشناسی توحید بر این باور است که عدالت، شفافیت، امانتداری، مسئولیتپذیری و کرامت انسانی، پیامدهای طبیعی جهانبینی توحیدی هستند و میتوانند مبنای طراحی نهادهای اجتماعی و تمدنی قرار گیرند.
مدیر نشر فکور آذر ادامه داد: یکی از نوآوریهای کتاب، ارائه یک مدل مفهومی برای تبیین ساختار تمدن توحیدی است. این مدل از «توحید» آغاز میشود و با دو شاخه بنیادین «معاد» و «نبوت» ادامه مییابد. از معاد، اصل «عدل» بهعنوان معیار ارزیابی فرد و جامعه استخراج میشود و از نبوت، اصل «امامت» بهعنوان الگوی هدایت و رهبری جامعه. سپس از عدل، علوم پایه و فناوری بهعنوان ابزار کشف قوانین الهی در طبیعت توسعه مییابد و از امامت، علوم انسانی بهعنوان دانش هدایت انسان و جامعه شکل میگیرد.
وی اظهار کرد: در این کتاب آمده؛ تعامل این دو حوزه علمی، زمینهساز شکلگیری اقتصاد، سیاست، فرهنگ، آموزش، رسانه، مدیریت و سایر نظامهای اجتماعی میشود و در نهایت به تمدنی میانجامد که عدالت، شفافیت و آزادی مسئولانه در آن نهادینه شده است.
به گفته این ناشر، این کتاب همچنین به نقد تمدن سکولار و دینی میپردازد و استدلال میکند که هر دو، با وجود تفاوتهای ظاهری، در خروج از روش توحیدی مشترکاند؛ زیرا قدرت را از جایگاه امانت به جایگاه مالکیت منتقل میکنند. در مقابل، جامعه توحیدی جامعهای است که در آن قدرت امانت است، ثروت مسئولیت است، علم وسیله هدایت است و انسان در برابر خدا، جامعه و تاریخ پاسخگو است.
فکور آذر اضافه کرد: در این چارچوب، مفاهیمی مانند «عالم محضر خداست»، شفافیت نهادی، نظارت عمومی، آزادی مسئولانه، عدالت اجتماعی و نقش افکار عمومی، نه صرفاً ابزارهای حکمرانی، بلکه جلوههای اجتماعی توحید معرفی میشوند. از نگاه کتاب، تمدن آینده زمانی شکل خواهد گرفت که علوم طبیعی، علوم انسانی، اخلاق و معنویت دوباره در یک منظومه توحیدی به وحدت برسند. «جامعهشناسی توحید» کوششی است برای گشودن افقی تازه در علوم اجتماعی؛ افقی که در آن ایمان و عقل، علم و اخلاق، فرد و جامعه، دنیا و آخرت، نه در تقابل، بلکه در یک نظام واحد و هماهنگ تفسیر میشوند.
نظر شما