به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در شیراز، شاپور پساوند در پانزدهم بهمن، سال ۱۳۳۰، در کوی سرآستانه شهر شیراز چشم به جهان گشود.

شاپور پساوند چکامه‌سرای دفتر «ای عشق»، تحصیلات دبستان را در مدرسه‌های سنایی و دانشور و متوسطه را در دبیرستان‌های فرصت و شمس به پایان رساند. دوران سربازی را در لباس سپاهی دانش در روستاهای اسپهان(اصفان) در سال ۱۳۵۲ خورشیدی به پایان برد. اما پس از آن به مدت ۲۱ روز در دژبانی این شهر بازداشت شد.

او در سال ۱۳۵۲ خورشیدی، به سپاه دانایی و پرورش پیوست و در میدان‌های جنگِ دانش در شهرستان فسا و روستاهای پیرامون آن مشغول شد.

پساوند پس از یک سال، برای دنبال کردن دانش به تهران، مهاجرت کرد و پس از دو سال جنگیدن با قلم در هنر و ادبیات، به شیراز کوچ کرد و به تدریس، مشغول شد.

سروده‌های او در کتابی با نام «ای عشق» در قالب چارانه یک بار در سال ۱۳۷۷ خورشیدی و در سال ۱۳۹۰ خورشیدی از سوی انتشارات نوید شیراز روانه بازار شد.

از دیگر دفترهای چاپ‌شده شاپور پساوند می‌توان به «فریادها» مجموعه شعر ۱۳۵۴ خورشیدی، «هر کس حکایتی» مجموعه شعر(جُنگ شعر) ۱۳۷۱ خورشیدی، فیروز نشر سپاهان، «گلوی زخمی شعر» مجموعه شعر ۱۳۸۲ خورشیدی انتشارات دهش. «صدای سوختن» مجموعه شعر ۱۳۸۸ خورشیدی، انتشارات نوید شیراز، «این آب از بالا گل آلود است» مجموعه شعر، انتشارات نوید شیراز. «ای میهنم» مجموعه شعر۱۳۹۹ خورشیدی، انتشارات نوید شیراز. و «این هم بهار» مجموعه شعر، انتشارات نوید شیراز اشاره کرد. همچنین از آثار آماده و زیر چاپ شاپور پساوند می‌توان به شعر معاصر، مقالاتی پیرامون چند و چون شعر معاصر، «نامم بر لبان تو» مجموعه شعر و اثر ارزشمند و پژوهشی با نام خیام و هفت قرن در محاق اندیشه‌های سنتی اشاره کرد.

در پی درگذشت این شاعر، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس در پیامی فقدان یکی از مفاخر ادبی شیراز را ضایعه ای برای فرهنگ عنوان کرد و گفت: دردا که آفتابِ کلام از افق گذشت...

بار دیگر، خزانِ بی‌رحمِ روزگار، برگ زرین دیگری از دفتر شعر و ادب این مرزوبوم را اوخزان کرد و شیرازِ هنرپرور را در سوگِ یکی از شریف‌ترین و نام‌آورترین فرزندان خود نشاند. خبر درگذشت اندوهبار استاد شاپور پساوند، نویسنده، پژوهشگر و شاعر نامدار و برجسته، جامعه‌ی ادبی، مطبوعاتی و فرهنگی کشور را در غمی عمیق و جانکاه فرو برد.

استاد پساوند، که عمری را در محراب قلم به اعتکاف نشست و واژه‌ها را به زیورِ تعهد، زیبایی و اندیشه آراست، نه دفتری از شعر، که دیوانی از اخلاق، والایی و معرفتِ انسانی از خود به یادگار گذاشت. او شاعری زمان‌آگاه، نویسنده‌ای ژرف‌نگر و پژوهشگری دلسوخته بود که طنین کلامش همواره آینه‌دار دردهای زمانه و پاسدار حریمِ اصیل ادبیات فارسی بود. سال‌ها خدمت مخلصانه و بی‌ادعای او در عرصه فرهنگ، رسانه و آموزش، میراثی مانا و درخشان است که هرگز غبار فراموشی بر آن نخواهد نشست.

فقدان این جانِ شیفته و سخن‌سنج، رخنه‌ای جبران‌ناپذیر در پیکره‌ی هنر و ادبیات معاصر است. قلم او گرچه از حرکت ایستاد، اما نبض اندیشه‌اش در رگ‌های فرهنگ این سرزمین تا همیشه خواهد تپید و آثار گران‌سنگش، چراغ راه نسل‌های آینده خواهد بود.

این ضایعه بزرگ را به خانواده معزز ایشان، اصحاب شریف قلم و رسانه، جامعه ادبی کشور و عموم مردم هنردوست استان فارس تسلیت و تعزیت عرض نموده، از درگاه ایزد منان برای آن فقید سعید، علو درجات و رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان، صبر جمیل و اجر جزیل مسألت داریم.

آیین وداع و خاکسپاری زنده‌یاد شاپور پساوند، شاعر شیرازی یکشنبه ۱۴ تیرماه ۱۴۰۵ از مقابل تالار حافظ برگزار می‌شود.