به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، حمیدرضا نوربخش، مدیرعامل خانه موسیقی ایران، با اشاره به ابعاد کمتر گفتهشده شخصیت فرهنگی رهبر شهید، گفت: ایشان افزون بر جایگاه سیاسی و دینی، در حوزه موسیقی نیز صاحبنظر و منتقدی آگاه بودند و شناختی عمیق از موسیقی ایرانی و جهانی داشتند.
نوربخش در ادامه اظهار کرد: درباره شخصیت فرهنگی رهبر شهید، کسانی که در جلسات خصوصی با ایشان حضور داشتهاند، خاطرات و نکات شنیدنی بسیاری نقل میکنند. یکی از وجوه برجسته شخصیت ایشان، توجه و اشراف به حوزه موسیقی بود. در سالهای گذشته، چه از خلال سخنان و خاطرات خود ایشان و چه از روایت بزرگانی که از معاشران قدیمی ایشان بودند، دریافتم که اشراف رهبر شهید به موسیقی بسیار گسترده بود. حقیقتاً به این نتیجه رسیدم که ایشان در حوزه موسیقی یک منتقد جدی و صاحبنظر بودند. لزوماً هم لازم نیست کسی که آثار موسیقی را نقد میکند و سره را از ناسره تشخیص میدهد، حتماً خود موسیقیدان حرفهای باشد.
وی ادامه داد: در تاریخ موسیقی ایران نیز نمونههای مشابهی وجود دارد. مرحوم داوود پیرنیا، بنیانگذار برنامه «گلها» در رادیو، موسیقیدان نبود، اما از برجستهترین موسیقیشناسان زمان خود به شمار میرفت. همچنین زندهیاد استاد هوشنگ ابتهاج (سایه) با اینکه موسیقیدان نبود، شناختی عمیق از موسیقی داشت و آثار را با دقت و آگاهی دنبال میکرد.
مدیرعامل خانه موسیقی با اشاره به یکی از دیدارهای رهبر شهید با اهالی رسانه گفت:دیدار معروف اهالی موسیقی با رهبری در دهه ۷۰، به وضوح نشان داد که ایشان یک موسیقی شناس حرفهای بودند. حتی به آثار شاخص موسیقی جهان اشاره میکردند که نشان میداد شناختی دقیق از این حوزه دارند، اصل و فرع را بهخوبی تشخیص میدهند و یک شنونده حرفهای موسیقی هستند.
نوربخش خاطرنشان کرد: دیدگاههای ایشان در سالهای اخیر و بهویژه در درس خارج فقه درباره مبحث «غنا» نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. به گمان من، در تاریخ مرجعیت شیعه کمتر سابقه داشته که یک مرجع دینی تا این اندازه گسترده و دقیق به این موضوع پرداخته باشد.
وی افزود: به یاد دارم پیش از آغاز این مباحث، رهبر شهید از صاحبنظران حوزه موسیقی نیز مشورت میگرفتند. مرحوم استاد کمال پورتراب برای من نقل میکرد که از دفتر رهبر با من تماس گرفتند تا نکاتی را بگویم تا ایشان برای درس خارج فقه استفاده کنند. این موضوع نشان میدهد که ایشان با دقت علمی و پژوهشی به این حوزه ورود کرده بودند. علاقه و ذوق رهبر شهید به شعر، ادبیات و موسیقی از دوران نوجوانی شکل گرفته بود و همین پیشینه، در سالهای بعد به شناخت عمیق و نگاه کارشناسانه ایشان نسبت به هنر انجامید.
نوربخش در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به تحولات اخیر کشور گفت: جنگ با جنایتی هولناک از سوی دشمنان آغاز شد و حادثه مدرسه «شجره طیبه» میناب به نمادی ماندگار از جنایت آنان تبدیل شد. کسانی که در آغاز نسبت به ماهیت این جنگ تردید داشتند، خیلی زود دریافتند که هدف اصلی، ایران و هویت ملی ایرانیان است و به همین دلیل بسیاری از آنان مواضع خود را اصلاح کردند.
وی ادامه داد: نتیجه این شرایط، شکلگیری وفاق و همدلی میان همه اقوام، سلایق و گروههای مختلف بود. همه در کنار یکدیگر قرار گرفتند و ایران به پیکرهای واحد تبدیل شد؛ پیکرهای که دشمنان را در رسیدن به اهدافشان ناکام گذاشت.
نوربخش در پایان تأکید کرد: باید قدر این وحدت و انسجام را بدانیم. زمان آن رسیده است که بسیاری از دوگانهسازیهای «خودی» و «غیرخودی» کنار گذاشته شود. البته حساب کسانی که آگاهانه در برابر منافع کشور ایستادهاند، جداست، اما همه اقشار ملت، از جمله هنرمندان، در این روزها دین خود را ادا کردند. امیدوارم این همدلی حفظ شود و همه در کنار یکدیگر، حول پرچم ایران، این سرمایه ارزشمند ملی را پاس بداریم.
نظر شما