خیال‌پردازی... داستان‌پردازی... قید احیاناً می‌آورند و بعد هر چه خیال می‌کنند می‌نویسند! و عیبش این است که مردم اینها (یعنی آثار استاد زرین کوب) را که به تعبیر گوینده، قصه است با کار پژوهشی یکسان می‌گیرند! کاش استاد زرین‌کوب زنده می‌شدند و الفبای تحقیق را از آقای دهقانی می‌آموختند.

بسيار حرف بيربطي بود!البينة على المدعى! براى همين نقد كم مايه تون دليل وشاهدبياوريداقاى دهقانى!!ونقل قول ازمرده،وقتي شاهدى برگفتارتون نداريد،ازجمله همان اباطيلي ست كه خودميفرماييد/

ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت این شام صبح گردد و این شب سحر شود

چیزی که ما یک عمر از استادان آموختیم و آموزش دادیم همین بود که در علم، به ویژه علوم انسانی، همواره با قیود احتمالا، شاید، ممکن است، لعل و غیره حرف بزنیم نه قطعی، شما حسن زرین کوب را عیب جلوه می دهید؟!

سبک‌وشیوه‌استاد‌زرین‌کوب‌بزرگ‌در نگارش‌نوشته‌هایشان‌استفاده‌از‌سبک‌داستان‌پردازی‌است‌یعنی‌زندگی‌نامه‌حافظ‌را‌مانند‌داستان‌‌بیان‌میکنند‌‌استاد‌زرین‌کوب‌کسی‌است‌که‌به‌ایشان‌کتابخانه‌متحرک‌میگفتند‌ایشان‌هیچ‌کتابی‌در‌سراسر‌دنیا‌نبود‌که‌ایشان‌نخوانده‌باشد‌‌

( سخن گوینده تا ایراد نگیرد صلاح نپذیرد )، مرحوم استاد زرین کوب در مقطعی از نهضت علمی ایران بود که ارائه نظرات متفاوت یا احیاناً شاذ امری انحصاری نبود همه این نظرات باید پرداخته و پخته شود تا صلاح پذیرد ،

جناباستادشماهمکه برسیاق گفته خود هیچ شاهدی برنقل خود ازگفته استاد نیاوردهای

همکار ویرانگر فرهنگی حسن محدثی گیلوا. بس کن چوپان دهقانی

حرفهای جناب دهقان مصداق نعل وارونه است! اگر آدم کم سوادی مثل من اول تخیل کند و سپس به راستی آزمایی بپردازد ، کاری عبث و ناپسند است. جناب دهقان! آقای دکتر زرین کوب بیش از تعداد موهای مجعد جنابعالی کتاب خوانده و در دل و ذهنش خوشه چینی نموده و به تصدیق خودتان پس از تخیل عمیق و ترسیم ماهرانه و نتیجه گیری های بسیط از آموخته هایش آنچه را مورد تصدیق دیده به حکم قطعی و آنچه مورد تردیدش بوده با قید های ضمنی و شرطی بیان نموده است...پس اولا؛ از دریای مطالعات عمیق و پژوهش گرایانه خودش مایه گذاشته..دوم؛ مجددا با منابع رجوع کرده و موارد قطعی را به قطعیت و موارد شبه ناک را با قطعیت بیان نموده و سوم؛ نخست سالهایی که جنابعالی در دبستان به دیکته شب مشغول بودید ایشان پژوهش های لازم را انجام داده و نتایج را با جوهر و هنر تخیل و هنرمندی به رشته تحریر درآورده! ایشان چقدر با سخاوت بوده و چقدر خلوص داشته که روش کار خود را به سادگی بیان نموده،شما برای رد نوشته های ایشان چه پژوهشی کرده اید؟ چقدر ناشیانه از برهان خلف استفاده نمودید! برای بلند نشان دادن قد خودتان با دست های بی هنرتان روی شانه دیگران فشار نیارید

متاسفانه هرچه بیشتر در این نظرات مطالعه کردم، کمتر نقد مودبانه و مستدل دیدم، و حال آنکه اینجا خبرگزاری فلان و بهمان نیست که مخاطبش هرکسی باشد! چقدر تعصب؟ چقدر بی ادبی؟ چقدر... افسوس