سرویس بینالملل خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - امروز، اول ژوئن ۲۰۲۶، صد سال از تولد مریلین مونرو، اسطوره بیبدیل سینما، میگذرد. در آستانه این سالگرد، ملیسا دانیزه، نویسنده نشریه «دنیای زنان» در مقالهای با عنوان «۷ کتاب محبوب مریلین مونرو، از عاشقانهها تا کلاسیکها و کتابی که او آن را بینهایت الهامبخش مییافت» به سراغ کتابخانه شخصی این بازیگر رفته و فهرستی از خواندههای موردعلاقه او را منتشر کرده است.
دانیزه در ابتدای نوشتهاش تأکید میکند که مریلین مونرو فراتر از چهرهای جذاب و بازیگری درخشان، کتابخوانی مشتاق بود. به گفته یکی از کارگردانانش، او در تمام مکانها، در سفر، پشت صحنه و خانه، کتاب میخواند. نقل است که وقتی از او پرسیدند چرا «نامهها به یک شاعر جوان» اثر راینر ماریا ریلکه را خریده، پاسخ داد: «شبهایی که کار دیگری ندارم، میروم به کتابفروشی پیکویک در بلوار هالیوود و تصادفی کتابها را باز میکنم. وقتی به صفحه یا پاراگرافی برمیخورم که دوست دارم، آن کتاب را میخرم.»
نویسنده همچنین به کتابخانه شخصی مونرو با بیش از ۴۰۰ جلد کتاب در ژانرهای گوناگون اشاره میکند و مینویسد که گیل کراتر به زودی رمانی با عنوان «مریلین و کتابهایش: زندگی ادبی مریلین مونرو» منتشر خواهد کرد. در ادامه، این گزارش هفت کتاب محبوب از نگاه مونرو را مرور میکند و برای آشنایی با این کتابها از تصویر جلد برگردان فارسیشان استفاده شده است.
«گتسبی بزرگ» اثر اف. اسکات فیتزجرالد
کتاب محبوب دوران جاز. داستان نیک کاراوی و همسایه میلیونر مرموزش، جی گتسبی، که در پشت مهمانیهای افسانهایاش، عشق ازدسترفتهای به نام دیزی را دنبال میکند. ملیسا دانیزه مینویسد که «در زیر تمام جذابیت، داستانی تاریکتر از اشتیاق، توهم و دلشکستگی نهفته است.»
«زندگی سخت» اثر مارک تواین
کتاب خندهدار مورد علاقه مریلین. تواین در این سفرنامه طنزآمیز، ماجراهای سفرش به غرب آمریکا و هاوایی را روایت میکند و با شخصیتهای عجیبی مانند جویندگان طلا و یاغیان روبهرو میشود.
«اولیس» اثر جیمز جویس
به نوشته دانیزه، میان طرفداران پروپاقرص مونرو بر سر این که کدام کتاب محبوب اول اوست بحث وجود دارد، اما «اولیس» اغلب در صدر قرار میگیرد. داستان یک روز عادی در دوبلین، ۱۶ ژوئن ۱۹۰۴. ایو آرنولد، عکاس مشهور، عکسی از مریلین در حال خواندن این کتاب گرفته و نقل کرده: «مریلین گفت اولیس را همیشه در ماشینش نگه میدارد و مدت زیادی است که آن را میخواند. گفت صدای آن را دوست دارد و آن را با صدای بلند برای خودش میخواند.»
«مادام بوواری» اثر گوستاو فلوبر
داستان زنی جوان به نام اما بوواری که در ازدواجی خفقانآور گرفتار شده و از طریق خیالپردازی و روابط پنهانی به دنبال رهایی میگردد. این کلاسیک فرانسوی نیز در قفسه کتابهای مریلین حضور داشت.
«آشفتگیهای کوچک انسان» اثر گریس پالی
مجموعهداستانی از سال ۱۹۵۹ که نگاهی زیرکانه و انسانی به درامهای کوچک زندگی روزمره دارد. دانیزه معتقد است به راحتی میتوان تصور کرد که مریلین با شخصیتهای زن این کتاب، باهوش، آسیبپذیر، سرسخت و نادرست درک شده، ارتباط برقرار میکرده است. این کتاب به فارسی برگردانده نشده.
«پیامبر» اثر خلیل جبران
الهامبخشترین کتاب از نگاه مونرو. خود او در سال ۱۹۵۳ گفت: «پیامبر اثر خلیل جبران بسیار الهامبخش است. کموبیش، الگویی برای زندگی روزمره است.» این مجموعهنوشتههای شاعرانه از سال ۱۹۲۳ تا کنون جزو پرفروشترین کتابهای جهان باقی مانده است.
«در جاده» اثر جک کرواک
رمان «در جاده» نوشته جک کرواک، یک اثر کلاسیک و تأثیرگذار در سبک بیتنیک است و یکی از آثار مورد علاقهی مطلق مریلین مونرو بود. داستان، نویسندهی جوان، سال پارادایس و دوست پرشور و جذابش دین موریارتی را دنبال میکند که در جستجوی آزادی و هدف، در سراسر آمریکا سفر میکنند. این رمان که در سالهای پس از جنگ جهانی دوم اتفاق میافتد، انرژی نسلی را به تصویر میکشد که به کلوپهای جاز، مهمانیها، ماشینهای سریع و ماجراجوییهای خودجوش جذب میشود.
نویسنده، ملیسا دانیزه، مقاله خود را با این جمله به پایان میبرد که «مریلین در پس تمام آن جذابیت و دوربینها، کتابخوانی مشتاق با عشقی عمیق به کتاب بود» و پیشنهاد میکند علاقهمندان برای اطلاعات بیشتر، کتاب «مریلین و کتابهایش» اثر گیل کراتر را دنبال کنند.
به مناسبت یکصدمین زادروز مریلین مونرو (اول ژوئن ۱۹۲۶ – اول ژوئن ۲۰۲۶)، این گزارش مروری بود بر قفسه کتابهای زنی که همیشه چیزی فراتر از صفحه نقرهای سینما داشت.
نظر شما