به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در مشهد، غلامحسین مظفری، عصر جمعه در آیین بزرگداشت فردوسی در آرامگاه این شاعر نامی در توس بیان کرد: متاسفانه بیش از ۱۰ سال است که ستاد احیای توس جلسهای نداشته و همه مدیرانِ استانی طی جلساتی به این نتیجه رسیدند که توس، این سرمایه گرانسنگ را آنگونه که در شأن فردوسی بزرگ است پاس بداریم؛ بنابراین با تصویب شورای شهر، لایحه شهرداری و همراهی فرمانداری، شهرداری منطقه تاریخی توس کار خود به زودی آغاز خواهد کرد و تصویب این محدوده بهعنوان «منطقه تاریخی و ویژه توس» فرصت بسیار خوبی برای این منطقه است و منطقه تاریخی توس میتواند پاسخگوی بخش زیادی از نیازهای فرهنگی، اجتماعی و هویتی مشهد باشد.
مظفری ادامه داد: آرامگاه فردوسی سرمایهای ارزشمند و گرانسنگ است که باید آن را بیش از گذشته قدر بدانیم. نسل جوان امروز منتظر است ببیند ما برای مفاخرمان چه اقداماتی انجام میدهیم، اگر ما برای بزرگانمان کاری شایسته تقدیر و ماندگار نکنیم، نباید توقع داشته باشیم جوانان قدر بزرگان و مفاخر کشور را بدانند و با آنها ارتباط بگیرند.
استاندار خراسان رضوی تاکید کرد: اگر ادعا داریم که این منطقه، منطقه خاصی است، باید توجه خاص و نگاه خاص هم به آن داشته باشیم. باید این منطقه دارای شهردار باشد و جلسات ستاد احیای توس فعال شوند.
برگزاری سیامین سالگرد اهدای یادداشت رهبر شهید درباره آرامگاه فردوسی
مظفری عنوان کرد: تیرماه امسال، سیامین سالی است که رهبر شهید انقلاب، در این مکان یادداشت ارشمندشان را درباره فردوسی مرقوم فرمودند و به تعبیر من، فرمان صادر کردند. لذا همزمان با تیرماه امسال سیامین سالگرد مرقومه رهبر شهید را با حضور همهٔ بزرگان و اندیشمندان در آرامگاه فردوسی برگزار خواهیم کرد.
مظفری خاطرنشان کرد: امروز خوشبختانه سند رسمی تک برگ باغ آرامگاه فردوسی به نام میراث فرهنگی و دولت تنظیم و رونمایی شد. به عنوان یک خراسانی افتخار میکنم که همه ما در کنار هم از این فرصت و این گوهر گرانقیمت به خوبی استفاده میکنیم و امیدوارم بتوانیم قدمهای مؤثری در توسعهٔ این مکان برداریم.
فردوسی، آیینهای برای صداها
سیدحسن حسینی، فرماندار مشهد نیز در این مر اسم بر بازخوانی معاصر شاهنامه و توسعه منطقه توس برای تقویت هویت ایرانی تاکید کرد و گفت: از حکیم نظامیِ گنجوی آموختهایم که «همه عالم تن است و ایران، دل» و اکنون باید اقرار آورد که «دلِ دلِ ایران» حکیم سخنسرای توس، «ابوالقاسم فردوسی» است. او که جان ایرانی را به جهان جاودانی گره زد. جوانمردی که نام و نانش را در خطرِ ایمانش افکند. ایمان به نیکپنداری، درستگفتاری و راستکرداری. انسان موجودی است زبانمند و جز در کالبدِ زبان نمیتواند خویشتنِ خویش را بازیابد و خود را تعریف کند. فردوسی، امکان بازیابیِ انسانِ ایرانی را فراهم آورد. هویت ایرانی تا همیشه مدیون اوست.
وی افزود: جادوی جاودان فردوسی نه فقط این است که زبان گرانمایه فارسی را از شر میانمایگی رهاند و کبوتر این زبان گرانسنگ را بالا و بلند به پرواز درآورد، بلکه او امر خطیر آشتی میان ماهیتِ ملی و هویتِ دینی را محقق ساخت. فردوسی را بایستی به راستی و درستی آیینهای برای صداها دانست. او رؤیای «یگانگی در چندگانگی» را تعبیر کرد و نشان داد ایران و ایرانیان چگونه در حساسترین لحظاتِ زندگیِ خویش، بیآنکه دست از آرمانهایشان بردارند، انعطافپذیر میشوند و بدینترتیب امکان بقای خویش را تدارک میبینند. بر این اساس شایسته است که فردوسی بزرگ را آموزگار راستینِ تابآوری نیز بدانیم. ما هنر زیستن در زمانه دشوار را نیز، هم از او میتوانیم آموخت. تمدنِ ایرانی در جغرافیایی سخت بالیده و پرورده شده است. این تمدن به زیرساختهایی استوار همچون روایتِ فردوسی از جهانِ ایرانی گره خورده است و از همین روست که خیال باطل نابودسازی تمدنِ ایرانی با از بین بردن جادهها و پلها هیچگاه ممکن نخواهد شد. تمدنِ پایدارِ ایرانی، نرمافزارانه قد کشیده است نه با وابستگی به سختافزار ناپایدار. ایران مانده است زیرا قرنها و قرنهاست که در جنگِ روایتها، استادی بزرگ همچون فردوسی قصهگوی این قوم بوده است.
فرماندار مشهد خاطرنشان کرد: فردوسی و شاهنامه جاویدانش را بارها و بارها خوانده و شنیدهایم. جان جهانِ ایرانی با روایت این مرد بزرگ آمیخته است. ایرانیان همواره حکیم سخنسرای توس را قدر دانسته و بر صدر نشاندهاند. این ارجگذاری لازم است و اما کافی نیست. امروز باید، ضمن گسترشِ کیفیتمندِ منطقه ویژه توس و اتخاذ راهکارهای ویژه برای اداره آن، خوانشهای معاصرانه از کهنمتنها، بهویژه شاهنامه را، در برنامه خویش قرار دهیم. اکنون باید به این پرسش ذهنسوز پاسخ داد که شاهنامه فردوسی برای ایران امروز و مسائل گوناگونش چه آموزهای را عرضه میکند؟ این رسالتی بزرگ بر دوش فرزندان فردوسی است که این شیوه مواجهه با متن را پی بگیرند و به جهانیان نشان دهند که اندیشه ایرانی، ریشه در آبهای هزاره دارد و با جادوی جام کهن خویش میتواند سهمی بهسزا در ساختنِ جهان نوین داشته باشد.
حسینی با اشاره به دو جنگ تحمیلی اخیر گفت: این دو جنگ غیرحقوقی و غیراخلاقی طی یک سال، نشان داد که مردم چگونه در زمانه بحران، گِرد گوهر ایران یکپارچه میشوند و فریاد میزنند «دریغ است ایران که ویران شود / کنام پلنگان و شیران شود». ما از فردوسی و کوششِ بیدریغِ او آموختهایم که جان را به جانان گره زنیم و تن را به وطن. ایران همواره ایرانشهر خواهد بود و خواب پریشان ایرانستان شدن، همیشه آشفته خواهد ماند.
پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی
در بخش دیگری از این رویداد پیام آیتالله سیدمجتبی خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت بزرگداشت حکیم توس، فردوسی بزرگ و پاسداشت زبان فارسی قرائت شد.
محمدرضا قلندر شریف، شهردار مشهد نیز در ادامه این مراسم گفت: روزی که فردوسی ناراحت و دلآزرده از دربار سلطان محمود غزنوی خارج شد، شاید فکر نمیکرد امروز به این جایگاه بزرگ برسد و برگزاری مراسم گرامیداشتاش برای مردم ایران اینقدر مهم بشود.
وی افزود: حماسه و حماسهسرایی ایرانیان اسلامی ریشه در تاریخ دارد و ملت ایران آن را به اوج رساندهاند، ایرانیان به عنوان ملتی حماسهگر، حماسهسرا، ولایتمدار و عاشق سرزمین و پرچم جانشان را فدا میکنند.
قلندرشریف بیان کرد: فردوسی که زبان فارسی را زنده کرد میگوید: «عجم زنده کردم در این سالِ سی» در زمانی که فرهنگ و ادب عربی در خراسان رایج بود و برای شاعران و اهل علم، فرهنگ و ادب، سرودن شعر به زبان عربی افتخار محسوب میشد، او تکلیفمدار، آگاهانه و هوشیارانه، راه دیگری را انتخاب کرد که سرودن شاهنامهای حماسی به زبان فارسی برای زنده نگه داشتن هویت ملی ایرانی بود.
قلندرشریف ابراز کرد: این روزها، شاهنامه در لحظهلحظه این سرزمین جاری است؛ شاهنامهای که بر زبان ملت ایران جاریست، مقتدرانه و آگاهانه است. فردوسی خوب سروده بود و خوب فرهنگی را در ایران، در آداب و ادبیات ایران جاری کرد.
به گزارش ایبنا؛ پخش سخنان رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره فردوسی، شعرخوانی ملیحه آخوندی، مصطفی جلیلیان مصلحی، مجتبی ابوالقاسمی و حسین سیدبَر، نقالی داستان ضحاک با همراهی و ضرب نوازی پهلوان رستم و اجرای سرودِ گروه «یاران خراسانی» که متشکل دختران و پسران خراسانی بود، بخشهای مختلف این مراسم بود.
نظر شما