به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، آیین سوگ اربعین شهادت «امینِ ایران» با حضور جمعی از اهالی فرهنگ، هنر و رسانه، یکشنبه(۲۳ فروردین) در تالار وحدت برگزار شد. این آیین به مناسبت چهلمین روز شهادت رهبر فقید انقلاب، به گرامیداشت یاد و نام و بازخوانی ابعاد شخصیتی و فرهنگی ایشان اختصاص داشت.
در آغاز مراسم که حسن سلطانی، اجرای آن را بر عهده داشت، گروه موسیقی پس از اجرای سرود جمهوری اسلامی، قطعات «ای وطن» و «ای ایران» را برای حاضران نواخت. در ادامه نیز پس از نمایش کلیپی از تصاویر رهبر شهید، افشین علا، ضمن ابراز تسلیت، شعر خود را قرائت کرد.
این شاعر در تشریح آخرین خاطره خود در دیدار با رهبر شهید، گفت: آخرین خاطره من از رهبری شهید، به دیداری در سال قبل مربوط میشود که جهت اقامه نماز خدمت ایشان رسیدم. پس از نماز، ایشان از من خواستند اگر مطلبی دارم بیان کنم و با فروتنی و مهربانی حدود ۱۰ دقیقه درباره موضوعی که مرا آزار میداد سخن گفتند. امید دارم در حمله وحشیانه قوم مغول به مسکن رهبرمان، این اسناد محفوظ مانده باشد تا همگان ببینند که شخص اول کشور و رهبر امت، با تمام مشغلهها و مسئولیتهای سنگینی که در سطح جهان اسلام بر دوش داشتند، باز هم به صورت جزئی به امور رسیدگی میکردند تا باری از دوش فرد ناچیزی چون من برداشته شود.
علا افزود: بگذریم که به همین دلیل و چون افرادی مانند من مورد محبت ایشان بودیم، چه ناسزاها و تهمتهایی که نشنیدیم. البته فحش از رسانههای معاند و بیگانه، افتخار است. در میان اهالی فرهنگ و هنر نیز کسانی که صاحب عقیدهاند و خود را به مواهب دنیوی آلوده نکردهاند، نزد من محترمند. اما درد اصلیام از کسانی است با یقههای بسته، که در همین نظام به جایگاهی رسیدهاند، بر مسندها تکیه زدهاند، به ما فحاشی میکردند و امروز عزادار امامشان شدهاند! مگر جرم ما چه بوده است؟
محمدمهدی عسگرپور، مدیرعامل خانه هنرمندان و کارگردان سینما، سخنانی را با حاضران در میان گذاشت و با اشاره به تجربه شخصی خود در مواجهه با تحولات اخیر، بیان کرد: بهنظر میرسد برای توصیف آنچه امروز با آن روبهرو هستیم، با کمبود واژه مواجه شدهایم؛ موضوعی که بسیاری از همکاران نیز آن را تجربه کردهاند.
به گفته وی، این ناتوانی در بیان تا حد زیادی ریشه در فقدانها دارد، اما همزمان، تحولاتی که در کشور رخ داده، بهویژه در عرصه وفاق، ابعاد تازهای پیدا کرده است.
عسگرپور افزود: آنچه اکنون در جامعه مشاهده میشود، جدیتر شدن برخی نمادها ازجمله پرچم است؛ نمادی که پس از سالها، حضوری پُررنگتر یافته و به بخشی از زیست روزمره مردم تبدیل شده است.
وی همچنین با اشاره به تحولات بینالمللی اظهار کرد: در سطح جهانی نیز شاهد صفبندیهای مشخصتری هستیم؛ برخی دشمنیها آشکارتر شده و در مقابل، در داخل کشور، میان کسانی که وجوه مشترک بیشتری دارند، همگرایی افزایش یافته است.
وی ابراز امیدواری کرد، اشتراکات به تقویت وحدت ملی بینجامد و همه مردم ایران، با وجود تفاوتها، حول ارزشهای مشترک گرد هم آیند.
فرییا یوسفی، شاعر، در ادامه قطعه شعری را به رهبر شهید انقلاب تقدیم کرد.
داوود فتحعلیبیگی، کارگردان نمایشهای ایرانی، در ادامه مراسم به سخنرانی پرداخت. وی با اشاره به بخشی از فرمان امام علی(ع) به مالک اشتر درباره ضرورت تخصیص وقت حاکم برای مردم و فراهمکردن امکان گفتوگوی بیواسطه، اظهار کرد: به باور من، دیدارهایی که حضرت امام(ره) برگزار میکردند، چه به صورت جلسات خصوصی و چه عمومی، نمونهای روشن از همین توصیه بود و ایشان در عمل، بخشهایی از این فرمان را با رفتار و منش خود تحقق بخشیدند.
فتحعلیبیگی، در ادامه با نقل خاطرهای از دیدار جمعی از هنرمندان با رهبر شهید، گفت: پس از انجام تشریفات، جلسه در فضایی صمیمی و ساده برگزار شد؛ در اتاقی با چیدمانی بیآلایش که حاضران، دایرهوار نشسته بودند. پس از اقامه نماز عشاء، رهبر شهید وارد جمع شدند و با اعلام «گفتوگوی آزاد»، شرایط را برای بیان مستقیم دیدگاهها فراهم کردند.
این هنرمند پیشکسوت افزود: در آغاز جلسه، هنگامی که یکی از حاضران برای سخن گفتن به احترام ایشان ایستاد، رهبر شهید تأکید کردند که بنشیند؛ همین رفتار، فضای جلسه را بسیار خودمانی کرد. سپس حاضران بهترتیب نظرات خود را مطرح کردند؛ از گله و نقد تا پیشنهاد. من نیز نکاتی درباره نمایشهای ایرانی بیان کردم و ایشان همزمان برخی نکات را یادداشت میکردند.
فتحعلیبیگی، با اشاره به اینکه در پایان جلسه رهبر شهید نیز نکاتی را بیان کردند، گفت: یکی از مباحث مهمی که ایشان مطرح کردند، تعریف «هنر دینی» بود که متأسفانه کمتر منتشر شده است. بهطور ضمنی میتوان گفت از نگاه ایشان، هنر دینی آن هنری است که انسان را به نیکی، پاکی و انسانیت فراخواند و از آلودگیها دور نگه دارد؛ نوعی «امر به معروف» در عرصه هنر.
وی همچنین یادآور شد؛ در همان جلسه، پیشنهادی درباره ایجاد رشته نمایشهای ایرانی در برخی دانشکدههای هنری مطرح کرد؛ پیشنهادی که حتی مکتوب هم نبود، اما رهبر شهید پس از جلسه تأکید کردند آن را به دست ایشان برسانند تا بررسی شود. بعدها رونوشت آن نامه از دفتر مقام معظم رهبری به دانشگاه ارسال شد، اما نتیجه نهایی آن مشخص نشد.
فتحعلیبیگی، در جمعبندی این خاطره بیان کرد: آنچه برای من برجسته بود، سادگی و تواضع در رفتار عالیترین مقام کشور بود؛ اینکه در کنار دیگران، همچون مردم عادی مینشستند و بیواسطه به سخنان آنان گوش میدادند، الگویی ارزشمند است که باید از آن آموخت.
ناصر فیض، شاعر نیز در این آیین با اشاره به خاطراتی از رهبر معظم انقلاب اظهار کرد: دیدار با ایشان سرشار از ظرافت، بلاغت و هوشمندی بود. کسانی که فرصت دیدار با رهبر انقلاب را داشتهاند، خاطرات فراوانی دارند و آیندگان برای تحلیل آن خاطرهها خواهند کوشید.
وی ادامه داد: در یکی از جلسات دیدار با رهبر انقلاب، طبق روال شعرخوانی، نوبت به من رسید؛ جلسه در عصر برگزار میشد و جوانی خواست دو شعر بخواند. مجری جلسه نیز به او گفت دو شعر بخواند. آن شاعر جوان گفت، اگر رهبر اجازه بدهند، یک شعر درباره شما بخوانم. رهبر انقلاب، علاقه نداشتند درباره خودشان شعری خوانده شود و یکبار در واکنش گفتند: حیف این ذوق نیست؟ سپس شاعر جوان شعر دوم خود را خواند؛ شعری که سراسر اعتراض به مسائل فرهنگی، سیاسی و... بود. پس از پایان شعر، رهبر انقلاب فرمودند: این شعر هم که درباره ما بود.
فیض افزود: شعری که آن جوان خواند، سراسر اعتراض اجتماعی- سیاسی داشت و مخاطبان نیز بسیار آن را تشویق کردند. با وجود حال و هوای اعتراضی شعر، هیچ مشکلی در آن دیده نمیشد.
این شاعر نیز به یاد رهبر شهید، شعر خواند.
در ادامه این آیین، محمد فضائلی، عضو دفتر حفظ و نشر آثار آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای، با اشاره به ابعاد شخصیتی رهبر شهید، گفت: بهجرأت میتوان گفت، با شخصیتی مواجه هستیم که از منظرهای گوناگون قابل توصیف است؛ فردی که گویی خطی ممتد از دریافت مدالهای افتخار بود، مدالهایی که بسیاری از آزادگان و شرافتمندان جهان به داشتن یکی از آنها مباهات میکنند، اما او همه این مدالها را یکجا داشتند و شهادت، مدال آخر بود.
وی با اشاره به سابقه مبارزاتی رهبر شهید، افزود: پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، در دوران منحوس پهلوی، ایشان افتخار مبارزه با نظام طاغوت را به دست آوردند؛ بارها دستگیر و شکنجه شدند؛ هر یک از مراحل، مدالی پُرافتخار برای یک انسان آرمانگرا و شریف است.
فضائلی، با بیان اینکه پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز افتخارات متعددی نصیب ایشان شد، ادامه داد: با آغاز جنگ تحمیلی، افتخار رزمندگی را به دست آوردند و این مدال را نیز بر سینه خود نشاندند؛ بهگونهای که با لباس رزم از میدان جهاد به تهران میآمدند، نماز میخواندند و مجددا به میدان بازمیگشتند. این روحیه در آثار مکتوب نیز بازتاب پیدا کرده است و بخشی از روایتها به دوران حضور ایشان در دفاع مقدس اختصاص دارد.
وی با اشاره به دوران جانبازی رهبر شهید، گفت: ایشان در ادامه مسیر، به مقام جانبازی نیز نائل آمدند که میدانیم در پی اقدام یک گروهک شریر، تا مرز شهادت پیش رفتند اما بهگونهای معجزهآسا نجات یافتند. در نهایت نیز پُرافتخارترین و زیباترین مدال، یعنی شهادت، به دست خبیثترین انسانها بر گردن ایشان آویخته شد.
فضائلی بیان کرد: کمتر میتوان شخصیتی را یافت که مجموعهای از این افتخارات را یکجا در کارنامه خود داشته باشد؛ هرچند آنچه میبینیم، تنها ظاهر ماجراست و مراتب حقیقی و الهی آن نزد خداوند متعال روشن است.
عضو دفتر حفظ و نشر آثار آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای، در ادامه به خاطرهای اشاره و بیان کرد: در جمعی از روزنامهنگاران در سال ۱۳۹۶، در یکی از جلسات پنجشنبهشب که با هدف شنیدن برگزار میشد، خدمت ایشان رسیدیم. در ابتدای جلسه تأکید کردند که «این جلسه برای شنیدن است» و همین هنر شنیدن، برای یک مسئول، درسی مهم برای دیگران به شمار میرود.
فضائلی، بیان کرد: در آن جلسه، موضوعات مختلفی مطرح شد، اما یکی از نکاتی که ایشان بر آن تأکید ویژه داشتند، رعایت اخلاق در فضای رسانهای بود. ایشان این مسئله را بهعنوان یک اشکال مطرح کردند که گاه رسانهها، آنگونه که شایسته یک نظام اسلامی است، به اخلاق پایبند نیستند.
وی ادامه داد: ازجمله مصادیقی که ایشان به آن اشاره کردند، «قول به غیر علم» بود؛ موضوعی که در مباحث فقهی نیز مورد توجه قرار گرفته است. تأکید ایشان این بود که آنچه علم به آن نداریم، نباید منتشر یا ابراز کنیم. امروزه در فضای مجازی میبینیم که برخی بدون اطلاع، مطالب غیرموثق را بازنشر میکنند که منشأ شکلگیری ذهنیتهای منفی نسبت به افراد، مسائل کشور و نظام میشود.
عضو دفتر حفظ و نشر آثار آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای در بخش دیگری از سخنان خود به سلوک علمی رهبر شهید اشاره کرد و گفت: ایشان برای آغاز مباحث درسی خود، بهویژه در موضوع موسیقی، سالها به مطالعه آثار و فتاوای پیشینیان پرداختند و اگر اشتباه نکنم، حدود ۷۰ تا ۸۰ جلسه، به بررسی این موضوع اختصاص دادند که نشاندهنده دقت و وسواس علمی ایشان است.
وی همچنین به سبک زندگی رهبر شهید اشاره و بیان کرد: ایشان سالهای طولانی روی زمین مینشستند و زندگی سادهای داشتند، اما در مقطعی به توصیه پزشکان از نشستن روی زمین منع شدند و از آن پس از صندلی استفاده میکردند، حتی در انجام تعقیبات نماز نیز این وضعیت رعایت میشد.
فضائلی، با بیان اینکه این مسیر، مسیر ایستادگی برای عزت، شرافت و استقلال کشور است، افزود: ایستادگی برای سربلندی ایران و حفظ عزت ملت تا پای جان، مسئله کوچکی نیست و همه ما، بهویژه فعالان عرصههای مختلف از جمله هنر و رسانه، باید خود را در قبال این مسئولیت متوجه بدانیم و در پاسداشت این عظمت و استمرار این راه بکوشیم.
در ادامه این آیین مهدی قزلی، داستاننویس با اشاره به تجربه نگارش گزارش ۱۰ دیدار سالانه شعرا در ماه رمضان با رهبر شهید گفت: این دیدارها اینگونه بود که رهبر انقلاب قبل از نماز کتابهای شعرا را ملاحظه و بعد از نماز گفتوگو میکردند. رهبر انقلاب بسیاری از این کتابها را دیده بودند و هدیه دهنده کتاب را میشناختند.
وی افزود: آرزوی نویسندهها این است، شخصیتی در این سطح از فرهیختگی، فارغ از جایگاه سیاسی اثرشان را ببیند. سالها گذشت تا در یکی از این دیدارهای رمضانی، حضرت آقا به من که رسیدند وقتی سلام کردم گفتند سلام آقای قُزلی و وقتی نشستم تصورم این بود، معرف من به ایشان، در تلفظ فامیلی من، اشتباه کرده است.
قزلی ادامه داد: وقتی افطار کردیم، کم کم خاطرم آمد، آقا من را به نامی که با شوخی در کتابم با اسم من شده، یعنی قَزلی شوخی کردند. فهمیدم ایشان با توجه به جزییات، کتاب مرا خواندهاند.
وی ادامه داد: مدتی قبل، در یک برنامه ادبی بینالمللی، یک نفر از من پرسید: «چطوری با ایرانی بودن؟» گفتم در تاریخ و جغرافیایی هستم که شما آرزوی آنرا دارید. گفتم ما امکان ندارد در اعلام نشانی مکانی، به یکدیگر، نام یک ادیب یا شهید را بیان نکنیم. من در کشوری هستم که رهبرش با شعرا و ادبا قرارهای منظم دارد؛ در بومی هستم که شخص اول مملکت در دهه دوم زندگی حداقل یکهزار عنوان رمان خوانده است. گفتم در کشوری هستم که مهمترین رویداد بینالمللی و فرهنگی آن، نمایشگاه بینالمللی کتاب و حضور رهبر در این رویداد است. کشوری که دفتر رهبر آن کتابخانه است. شخص مقابل من گفت: «حتما میخواهی بگویی کتاب تو را هم خوانده» و گفتم بله کتاب من را خوانده و بر کتابم نوشته است.
در ادامه این آیین، محمدرضا دوستمحمدی، تصویرساز و گرافیست نیز خاطراتی را از دیدار با رهبر شهید و انتخاب اسم پسرش توسط ایشان برای حاضران تعریف کرد.
محمدرضا دوست محمدی، طراح گرافیک و تصویرگر به نمایندگی از هنرمندان هنرهای تجسمی در این آیین خاطرات خود از دیدار با رهبر معظم انقلاب را روایت کرد.
وی با ابراز خرسندی از حضور در آیین «امین ایران» گفت: ابتدا گمان میکردم، رهبر انقلاب، با افراد و اقشار خاصی مانند شاعران و سینماگران دیدار میکنند. در نهایت دیدار نصیب این هنرمندان شد.
محمدرضا دوست محمدی، با اشاره به طرح نامگذاری فرزندش با رهبر شهید ادامه داد: یک اتفاق خانوادگی درباره انتخاب نام پسرم، در خانه ما شکل گرفته بود با سه نام سلمان، یوسف و صدرا. بنابراین فرزند دخترم از من خواست، انتخاب نام را با آقا در نظر بگیرم.
وی در ادامه در تشریح خاطره دیدار با رهبر انقلاب، بیان کرد: جلسه مانند جلسات غروب برگزار شد و حدود ۱۵ تا ۱۶ نفر حضور داشتند. نماز خواندیم نوبت به صحبت که شد پرسش من درباره اولویتبندی مسائل فرهنگی برای کودکان خردسالِ بود. آقا فرمودند هر چه بیشتر نهجالبلاغه امام علی(ع) بخوانید و براساس تشخیص راه پیدا کنید.
دوستمحمدی، افزود: یک دیگری از دوستان، در حوزه فرهنگ کسی مثل حاجقاسم را معرفی کنند تا هنرمندان پیرو ایشان باشند؛ آقا پاسخ دادند؛ فکر می کنید من به حاج قاسم گفتم این طور باش؟ حاج قاسم خودش با خدا ارتباط گرفت؛ مطالعه کرد و جهد کرد در نهایت شد حاج قاسم و پرچم در دست گرفت و حرکت کرد. من هیچکس را معرفی نمیکنم. خود شما باید اهل مطالعه و فهم باشید. این تاکید، برایم درس بزرگی بود.
این گرافیست، با اشاره به خاطره تعیین نام فرزندش با انتخاب رهبر شهید، بیان کرد: بعد از جلسه، سه نام سلمان، صدرا و سلمان را خدمت آقا گفتم، تا نامی را انتخاب کنند و ایشان نام سلمان را انتخاب کردند. خاطره دیگر اینکه همسرم خواسته بود، خرمایی را آقا با قرائت دعا متبرک کنند اما با توجه به محدودیتهای امنیتی، موفق نشدم اما یکی از دوستان، از آقا خواستند، قندهای یک قندان را با دعا متبرک کنند؛ در نتیجه تعداد در این تبرک سهیم شدند.
در ادامه احمد ابوالقاسمی، قاری قرآن، با اشاره به ارتباط مستمر رهبری با قرآن، گفت: چند دقیقهای خدمت فرزند ایشان، آقا مجتبی، رسیدم. صحبت به تلاوت قرآن کشیده شد. ایشان توضیح دادند که آقا از ساعت ۵ صبح که وارد دفتر کار میشوند، دستگاهی در آنجا تعبیه شده که با مجموعهای متشکل از ۳۰ تا ۴۰ سیدی، تلاوت قرآن، پیوسته پخش میشود و این صدا در تمام ساعات، حتی هنگام استراحت، متوقف نمیشود.
وی افزود: این علاقهمندی فراوان تنها به شنیدن اختصاص نداشت، بلکه رهبری فقید در مباحث تخصصی قرائت نیز ورود دقیق و عمیقی داشتند. بنده که بیش از ۴۰ سال در جلسات و محافل قرآنی، بهویژه در ماه مبارک رمضان، شرکت داشتم، بارها شاهد این دقتها بودم. گاهی از طریق دفتر، به قاریان پیام میفرستادند و نکات ظریفی درباره بخشهای آغازین یا پایانی تلاوت یادآوری میکردند؛ نکاتی که درک و تسلط بر آنها، نتیجه سالها تمرین و ممارست در این رشته است.
این قاری قرآن با اشاره به یکی از تلاوتهای خود، گفت: سوره «تغابن» را در محضر ایشان قرائت کردم که با استقبال روبهرو شد. معمولاً از تعداد «احسنت»هایی که ایشان بیان میکنند، کیفیت تلاوت را درمییافتیم؛ یک «احسنت» نشاندهنده تلاوت معمولی است، اما وقتی «احسنت» و «بارکالله» تکرار میشود، یعنی تلاوت تأثیرگذار و مطلوب بوده است.
ابوالقاسمی افزود: دو پرسش همواره در ذهنم مطرح بود؛ نخست اینکه آیا تلاوت من همراه با معنا و مفهوم است، یا تنها خوشآهنگ است و دوم اینکه آیا باید بهتدریج از تلاوت فاصله بگیرم و به سمت مفاهیم و تفسیر بروم؟ جالب اینکه پیش از مطرح کردن این سؤالات، در دیدار با ایشان، پاسخ آنها را بهگونهای دریافت کردم. در یکی از همین دیدارها، پس از تلاوت، فرمودند که هنوز تا رسیدن به نقطه ایدهآل فاصله وجود دارد و جای پیشرفت هست؛ نکتهای که برایم بسیار راهگشا بود.
وی با بیان یکی از بهیادماندنیترین خاطراتش افزود: پس از تلاوت سوره «جن» که از سورههای دشوار در قرائت به شمار میرود، با اشتیاق به سمت ایشان رفتم. هنگامی که خم شدم، ایشان سرم را به سوی خود کشیدند و در حرکتی غیرمنتظره، چندین بار حنجرهام را بوسیدند. این رفتار برایم بسیار شگفتانگیز و در عین حال موجب افتخار بود؛ اینکه رهبری با چنین جایگاهی و تسلطی بر قرآن، اینگونه قاریای را تشویق کنند. این لحظه، یکی از شیرینترین و ماندگارترین خاطرات من از دیدار نزدیک با ایشان است.
محمدعلی مهدویراد، پژوهشگر قرآن کریم، با اشاره به خاطرات و تجربیات خود از محافل دینی و قرآنی، اظهار کرد: از اوایل دهه ۵۰ با این فضا آشنا شدم و در مقطعی در خدمت مرحوم آیتالله دکتر علی شریعتی بودم. در آن دیدار، گفتوگو به جلسات آیتالله سیدعلی خامنهای معطوف شد. هنگامی که پرسیدند آیا ایشان را میشناسم، پاسخ منفی دادم و همین موضوع موجب شد تا در جلسات ایشان در مشهد حضور یابم.
این پژوهشگر قرآن ادامه داد: بخش قابلتوجهی از خاطراتم به دوران ریاستجمهوری و سپس رهبری ایشان بازمیگردد. در همان سالها نیز از مرحوم دکتر شریعتی شنیدم که با احترام و علاقهمندی از ایشان یاد میکردند و درباره جایگاه علمی و فکریشان سخن میگفتند.
مهدویراد افزود: عشق و انس ایشان با قرآن کریم و نهجالبلاغه بینظیر است و این پیوند عمیق، در شیوه تفسیرشان بهخوبی آشکار میشود.
وی در تبیین رویکرد تفسیری آیتالله خامنهای توضیح داد: از آغاز تاریخ تفسیر، دو رویکرد اصلی وجود داشته است؛ یکی نگاه تمدنی و دیگری رویکرد هدایتمحور برای ساختن انسان. تفسیر ایشان بهگونهای است که قرآن را به متن زندگی انسان نزدیک و مخاطب احساس میکند که آیات، ناظر به زمان حال و زندگی روزمره اوست.
این استاد حوزه و دانشگاه بیان کرد: بارها هنگام شنیدن سخنان ایشان، چنین احساسی داشتم که گویی قرآن بر زبان ایشان جاری است؛ بنابراین برای بسیاری از همسالان من، ایشان تنها یک استاد نبودند، بلکه جایگاه «مراد» را داشتند؛ جایگاهی فراتر از یک معلم یا مربی معمولی.
به گزارش ایبنا؛ سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، حسین سیماییصراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، معاونان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، محسن جوادی، معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، آزاده نظربلند، دبیرکل نهاد کتابخانه های عمومی کشور، ایوب دهقانکار، مشاور علمی، فرهنگی و مدیریتی معاون امور فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، علی منتظری، رئیس جهاد دانشگاهی، محمدعلی نادعلیزاده، مدیرعامل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مهرداد آگاهی، رایزن فرهنگی پیشین ایران در اتریش، زهرا بهروزآذر، معاون زنان ریاست جمهوری، محمدعلی ابطحی، رسول صدرعاملی، فریده سپاهمنصور، محمد شیری، الیاس حضرتی، رئیس شورای اطلاعرسانی دولت، احمد مسجدجامعی، وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی، محمدمهدی اسماعیلی، وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی، احمد احمدی، تهیهکننده سینما، حسین فرحبخش، تهیهکننده سینما، اتابک نادری، بازیگر، انسیه شاهحسینی، کارگردان، جهانبخش سلطانی، جعفر دهقان، محمد حاجی میرزایی، مدیرعامل بنیاد بازیهای رایانهای، حامد جعفری، رئیس بنیاد سینمایی فارابی، منوچهر شاهسواری دبیر ادوار جشنواره فیلم فجر، ازجمله حاضران این مراسم بودند.
نظر شما