سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا): بیستوپنجم شوال، سالروز شهادت حضرت امام جعفرصادق (ع) است. ایشان بهمدت ۳۴ سال (۱۱۴ تا ۱۴۸ق) امامت شیعیان را بر عهده داشتند که با خلافت پنج خلیفه آخر اموی یعنی از هشامبنعبدالملک به بعد و دو خلیفه نخست عباسی سفاح و منصور دوانیقی همزمان بود. در باب حیات امام صادق(ع) آثار متعددی منتشر شده است که از آن جمله است، کتاب «پیشوای ششم حضرت امام جعفرصادق (ع)» بهقلم گروهی از مولفان، که موسسه در راه حق در سال ۱۳۹۰ منتشر کرد.
کتاب وجوه گوناگون حیات امام جعفر صادق (ع) را برمیشمارد. گروه مولفین در این اثر، اخلاق، عبادات امام (ع)، ارتباط ایشان با زمامداران، مناظرات امام (ع)، مجالس چهارگانه رساله توحید مفضل، ارتباط با جهان غیب، یاران و شاگردان حضرت، و نهایتاً شهادت ایشان را مورد بررسی قرار میدهند.
پیداست که تاریخ پربار تشیع که تاریخ پرحادثه اسلام واقعی است، در هر برگ خود نمایشگر چهرههای راستین از انسانهایی است که هر یک در زمان خود، کشتی نجات جامعه و چراغ راه گمراهان بودهاند. اسلام اصیل، از دره هولناک سقیفه تا بهامروز همواره در چهره این بزرگمردان تجلی داشته است، درخت بلند دانش و فضیلت این بزرگواران، سایهسار آسودگی رهروانی بود که به حقیقت عشق میورزیدند و اسلام، خدا و محمد (ص) را بیشائبه دستبرد طاغوتها و ستمگران میجستند. در آفاق اسلام شیعی، درخشش عشق و پیروی سلسلههای چشمگیر است که با ستارگانی چون سلمان و ابوذر آغاز میشود. کیست که نداند این چشمهساران همواره زلال عقیده و عمل، امواجی از دریای وحی و نبوتاند و این سرفرازان دشتهای ایثار و امید، شاخههایی از درختان باغ امامت و عصمتاند؟!
مولفان معتقدند که امامت خاندان پاک پیامبر (ص) که تداوم راه رسول را با خون خویش پاس میداشتند و بر شانههای توانای خود، خورشید قرآن و توحید را حمل میکردند؛ برترین عامل نجات اسلام و حراست آن از دستبرد حرامیان تاریخ بوده است؛ و کسی جز آنکه کور باشد، یا چشم خویش را انکار کند، نمیتواند این حقیقت درشت درخشان را بر پیشانی زخمگین اسلام محمد (ص) نادیده بگیرد که هر سنگ از فلاخن دشمنان اسلام و متولیان کفر جاهلی به هرگونه و هر شکل بهسوی اسلام نشانه رفته است، یا بر سینه امامان شیعه فرود آمده است، یا بر سر پیروان راستین آنان.
بهعلاوه، قامت رسای پیشوایان سترگ ما، سپر هر سنگ و هر بلا میبود تا اسلام ناشکسته بماند و راهیان وادیهای دور قرون همواره بر سر چشمه زلال اسلام راستین، بیکدورت خاشاک کفر و ستم ره برند، و دیدیم که شایستگان این طریق به آن سرچشمه ره بردند؛ با آنکه دشمن از هیچ جنایتی فروگذار نمیکرد، آن سرچشمه روشن برای صاحبدلان روشن بین هرگز انباشته از خاک و پوشیده به خاشاک نماند.
مولای مکرم ما، ششمین خورشید آسمان امامت، بهمقتضای وقت و موقعیت، از درخشندهترین این سلاله شد. تابش علومش، اسلام را چنان در نور، احیا کرد که پیشتر درخشش شرف و شجاعت حسینی، اسلام را در خون تعمید داد. اگر اسلام، اسلام محمد (ص) است، پیام آن را در خون حسین (ع) و بیان آن را در آموزش جعفر صادق (ع) باید دید. مولای مکرم ما، صادق آلمحمد (ص)، بر ایمان و عقیده ما همان حق را دارد که جهاد علی، که صلح حسن، که خون حسین، که اشک زهرا و زینب.
امام بزرگوار جعفربنمحمد (ع) با نهضت علمی خود، افق معارف اسلام را چنان گسترش داد که دیگر توطئههای دربار خلیفهگان نتواند جلوی فوران انوار معرفت را سد کند؛ و میبینیم که یک نسل بعد هنگامی که هشتمین پیشوا و امام علیبنموسی (ع) به نیشابور وارد میشود، هزاران هزار جان مشتاق با تمام وجود سراپا گوشاند تا سخنی از پیشوای اسلام با تمام وجود بشنوند. اگر این توفیق را مقایسه کنیم با زمانی که امام بزرگوار زینالعابدین همراه اسرای خاندان نبوت به شام وارد میشد، و شامیان به تبلیغ دربار خلافت آنان را بیگانگانی میپنداشتند که علیه اسلام قیام کردهاند! و بعد مکانی نیشابور و دمشق را نیز در نظر بگیریم؛ درمییابیم که نهضت علمی امام صادق (ع) تا کجا پیشرفته و تا چه حد مؤثر بوده است.
سفره گسترده فیض امام (ع) چنان همهگیر و عام بود که نهتنها پیروان که حتی مخالفان نیز از آن بهرهور شدند، همه میدانیم که اولین امام فقه اهل تسنن ابوحنیفه افتخار آن را دارد که در مکتب پربار امام صادق (ع) علیهالسلام دو سال آموزش دیده است، و خود این دو سال را ریشه آگاهیهای فقهی خود میشمارد و معترف است که «اگر آن دو سال نمی بود نعمان(ابوحنیفه) هلاک بود.»
در مکتب صادق آلمحمد مردان نامآوری در علوم گوناگون تربیت شدند که هر یک در تاریخ معارف اسلامی چهرهای درخشان بهشمار میروند، زراره و محمدبنمسلم در فقه، هشام و مؤمن الطاق در فلسفهوکلام، مفضل و صفوان در معارف و عرفان، جابربنحیان در ریاضی و علوم تجربی و بسیاری مردان افتخارآفرین دیگر که هر یک از پایهگذاران علوموفنون اسلامی بهشمار میروند. همچنین فیضان علوم خدایی امام صادق (ع) چنان خیرهکننده و چشمگیر است که پس از سیزده قرن دانشمندان اروپا به تفکر و تعمق در تعلیمات علمی او پرداختهاند، و کتابها نگاشتهاند.
«پیشوای ششم حضرت امام جعفرصادق (ع)» در ۹۶ صفحه بههمت موسسه در راه حق منتشر شده است.
نظر شما