به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)؛ گردهمایی فعالان فرهنگی و میراث فرهنگی با عنوان حافظان میراث ایران در کاخ گلستان با حضور چهره‌های برجسته فرهنگی و هنری و اجتماعی و انجمن‌های مردم‌نهاد حوزه میراث فرهنگی و موزه‌داری در محل کاخ گلستان که در جنگ اخیر طی حملات امریکا و اسرائیل آسیب دیده است، روز گذشته ۱۵ فروردین برگزار شد.
هدف این تجمع هم‌اندیشی پیرامون شیوه‌های مراقبت از میراث فرهنگی ایران و محکومیت حملات اخیر و نیز جمع آوری طومار اعتراضی به نهادهای بین‌المللی بود.

در این مراسم پیام حکمت اله ملاصالحی استاد باستان شناسی دانشگاه تهران قرائت شد که در ادامه از نظر می گذرد:

محضر مبارک یک به یک میراث دوستان، میراثبانان و میراث‌داران میهن، سلام و عرض ادب و احترام دارم. همت و حضور یک به یکتان را در تجمع و در اعتراض به شرارت‌های نظامیان متجاوز صهیونی - آمریکایی، می‌ستایم.
هرچند بخت یارنیست و توفیق دست نداده است و سعادت نصیب نشده است؛ در تجمع اعتراضی بحق و بجا و بموقع شما میراث دوستان و میراث بانان و میرث‌داران مواریث فرهنگی مهین، علیه، جرم و جنایت جنگی که نظامیان متجاوز صهیونی- امریکایی مرتکب شده اند باشم؛ از دور و در سفر، همت و احساس مسئولیت و وظیفه شناسی و هوشمندی‌تان را می ستایم.
نحوه بودن و برآمدن و گشودگی وجودی انسان در جهان فرهنگی ست. فرهنگ ومواریت فرهنگی، زنده و عینی و واقعی‌ترین مصادیق و مظاهر انسان بودن ما و نحوه گشودگی وجودی و حضور و برآمدن انسان در جهان چونان انسان هستند.

وجه مشترک انسان بودن ما و وجه تمایز ما از گونه های دیگر جعرافیای طبیعی هستند. نسبت ما با فرهنگ و مواریث فرهنگی وجودی ست. همه سویه وفراگیر و لایه به لایه در هستی و حیات انسانی ما در جان و وجدان ما در روان و رفتارما، درحافظه جمعی و فردی ما در اندیشه و آگاهی ما در خرد و خیال ما در هرنَفَس و نبض زندگی ما و در یک کلام چونان خون در هر رگ و پیوند جامعه و زیست جهان انسانی ما شرَیان و سَرَیان و جریان دارند و جاریند.
نسبت ما با مواریث فرهنگی ما ژرف ریشه‌ای و وجودی ست. تعرض و تجاوز و تخریب مواریث فرهنگی، بناها و بافت های تاریخی، محوطه‌ها و مکان‌ها و آثار باستانی کشورها، تعرض به وجودیت انسان و تجاوز و تخریب موجودیت او و نحوه بودن و حضور انسانی او در جهان، چونان انسان است. جرم و جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت است.
از نهادها و سازمان‌های فرهنگی و حقیقی و حقوقی و قضایی و کیفری به ویژه سازمان فرهنگی جهانی یونسکو و دادگاه کیفری لاهه موکداً می خواهیم به مسئولیت خطیر و سنگین خود در محافطت از مواریث فرهنگی اعم از ملموس و ناملموس براساس معاهدات و میثاق جهانی که برشانه گرفته اند؛ عمل کنند و متجاوزان به مواریث فرهنگی به بناها و بافت‌های تاریخی و آثار باستانیِ ایران، ایرانِ تاریخی و فرهنگی. ایرانِ ریشه‌های انسان بودن ما را محکوم کنند و غرامت و هزینه بازسازی بناها و بافت‌های تاریخی و آثار باستانی ایران را از متجاوزان بستانند.

مآثرتاریخی و محوطه‌ها و مکان‌های باستانی، سنگرهای جنگ نیستند. پادگان های نظامی و انتظامی هم نیستند. مواریث جامعه و جهان بشری ما هستند. درختان گشن و تناور فرهنگ ومواریث فرهنگی ملت‌هایی را که ریشه در سنت و میراثی متعالی و معنویِ غنی و سرچشمه ای دارند و بر و ثمر می‌دهند و بار بر ارض تاریخ و در کام جامعه و جهان بشری ما می ریزند؛ با زخم زدن برپیکرشان نمی توان، بزیرشان افکند.
روح صالح قابل آفات نیست زخم برناقه بُوَد برذات نیست. ایران، چنین اقلیم و عالمی ست. از جامعه جهانی و کانون‌های مردم نهاد فرهنگی، حقیقی و حقوقی و قضایی و کیفری جهان، می خواهیم متعرضان و متجاوزان و مهاجمان و تخریب کنندگان مواریث فرهنگی کشور ما و بناها و بافت‌های تاریخی و محوطه ها و آثار باستانی دیگر کشورهایی را که مورد تعرض و تجاوز و تهاجم نظامیان شرور صهیونی - امریکایی قرارگرفته اند؛ محکوم کنند و غرامت گستره و حجم آسیب‌ها و تخریب‌ها را از متجاوزان بستانند و بی درنگ و تاخیر به مسئولیت و وظایف حقیقی وحقوقی خود در حفاظت از مواریث فرهنگی مشترک جامعه و جهان بشری ما عمل کنند و بی درنگ و تاخیر راه ومسیربازسازی بناها و بافت‌های آسیب دیده وتخریب شده را هموار و آغاز کنند.