سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) - محمد پویا قاسمی؛ از دید اسفندیار شهیدی تجربه کلاس سینما، نیازمند به دو عنصر اصلی و پیش زمینه بود، اگر فردی استعداد دارد، باید دانش و سواد بصری و سواد بیان بصری خود را توسعه بدهد و از امتزاج این دو بتواند معنا بیافریند و ایده اصلی فیلم را انتقال بدهد.

شهیدی سالیان سال تجربه حضور حرفه ای در سینما کاملا فشرده، کاربردی و بی دریغ به هنرجویان حاضر در کلاس ارائه می داد، آموزه هایی که شاید در هیچ کلاس آموزشی تجربه نکرده باشند. آنچه درکلاس اسفندیار شهیدی رخ می داد به اشتراک گذاشتن تجربه موفق و عملیاتی فیلمسازی بود! با این پرسش که چطور یک ایده ای درخشان را به زبان تصویر روایت کنیم؟ چگونه می توان‌ کلمه ‌را به تصویر ترجمه کرد؟ چگونه می توان با حفظ ایده ی اصلی فیلم از یک نما به نمای دیگر رفت و همزمان ریتم و ضرباهنگ را حفظ نمود؟ در یک کلام چگونه می توان در عین کثرت نماها در موقعیت های مختلف وحدت اثر را حفظ نمود؟ به موازات آن ظرایف زیبایی شناسی و ترکیب بندی تصویر را رعایت کرد؟ بازآفرینی حالات انسانی از طریق بازی با نور چگونه است؟ شادی یا غم را چگونه با استفاده از نور نشان بدهیم؟ ‌

کلاس استاد شهیدی خود سینما بود و عصاره ی از بهترین آثار سینمایی در یک یا دوساعت به هنرجو آموخته می‌شد. استاد شهیدی بهترین مدرس کلاس¬های آموزشی کارگردانی، فیلمبرداری و ترکیب‌بندی و هر آنچه که تجلی پیوند نظریه و عمل است، بود.

شاید برجسته ترین وجه اهمیت اسفندیار شهیدی، نقش او به عنوان استاد و مربی در سینمای ایران باشد. بایرام فضلی، مدیر فیلمبرداری سینما، درباره او گفت: "اسفندیار شهیدی از آن دسته استادانی بود که به معنای واقعی کلمه، دانشجو و دانش‌آموخته برایش معنی ویژه‌ای داشت. در تمام دوران دانشجویی شاهد بودیم که آنقدر به ما اهمیت می‌داد که از توجه، دقت و رفتارش شرمنده می شدیم" .

علی لقمانی از همکارانش نیز تأکید کرد که شهیدی طی سه، چهار دهه تأثیر بسیار زیادی بر فضای آموزشی کشور داشت و از معدود اساتیدی بود که با دغدغه و به صورت خلاق، شیوه‌های تدریسی را دنبال می کرد تا آنچه را که لازم بود به نسل های بعد آموزش دهد.

آثار ماندگار در سینما و تلویزیون

اسفندیار شهیدی کار حرفه ای خود را از سال ۱۳۶۵ با فیلمبرداری فیلم «تشکیلات» آغاز کرد. از مهمترین آثار او می توان به مدیریت فیلمبرداری سریال‌های ماندگار «پس از باران» (1379) «خانه‌ای در تاریکی» (۱۳۸۲)، «او یک فرشته بود» (1384) و «لبه تاریکی» (۱۳۸۴) اشاره کرد. همچنین فیلمبرداری فیلم‌های سینمایی «صخره همیشه سبز»، «خانه ای مثل شهر» و «ویرانگر» را بر عهده داشت. شهید همچنین در عرصه کارگردانی سینما نیز فعال بود و کارگردانی فیلم «مرضیه» با بازی ابولفضل پور عرب و مهناز اسلامی را در کارنامه داشت.

این سیاهه بی‌تردید به ارتفاع رفیعِ همت استاد اسفندیار شهیدی در امر آموزش و آموزه هایش نمی رسد و بی تردید صدها سخن مهم و کلیدی از قلم افتاده است، اما تلاشی است برای بیان گوشه ای از اقدامات هنرمندی که تمام توان خود را بی وقفه صرف آموختن هنر هفتم می کرد. بی تردید قله ای رفیع از هنر کشور پرکشیده که تا سالیان سال فقدان او جبران نخواهد شد. امید است این متن طبع لطیف او را بیاراید و تسلی برای دوستدارانش باشد.