سرویس فرهنگ و نشر خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) عبدالحسین آذرنگ در کتاب مبانی نشر کتاب درباره مفهوم «ناشران با آثار با ارزش و کم ارزش» آورده است:
«براساس معیارهای دیگری، ازجمله برپایه ارزش کار، میتوان ناشران را دسهبندی کرد. ناشرانی هستند که آثار معروف به «با ارزش و ماندگار» منتشر میکند و ناشرانی که ارزش آثارشان «سطحی و زودگذر» است. اینکه ارزش چیست و برچه اساس میتوان درباره ارزش داوری کرد، نکتهای است قابل بحث و کاملا نسبی.
در جامعه معمولا برپایه قراردادهایی، به آثار مختلف ارزشهای متفاوتی نسبت میدهند، یا مثلا براساس سهم و میزان تاثیری که آثار، مستقیما در پیشرفت و ارتقای سطح علمی، فرهنگی و پژوهشی میگذارد، درباره ارزش آنها داوری میکنند. ناشرانی که برای پُرکردن اوقات فراغت قشرهایی از جامعه کتابهای سرگرمکننده منتشر میکنند، متفاوت از ناشرانی هستند که آثارشان ذهنها را به تفکر و دقت میخواند، یا عرصه تازهای را با پژوهشی نو فراروی اهل تحقیق میگشاید.
مطمئنا ناشران دسته اول بیشتر به فروش و سود نظر دارند و ناشران دسته دوم به جنبههایی دیگر. ارزش آثار به نوعی تابع نظر و سلیقه خوانندگان است و چه سطح توقع خوانندگان بر اثر رشد فرهنگی بالاتر برود، سطح ارزشهای آثار هم به نسبت ارتقا مییابد.»
نظر شما