به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ناصر فکوهی با اعلام این خبر در کانال تلگرامیاش نوشت: داور شیخاوندی، جامعهشناس، استاد دانشگاه و نویسنده و مترجم گرانقدر، روز ۲۱ بهمن ۱۴۰۴، در تهران درگذشت. دکتر شیخاوندی از مهمترین و تاثیرگذارترین چهرههای جامعهشناسی چند دهه گذشته در ایران به شمار میآمد؛ دوستی عزیز و استادی خستگیناپذیر که عضو پیشکسوت انجمن جامعهشناسی ایران بود و بیش از دو دهه نیز در شورایعالی موسسه انسانشناسی و فرهنگ حضور داشت. دکتر شیخاوندی از ابتدای فعالیتهای ما در این موسسه، همواره در کنارمان و در صف اول هرگونه برنامه داوطلبانه آموزشی و فرهنگی قرار داشت و در طول سالها فعالیت در دانشگاه و در حوزه انتشار نوشتهها و ترجمه کتابهای جامعهشناسی خدمات بیشماری به این علم کرد. از جمله دستاوردهای مهم وی گسترش حوزه جامعهشناسی، ترویج این علم در ایران و آشنا کردن نخبگان و جوانان با ارزش و اهمیت آن، و به ویژه با شاخه آسیبهای اجتماعی در ایران بود. از دستاوردهای دیگر او باید به آشنا کردن خوانندگان و دانشجویان علاقمند با آثار ارزشمند ایوان ایلیچ، جامعهشناس بزرگ اتریشی، اشاره کرد. شیخاوندی چند دهه پیش، کتابهای متعددی از ایلیچ را شامل نقدهای مهم وی در زمینه خطرات رویکرد استبدادی در مدرسه، مصرف بیرویه انرژی و پزشکی کردن جامعه مدرن، به فارسی برگرداند. دکتر شیحاوندی شخصیتی جذاب و دوستداشتنی بود که موسسه ما نه تنها افتخار عضویت وی را در شورایعالی خود داشت، بلکه در چارچوب پروژه تاریخ شفاهی فرهنگ مدرن ایران نیز، یک جلد به زندگی و آثار وی اختصاص داده شد و گفتگویی طولانی با وی انجام دادیم که کتاب آن در دست انتشار است. در میان بزرگان علوم اجتماعی کشور ما، سختکوشی و پایداری وی در علم جامعهشناسی و همچنین در علوم تربیتی، عشقش به فرهنگ و دانش ایران و زندگی سادهای که با رسم و سبک یک معلم تا به آخر در راه آزادی و شکوفایی کشورش پیگرفت، ستودنی است. دکتر شیخاوندی در کنار عشقش به ایران، دلبستگی خاصی نیز به فرهنگ و مردمان شهر ِ زادگاهش، اردبیل، داشت. در یک کلام شیخاوندی با زندگی و دستاوردهای علمی خود، الگویی به یادماندنی برای فرهنگ دانشگاهی ما شمرده میشد و میشود. باشد که یاد و خاطرههای خوب و حاصل پُربار زندگیاش همواره پرشور و زنده و در تاریخ این پهنه، برجای بمانند.
چهارشنبه ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۱:۳۱
نظر شما